À. χαὶ éoy. non habet. — 8. H. Ποσιδῶνος, — 9. Η. ὅτε

10. Η. Ποσιδῶνι et ἀπετέλεστο.--- 11. H. θνητῶν non habet, quod in À. legitur.—12. Η. συγκεχροτηµένη (sic). A. συγχεκροτηµένην... Reliqua in utroque desunt.

NOMON ΣΥΓΓΡΑΦΗΣ

BIBAION T°.

Τὸ δὲ δὴ ' καλὸν τοῦτο ἐν µέτρῳ τε χαὶ τοῖς συµµέτροις διωκτέον *, καὶ ὅλως ὄρῳ, οὐκ ἐν ἁμετρία, οὐδέ γε τῷ ἀορίστῳ τε καὶ ἄεὶ πλείονι. Καΐτοι ἀπορήσειεν ἄν τις, εἰ τὸ μᾶλλον Ov χαὶ ἄμεινον ἅμα, τί ἡήποτε οὐ τὸ ἀεὶ πλέον *, ἀλλὰ τὸ μὴ τὸ µέτριον ὑπερθάλλον, κάλλιόν τε ἅμα καὶ ἄμεινον; Ὅτι δὴ οὐ τὸ πλήθει τε πλέον καὶ ὄγχῳ μεῖζον μἆλλον ὃν, οὐδ' ὅλως τὸ τῷ ποσῷ ὑπερθάλλον, ἀλλὰ πολὺ πρότερον ? τὸ πρὸς τὸ ἀνώλεθρον εὖ μᾶλλον πεφυκός. Εὺ δὲ : μᾶλλον πέφυχκε πρὸς τὸ ἀνώλεθρον τὸ ἕν τε καὶ μᾶλλον Ἠνωμένον ' μᾶλλον ὃ votre ° ἁπλοῦν μὲν συνθέτου, σύμμετρον À ἀσυμμέτρου, τά τε ἀνάλογον ἔχοντα τῶν οὐκ ἀνάλογον ἐχόντων. Τὸ γὰρ αὐτὸ µέτρον, λόγος τε ὁ αὐτὸς, κοινὰ γιγνόµενα, τά τε μετρούμενα, τά -τε ἄνάλογον ἔχοντα ὡς μάλιστα Évot. Τὰ δὲ7 µήτε ἐκ συµµέτρων τῶν ἑαυτῶν μερῶν, ἤπου ἀνάλογον ἐχόντων, µήτε πβὸς ἃ αὐτὰ τέτακται, χαὶ ὠνπερ µέρη καὶ αὐτὰ ὄντα τυγχάνει, μετρίως ἔχοντα, dre δὴ nd" ἠνωμένα Ὁ, πλεῖστον ἤδη καὶ τοῦ ἀνωλέθρου

1. Ex Ilardtio juxta cod. Monac. 36, collato etiam a nobis ϱοdice Atheniensi. Apud Lambecium, ex codice Vindob. 91, titulo additum est, x τοῦ τρίτου, nempe βιθλίον.

2. Hardt. διοχτέον (sic). — 3. Α. μᾶλλον, sed in marg. πλέον.

4. Desunt in 1]. hæc verba, ἀλλά πολ. πρὀτ. In A. lesitur ἀλλὰ πο-