Sane hæc omnia paganum sonant

IEPONYMOY XAPTTONYMOY

Τὸ μὲν ἤδη, τοῦ πάθους ἀνήκεστον, χαὶ τὸ τῆς συµ.φορᾶς ὑπερβαλλόμενον αἴφνης οὕτω πως καὶ παρ᾽ ἐλπίδας συμθὰν, σιωπὴν ἐπισκήπτει µοι, οἷον ἑωλοχρασίαν τινὰ χαὶ χατάπληζιν τῷ vo χαταχέαν. Τὸ δὲ τῆς τοῦ ἀνδ ρὸς σοφίας ὑψηλόν τε χαὶ θεῖον, καὶ τὸ τῆς ζημίας οὐκ dve- -

1. Nempe in priore epistola, ubi de philosophorum libris sibi transcribendis agebat.

2. Supplendus videretur ὁ arliculus, nisi supra θεοσεδὴς ita constructum fuisset sub epistolæ prioris finem.

3. Videtur his ultimis Apostolius subsidium aliquod seu viaticum ab Argyropulo clam expetere.

4. Jned. ex cod. Monac. olim August. 495, cujus apographum accurate factum benigne communicavit doctissimus Alb. Jahn. In titulo fidem codicis ipsius secuti sumus, ubi ὑμνωδία legitur; in codice autem Scoriarensi 137, µονωδία, teste Milleri catalogo, pag. 114, et sic Reiserus in ipso Monacensi legerat, si Fabricio fides, t. XI, p. 635, ed. Πατ]. Item in nostro exemplari vocatur hujus orationis auctor Ἱερώννμος, qui vulgo Ἑρμώνυμος; sed de eo deque ejus nominibus plura nos ad præfationem nostram.

4 / / La \ 3 ΄ 9 # κτὸν, τέττιγός µε λαλίστερον τὸν ἰχθύος ἀφωνότερον ἄρτι ποιεῖ ' τοϊούτῳ τῷ πάθει, τοιαύτῃ τῇ ἀπορίαᾳ πεπέδηµαι, οἷον ἐν λαθυρίνθῳ τινὶ. τῇ συμφορᾷ κατεχόµενος, , N N ΄ , ἀναπνεῦσαι δὲ µηδόλως * δυγάµενος. Ἐπέρχεται γάρ µου «ω / \ / , = 7 τῇ μνήμη τὸ πάθος, καί µου τὸν νοῦν κατακλύσει τοῖς χύµασι, καθάπερ εἰ δεινῷ χειμῶνι καὶ τριωωµίᾳ περιπεπτωχὼς ἔτυχον. Ὅμηρος μὲν οὖν τὴν ἔριν Ex μικροῦ πρῶτον ἀπερχομένην ποιεῖ”, κατ᾽ ὀλίγον δὲ προχωροῦσαν, εἰς οὐρανὸν ἑστηρίχθαι καὶ ἐπὶ χθονὶ βαίνουσαν εἶναι: κἀμοὶ δ᾽ αὐτῷ παραπλήσιόν τι συνέθη παθεῖν. Φλογὸς δίκην τὸ πάθος ἐπαύξει µου τῇ ψυχῆ, οὐ πρότερόν τε a # ο 4 9 , Ν ΄ (6 4 τ ἂν Grain, πρὶν ἂν εἰς οὐρανὸν Pain. Τοιαῦτα μὲν ouv αὐτὸς πέπονθα, τοιαύτη κατέχοµαί YE τῇ συμφορᾶ. Οἶμαι δὲ χαὶ ὑμῶν ° περιγενέσθαι τὸ δεινὸν παντὸς οὗτι- = / κ # A ’ ν 9 νοσοῦν. Τίνα τοιγαροῦν, τίνα φωνὴν Ô (ωλύγιον οἴσω έξισωµένην τῷ πάθει; Ὢ συμφορᾶς ἀνηχέστου, à ζημίας οὐ LS ον ΄ # € # CA popnTis, πᾶσαν νικώσης παραμυθίας ὑπερθολήν. Φιῦ τῆς κοινῆς ὀρφανίας, à τὸ ἀνθρώπινον χατείληφο γένος. Οἴχεται νῦν τὸ χοινὸν φίλοτίμημα, τὸ πολυτίμητον Ν ’ σι ΄ L4 ΄ καὶ πολύζηλον τῆς φύσεως αγαλμα, À μεγίστη καὶ θαυμ.ασία τοῦ γένωως φιλοτιµία. Οὐκέτι λοιπὸν περιώνυ- , à μος Σπάρτη, οὐχέτι Λαχεδαίµων εὐδαίμων, οὐχέτι Ἡελοπόννησος ζηλορμένη. Ὢ φρικτῆς ἐχείνης ἡμέρας, À τοσοῦτον ἐπεῖδε δεινόν. Ποῦ νῦν τὸ τῆς ὄντως σοφίας ἄπειρον πέλαγος; Ποῦ κάλλος, χαὶ μέγεθος, καὶ À ὑπὲρ ἄνθρωπον τῶν λόγων ἰσχὺς καὶ λαμπρότης; Σεσύληται! νῦν ὁ κοινὸς θησαυρώς. Ἔπθεσται λόγων δύναμις. Oiye-

