Contre Pline, f
10. F. 55 (2 fois), 58' (2 fois), 59, 60 (Mirum uoniice mnedium, cuius simile narratur apud nos. Et Valerius, L I, c. ult.), 60'. 77.
8o LES PROSATEURS LATINS LUS PAR PÉTRARQUE
SOUS cette forme : Equus Augusti. R. idem et plus in iiita Antonii Veri. Le témoignagne de Macrobe est cinq fois rappelé \ celui d'Orose et celui d'Isidore une fois ^ Deux ouvrages rarement cités paraissent ici, le De re nistica de Varron ' et la Mathesis de Firmicus Alaternus +. Cicéron revient sans cesse: le Somniimu souvent invoqué, est cité par exemple sur VII, 7, où Pétrarque est arrêté par une difficulté remarquée plus tard par bien d'autres (VII, 7): Mirum qiiis hic MauJiusK Carthaginem enim ciim exercitu miUus omnino nostronim duciim iiitrauit, nisi Africanus miuor, qiianqiiam is ipse in Africam trihumis primo militum profectus, A. Manlioconside^ ut est apiid Ciceronem rei p. 6°, nisi dicere uelis exctisans Carthagineni in Africam seii Carthaginis fines. Des extraits de Cicéron sont transcrits, sans indication plus précise, et prouvent à quel point Pétrarque était sûr de sa mémoire pour cet auteur ^ De Sénèque sont cités, avec le De ira, les Oiiaestiones et le De tranqinUitate animi"' . La Cité de Dieu l'est deux fois "^ et l'auteur une fois encore, f. 19', à propos des antipodes (II, 65): De bis apud Ciceronem multosque alios nnUaqiiestio est \ contra II alide disputât Augustiniis. \\ y a un rapprochement un peu inattendu avec S. Grégoire ^ Les
1. F. 20', 54, 77', 83. Au f. 15', sur le concert des planètes (II, 20) : Attendenâum hic in tota hac materia, in qua multus est Macrohius 2° commento^ et Cicero ipse 6° rei publiée.