‹ PatrologieChapitre 93 sur 143 · HYMNUS AD DEUM · texte numérisé non relu

HYMNUS AD DEUM

Te maximum monarcbam Da praedicare, quseso,

PATROLOGIR.

Tèv àvaxTa tôv SsinrôxYiv, Al ôv \J[)yoç, 61 bv atvoç, Al 6v àyyEXajv yopîia, Al OV alwvc: ànayrioi, Al m Yi>.to; 7rpo>.â[j.7:£i, Al OV ô o^rj\ioç cïX.yivYi;, Al OV àffTpwv [leya xâMoç, Al OV àvÔpwTio; ô ffjjxvoi; ''E).ax£v voeîv to Seïov, Aoyinov !^wov ÙTiàpywv. .

Su Y*P £'^'rtff*4 ta Tïàvta, napÉy.wv râEtv éxàffTw, L\)V£ytDv T£ xr) Tipovot'a Aôyov eiTta;, ti£).£v ëpyov.

'0 lôyoz ao\> 0£Ôç T16;, 'OiJ-ooûffioî yàp £(7tiv,

•OiJ.OTlJJ-O; TW TÉXOVTl,

"Oç £^iîpiJ.oa£v là. TiàvTa, "Iva TiâvTwv ^c/.nù.z'jari.

n£pt).a[J.êâvov 0£ Tcàvta "Ayiov nv£Ûjj.a TÔ 6£îov

npOVOOU[A£VOV cpy).ài7(7£t.

TpiâSa î^oiaa.\ ipw (J£, 'Eva xal [lovov (j.ovâp/r|V, 4>û(Tiv âTpcTcxov, àvapyov, 4)0ffiv o'jffia; à^pâuTou, Loçta; voûv àvÉ^ixTOv, KpaTo; oùpavwv aT^TaicTov, "AtEp àpy/jî, àiTÉpavTOv, 'AxaxaaxÔTrriTOv aOyriV, 'EcfOpwuav oà xà Txàvxa, BaQo; o'jûàv àyvooûaav 'Aixô yriç [J-éxp'? àêûffffou.

IlàxEp, t).£w; y£voû [Aot.

Atà itavxô; 9£paTt£iJ£tv TÔ ff£6aa[J.a xoùxo 56ç (AOt.

Ta S' àiAapxY)u.axa pîij/ov, Tè CT\Jv£ioà; èxxaOaipwv 'Atiô Tcàar,; xaxovoîa;, "Iva SoSàaw xo 6£lov, 'Oaîa; "/.£îpa? £7xaîpwv • °Iva Xpiffxov rjXoyrjaw, Fovy xà(i.TxxtJùv lx£X£ijc-w, Tôx£ ■rtpoi7),aê£Ïv (ji£ SoîJXov, "Ot' àv eXQy] paiTt),£ijwv.

nâxep i'),£W(; y£voû jjloi, 'EXeov xal X^P'"' EÛpw • "Oxi 865a xal x*P'^ <^°' 'Axpi; alwvo; à|j.£xpo'j.

Te principem Deumque, Quem laus ob est et hymnus Et cœtus angelorum :

Ob quem absque fine ssecla, Quem lucet obque Phœbus, Ob quem sororque currit.

Et astra pulchra cœli, Ob quemque nosse numen Nacti sumus supremum Nos, contigit quibus mens.

Nam cuncta tu creasti, Et ordinem dedisti Cunctis, et bœc gubernas.

Locutus es, fuitque Statim quod es locutus.

Sermo tuus Deusqpie Est natus et tibique Essentia parenli Par ac honore prorsus.

Nil non is ordinavit, Ut imperet quibusque.

At Spiritus coercens Vi cuncta prsepotenti Gubernat et tuetur.

O viva Trinitas, te Unum canam monarcham, Origo oui nec uUa Est versio nec ulla :

Excedit esse cujus Sermonis omne robur :

Sophiaque mente cujua Nulla potest teneri :

Cceli perenne robur, Ortu carensque fine, Aciemque cujus omnem Splendor fugit supremus, Quse cuncta contueris, Quam nil humi latet nil Et in mari profundo.

Lenis, Pater, mihi sis.

Da numen istud a me Colatur absque fine.

Absterge quee patravi, Mentem meara repurgans.

Ne quid mali volulet :

Ut gloriam tibi dem, Puras manus in altum Tollens, canamque Christum Genu petamque nixo,

Page 1