JEAN LK BOX
quorum freqiiens coram rege concio esse consueverat, rcx advocabat et ipsis dicebat : Fratres, congaudete michi et congratulamni, quod lam diu manum Domiiii, que tetigit me, coireptus sufîerre merui ; ecce cito hora resolucionis mee et tempus putacionis adveniet. Nunc igitur queso, domini et amici, michi penitenti ignoscite, morienti assislite et egredienti hinc oracionibus subvenite ad missas eciam Icgendas vos applicate, cum vite ultimum terminum videbitis adesso... Ecce undecimo kalendas Julii hora quasi prima rex consumptus viribus, plenus l)onis operibus ad exlremam horam veniens et présent! seculo valefaciens demissis oculis, vultu placido et facie sercna in manus Domini suum coumendans spiritum in presencia omnium exspiravit. »
État psychique de Wenceslas. Normal. Le roi s'esl-il un jour brûlé intentionnellement les jambes pour expier un déni de justice commis par lui à l'égard d'un pauvre chevalier?
Petr. Zitav. Chronicon Aulx- Begiœ, éd. Emler, p. i03 : « Capit. LXXXIII. Qual'iter rex idem Wenceslaus propte?^ cujusd.im
criminis vindictani semei cremaverit sua crura Numquid ut diviciis
et deliciis dumtaxat affluam et non pocius, ut contrilos corde medear, pupillos et viduam suscipiam et iudicium et iustieiam in omni tempore facere non obmittam et quahs, putas, michi roposita sil corona iusticie in illa die ab illo equissimo iudice, qui militi offenso iustieiam, sed et vituperii inveccionibus obrutum coegi a me discedere penitus absqueiure ac eciam satis dure. Nunc liquet, quia ncminem timeo et id sokim, quod bonum est in oculis meis, facio, dum libet, eciamsi non licet, ilkid in me compassive mentis pietatem énervât, timorem Dei évacuât et ad clamorem pauperis aures claudit penitus et obdurat ; absit, absit hoc a me, ne in me tam inordinata diu regnet. In hiis igitur cogitacionum mearum estibus accensus surrexi et post tergum rehctis omnibus clauso hostio solus cu])iculum introivi candelamque ardenlem, (juam mecum apportaveram, cruribus meis nudis apphcui et in quinque locis quasi cauterium faciens ob correccionem mei perpetrati flagicii acriter me combussi et dixi : sic caro arde, ne ardeas, hoc hic caro suslineas, ne perpétuas te sufferre oporteat illic penas. Successit igitur coctura cruris jjost caumatis lesuram et passio adhuc permanens post cocturam. Ilanc autem plagam volens sustineo, non ut de corpore humorem emungerem, sed tumorcm de pectoro removcrcm. »
La source de l'anecdote semble trop douteuse (Id. ibid. p. 104, col. 2 : Decimo vero anno post istius piissimi principis obitum prediclam, quam sibi rex fecerat, lesionem prenominata matrona michi per ordincm enarravit et hec omnia sul) iuramenti lestimonio conslantissime roboravit ») pour que la
clinique puisse faire entrer ce l^ait en ligne de compte dans le bilan de Tétat mental du roi.
A. Anamnèse héréditaire paternelle. Premysl Otokar TI (1238-1278), tué à Marchegg.
B. Anamnèse héréditaire maternelle. Kunigunde von Halitsch, petite-fille de Bêla IV roi de Hongrie. — État soma tique et Mort (1285), pas de renseignements. Au point de vue génésique, à noter les amours de Cunégonde et du chevalier tchèque Zavisa de Falkenstein (1279) aussitôt après la mort du mari.
Petr. Zitav., p. 22 : « Regina, ut aiiint, quibusdam artis magice ab ipso illusa fallaciis, ipsum arctius amans sibi mox complacere studuit, et quod in regem dehquerat, ipsi indulgens ex animo eum inter cottidianam sue curie familiani prestanciorem céleris deputavit. Sed quia mens imbuta fraudibus raro indultis contentatur limitibus, Zewissius in oculis regine se graciam inve.nisse considerans, ampliora appeciit et regine animum in amorem suum, quibusdam nigromancio conatibus ipsam circumveniens, provocavit. Diabolus igitur, malarum concepcionumintentator sedukis, voluptatis utriusque venenose fraudis sue opem adhibuit et inter reginam et Zewissium ilHcitarum nupciarum commercium consumari paranimphus subdolus procuravit. Ex hoc regina Zewissium usque ad mortem non deseruit, sed ipsius voluntati acquiescens iugiter stando secum in Morauia filium ex eo habuit, quem Johannem proprio vocabulo in fonte sacri baptismatis appellavit. Hic successu temporis factus adolescencior seculo abrenunccians religiosa veste se induit et in ordine Cruciferorum Christo militans, in bonis actibus dies suos feHciter consummavit. « Sawischius mundam sic prostituit Chunigundam, <( Defunctique thorum maculât régis Bohemorum. »
§ 3. Grand'mère. Jutta de Habsbourg, épouse (1287) Wenceslas II. Pas de renseignements biologiques. Mort (1237) de cause puerpérale (Petr. Zitav., Chroji. Aiilae Begiae, éd. Emlev, p. 79 : « Ann. 1297. Cun autem eadem domina regina Guta pia, inclita, invalescente morbo, quem in infantuli partu tune noviter précédente contraxerat ex vehementibus doloribus velutex certismortisnunciis cognosceret, quodei ultimus vite terminus advenisset, sapienter de rébus et de domo sua incepit disponere et, que prodessent anime, cogitare : unde omnibus sacramentis ecclesiasticis munita, etc.. »
JEAN IJ-: BON. o07