Illud alterum philosophicum certamen, quod nunc assumil

. Scholarius, an unquam adierit incertum est. |

MIXAHAOY ΑΠΟΣΤΟΛΗ,

Et τι µε' χαὶ πρότερον ἄλλο, καὶ τὸ χαλῶς μὴ γραφειν εἰδέναι σοὶ μὴ Ὑράφειν ἠνάγκαζεν, οὐκ ὀλίγην ἐμοὶ ἀτιμίαν ἔχον νοµίζοντα, δοχεῖν μὲν εἰδότα τοῖς πλείστοις, αὐτῷ δὲ σοὶ τοὐναντίον μηδοτιοῦν ἐπιστάμενον. Ἐπεὶ δ᾽ ὀψέ por τὸ σοὶ περὶ λόγους φαῦλον φανῆναι τοῦ σέ µοι Φιλούμενον ἀγνοεῖν προτετίµηται, οὐχ. ἄτιμίαν µοι μᾶλλον ἔδοξεν ἔχον, σοὶ τῷ ἄλλῳ Πλάτωνι ἐπιστεῖλαι, ἢ τὸ ταύτη χε ἀντιχείμενο. Ἐγὼ γὰρ ἐκεῖνός eut ὁ τὼ Γενναδίου λόγω ἐχκεχλοφὼςι Kpnri τῷ Δαρείῳ σοὶ χοµίσασθαι δεδωκώς᾽ μαρτυρεῖ µου τὼ λοιπὼ τοῖν λόγοιν τῷ λόγῳ, τὸ μὲν πέρας, τὸ δ᾽ ἀρχὴ ὄντε : & σοι πεπομφέναι οἶμαι λαβόντα ᾽ τὸν τῆς Ἐκκλησίας ἀρχιερέα * οὐχ ἵνα καὶ ταῦτα λαθὼν φαῦλα ὄντα ἐλέγξης: τὰ γὰρ τουτωνὶ πολλῷ πλείω χαὶ ἀναγκαῖα, τοιαῦτα ὄντα ἐφάνη ' ἀλλ᾽ ἵν᾽ ἐκεῖθεν οἷον

1. Ined. ex codice Parisiensi 205 (suppl.), fol. 74, qui codex ab Aristobulo Apostolii filio descriptus est. Ibi autem in titulo, ut apud nos, Μιχαήλου Ἀποστόλη (sic), sine articulo intermedio.

2. Cod. λαδόντα (sic), sed suspicamur λαθόντα legendum , alia nempe syntaxi, ut jam non ipse patriarcha librum miserit, sed Derius Cres, clam patriarcha Metrophane, cujus fortasse ministeriis addictus erat.

ὄντα µε περὶ σὲ γνοὺς; σχῆς τε οἰχεῖον, χαὶ τῷ τῶν σῶν φοιτητῶν ἐγγράψης χορῷ. AAA ὅτι µέν εἰμι σὸς, καὶ θανεῖν ἥδιστα ἂν αἱροίμην ὑπὲρ σαυτοῦ, el τι ἂν οὐκ ἄξιόν t > , ν΄ 9 / - δι 4 9 σου ' ἀχούοιμι, ἔργοις μᾶλλον, οὐ λόγοις ὀίχαιον Ov τὸ τοιοῦτο φαίνεσθαι ἐγνωχὼς; ἐατέον µοι Φφάναι ἐν τῷ παβόντι οἴομαι δή. Ῥὴν δ᾽ αἰτίαν À µέ σοι γράψειν μάλιστα ἐπεπείχει, νῦν εἰπεῖν, ὡς οἷόν τε, ἔρχομαι. Ἐμοὶ τν καρδίαν εἰσέδυ θείου Πλάτωνος ἔρως, εἴτε τοῦτο παθόντι τῷ τιμᾶσθαι τοῖς ἀρίστοις τὸν ἄνδρα (φιλεῖ γὰρ ἀνδρὸς εὐφημία καὶ τοὺς μὴ πάνυ τοῦτον εἰδότας φιλεῖν ἆναγ- « LS + LA ο] 2 # ΄ [ή κάζειν ὡς τὰ πολλὰ), εἴτε τῷ τἀκείνου μετρίως διδἄσχε- A ΑΛ 9 ΄ / + Q = / σθαι' χαὶ ἣν ἂν ἐχείνου δόξαν οὐκ ὀρθῶς τισι κρινοµένην 9 , 9 # A / e eu ὸ ἀχούοιμι, οὐχ ὥσον ἂν βουλοίµην ὑπεραπολογεῖσθαι du- # # # » 4 À -νάµενος, ἐγκαλυφάμενος ἄπειμι. Ἐμοὶ μὲν δὴ πολλοῖς χαὶ ἄλλοις TouTout δόγµασιν οὐχ ὀλίγοι λέγοντες ταναντία, τῶν οὐκ ὀρθὰ λέγειν εἰδότων ἐοίκασιν , αὐτῷ δὲ τούτῳ τῷ κατὰ τοιούτου λέγειν αὐθαδιάζεσθαι Σὺ δ᾽ εἴ τι ΙΤλέτωνος κήδη, χαὶ οἷς ἆ ἐχείνῳ ὀρθα ἐφάνη ἀρέσκει, τούτων ὄντα µε χαὶ αὐτὸν ταχέως µετάπεμψον, ὡς a / e = , \ \ Τ 4 4 ἂν δυνηθείην τε ὑπεραπολογεῖσθαι τἀνδρὸς, καὶ 7 ἂν ἐγὼ κρίνω εὐδαιμονία ἐντύχοιμι. Ἄλλοις μὲν οὖν ἄλλα νοµιζέσθων εὐδαιμονία" ἐμοὶ δὲ, καὶ οἷς & ἐμοὶ δοχεῖ, σέ τε ιδεῖν καὶ ἐμφορηθῆναι τῶν σῶν.