1. Sic cod. µηδόλως, uno verbo. — 2. Suprascriptum πεποίπχε. 3. An potius ὑμῖν” — 4. Cod. σεσύλληται.

ται, φεῦ, ἐξ ἡμῶν τὸ πάντων τῶν καλῶν κάλλιστον, À λαμπρὰ τοῦ Ὑένους εὐδαιμονία, ὁ τῆς ὑψηλᾶς σοφίας χαθηγεμὼν, ὁ τῶν λόγων mario, ἡ τῶν ἀρετῶν χορωνὶς, τὸ χοινὸν ἁπάντων ἐντρύφημά τε KE χαύχηµα, ὁ τῶν » 9 , \ / / .. \ ει ’ ἀποῤῥήτων χαὶ θείων μυσταγωγός. Τῷ γὰρ ὄντι θείας οὗτος ἐπὶ γῆς ἔλαχε μοίρας τῷ πάντα εἰδέναι: κἄν τις καὶ τῆς προσηγορίας ἐχείνης αὐτὸν ἀξιώσειεν, οὐκ ἂν, + ο. Lé μα 3 ΐἷ ι{ \ ” οίμαι, τοῦ προσήχοντος ἀποπέσειεν . Ὅσα τε γαρ ἐχεῖdev παρήχθη θεῖά τε καὶ ἀνθρώπινα, καὶ ὅσα εἰς βουλὴν καὶ ὅσα οἰς πρᾶξιν ἥχει, ὅσα τε ἐν στρατιωτικοῖς καὶ ὅσα ἐν πολιτικοῖς, φυσικοῖς τε χαὶ πρακχτιχοῖς, οὐδὲν οὐ- 9 , λ à 2 ” ÿ 3 \ τος ἡγνόει’ πάντα δὲ δει, πάντα (ηρευνήσατο ᾿, καὶ . ΄ / » / 4 9 ἂν e νο) τοὺς ἁπάντων λόγους ἠπίστατο" χαὶ οὐδὲν οὕτως απόῤῥητον, ὡς Un σαφὲς παραχρῆμα τῷδε γενέσθαι, εἰς νοῦν τινος ὅλως ἐλθόν. Τούτου τὴν σοφίαν Ἕλληνες ὁμοῦ τε καὶ βάρθαροι διὰ θαύματος Ἄγου, où χαθένα τε καὶ δύο xai πλείους, ἀλλ᾽ ἡλικία πᾶσα χαὶ πύλις καὶ γένος καὶ φύσις" τούτων δὲ μάλιστα οἱ πρὸς ἑσπέραν οἰκοῦντες, καὶ τῆς τοῦ ἀνὸ ρὸς σοφίας ἱχανῶς πειραθέντες 4 Συλλόyou τε γὰρ ἐχεῖσε θαυμαστοῦ γεγονότος ἀνδρῶν σοφῶν τε Lai ἑλλογίμων, μεγίστου τε ἀγῶνος λόγων προχειµένου ἐπὶ ζητήσει τάχα τῶν τῆς Ἐκκλησίας δογμάτων, τί τις ἂν εἴποι, ὅπως τὸν ἄνὰ ρα ἠγάσαντο τῆς τε σοφίας V 7 ρω ν 7 LS 3 / / à 1m / καὶ ἀρετῆς καὶ ἧς εἶχεν ἐν λόγοις Δυνάμεως; Ὃς ἡλίου λαμπβρότερον ἐν σφίσι διέλαμφε: κοινὸν d” οἱ μὲν διδάσκαλον, κοινὸν τῶν ἀνδρῶν εὐεργέτην, κοινὸν τῆς φύσεως φιλοτίμημα, τοῦτον ἠξίουν : Πλάτωνα ὃ) οἱ δὲ καὶ Σω- 1. Sic pro ἀποπέσοι, minus altice.

