Cités ensemble, f
8. Sur XII, I, 24 : Orator qui nond uni fuit ; sic de poeta luuenalis (cf. no').
9. Multi ex nostris in onini sennone saepius me Siluaniun quant Franciscum uocant, écrit P. à son frère (Fain. X, 4). Il y a une piquante confirmation du fait dans la
quelles, pour en donner tout le sens, il est nécessaire de mettre le texte qui les provoque :
F. 88, X, I, 21 1] Hoc propositum nobis sit exemplum : ille se profecisse sciât, cui Cicero ualde placebit '.
[F. 90, X, 2, 27] Imitalio, nam saepius idem dicam, non sit tantum in uerbis.
[F. 90', X, 3, 5]Quaeramus optima nec protinus ofFerentibus se gaudeamus ; adhibeatur iudicium inuentis, dispositio probatis. Delectus enim rerum uerborumque agendus est, et pondéra singulorum examinanda.
[F. 91, X, 13, 22] Atqui liberum arbitris locum... scribentibus maxime conuenire nemo dubitauerit. Non tamen protinus audiendi, qui credunt, aptissima in hoc nemora siluasque, quod illa caeli libertas locorumque amenitas sublimem animum et beatiorem spiritum parent. Mihi certe iucundus hic magis, quam studiorum hortator, uidetur esse secessus.
[F. 91', X. 3, 27] Obstat enim diligentie scribendi etiam fatigatio ; et abunde si uacet, lucis spatia sufficiunt.
[F. 91', X, 3, 32-33] Pigritiam emendandi angustiae faciunt; aut certe nouorum interpositionem priora confundunt
Siliiaue,
audi : te
enim tangit.
Lege, Siluane, memoriter.
Siluatie, mémo rifer.
Contra Situa num.
Nota
Responde bis in trac tatu ni te soti tarie. Feci ut potui 2, qui senescis et egentîor lucis es.
Verissimum et ex pertum.
lettre où Boccace rappelle à P. leurs causeries du soir en tête-à-tête dans le jardin de Padoue; il ajoute en plaisantant : Accedehat tertiiis iiir iiirtiitis eximiae Siluaniis, amicus tutts... (Le îettere, éd. Corrazini, p. 47). Toute la lettre joue sur ce nom, qui donne à Boccace plus de liberté pour blâmer sévèrement le séjour de P. chez Visconti.