2. Cod. #ôn. — 3. Cod. διερευνήσατο. —- 4. Apographum nostrum πεῖραν θέντες, sed falso, ut opinamur.

378 ο APPEND. ΧΙΗΙ.

κράτην ὠνόμαζον. Οὐδὲ γὰρ ἐλείπετό τι, ὡς πάντες ἂν patev, τῆς ἐκείνων σοφίας. Τοῖν μὲν γὰρ ἀνδροῖν τούτοιν ἀμφοῖν θάτερος' τῷ ὑπερθάλλοντι θατέρού λέλειπται; ὁ δὲ πρὸς τῷ πᾶσαν σοφίαν θείαν τε χαὶ ἀνθρωπίνην ἑξητακὼς εἶναι, καὶ γράφων πόλλ᾽ ἄττα” ἐξήδετο, xai θαυµαστός τις ἦν ἐπ᾽ ἄμφω. Ὃς παιδιάν τέ τινα τὴν Aptστοτέλους φιλοσοφίαν ἀπήλεγξε, τὴν πρὶν ὑπ᾿ ἑνίων ὡς θείαν τινὰ ὑμνουμένην. Ἀλλὰ δὴ καὶ οἱ χρεΐττους τῶν Je νῦν ὄντων bp’ ἥλιον σοφῶνα παρ οὐδένος. ἄλλου à τοῦδε αὐτοῦ τυγχάνουσιν ὄντες, Τῶν γοῦν κατὰ τὴν οἰκουμένην φανέντων, ἐξότου γεγόνασιν ἄνθρωποι, ὁ θαυµάσιος οὗτος προΐστατο' ὦν τῶν μὲν σοφίαν. δή τινα ὑψηλὴν χεχτηµένων, πολιτείαν δὲ ἄλλην τινὰ ἴσως ἐνίων ἐνδειχνυμένων , καὶ τῶν μὲν ἄλλο τι, τῶν δὲ ἄλλο τῶν ἐν λόγοις πεπαιδευµένων, τῷ δὲ’ ἄρα οὗ µόνον σύμφωνος τε 4 » 3” A A ὸ N , 5 ES ἦν ἡ σοφία τοῖς ἔργοις, ἀλλὰ καὶ διὰ πάντων ἦκε᾽ τῶν ὅσα εἰς λόγους, ὅσα τε εἰς θεωρίαν, καὶ ὅσα εἰς πρᾶξιν, ὅσα τε νῷ µόνῳ ληπτὰ, καὶ ὅσα ἐν ἁρμονία χαὶ σχήµασι καὶ ἀριθμοῖς καὶ τῇ τῶν οὐρανίων περιόδῳ γνωρίζεται. Οὔχουν ἐλείπετο οὐδενὸς, ὅσα πρὸς ἀκριβῆ τῶν ὄντων χατάληψιν Av. Ἆρ' οὖν ταῦτα γε µόνα τοῦ άνδρὸς ἔχοιμεν ἂν θαυμᾶσαι; Πολλῶν µέντ᾽ ἂν καὶ μεγάλων ἀποστεροῖμεν αὐτόν. Καὶ μὴν σωφροσύνην οὕτως ἐξήσχησεν, ε ὃ / 7 ax X ο ‘ ὡς μηδενί τῷ΄ τῶν ἄλλων ῥαδίως τῶν πρωτειων παραο”. : cr 9 » / # ΄ ’

‘1. Sie minus recte, nisi est librarii vitium pro ἅτερος.