Cod. ὑπ οὐδ' ἕν (sic

La ’ \ ο. 3 # δα ὁ - 3 , καχίας ' πάντα γὰρ τοῖς ἐναντίοις ἁλίσχεται. Nüv δ᾽ οὐδὲν ἧττον Ἰῶντες οἱ πονηροὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴν ὑποψίαν ἐξελέγχουσι ταύτην. OÙ µόνον οὖν οὐχ ὑφίσταται φθορὰν χαὶ σκεδασμὸν τοῦ σώματος ἐξελθοῦσα, ἀλλὰ xai τελειώσεως αὐτῇ τουτὶ πρόξενον γίνεται χαὶ τῆς τέλεωτάτης ' αἴτιον ἐνεργείας, ὅπου γε, χαὶ συνοῦσα τῷ Φόύματι, τότε χαθαρώτερον τῆς ἱερᾶς ἀληθείας παραπολαύει, ὅτε τούτου μᾶλλον ἑαυτὴν χωρίζειν ἐπείγεται. Ὡς νῦν γε διὰ τὴν τούτου σκαιότητα ὥσπερ ἁμαθαίνουσα Ἡ λημῶσα”, περιφανῶς οὐχ ὀλίγα καὶ τῆς οἰκείας εὐγενείας ἀνάξια y v ρ T " CR. e = ἄχουσα εἶναι ὑφίσταται, η χαι πολλῷ ἂν ὑπῆρχε βέλτιον,

ν \ * CS Πλάτων φησὶ, χωρὶς παντὸς σώματος ζῆν Ἡ μιγνυμένη τούτῳ γε τῆς ἐκεῖθεν xx’ ἑκάστην ἀναπίμπλασθαι προστροπῆς. Ἄλλως τὲ χαὶ οὐδέ τι τῶν παραλόγων ὁ θάνατος

3 s de ν = , 4 εἶναι Joxet”, οὐδ ἀπὸ ταὐτομάτου cuubrivov" "φύσεως γὰρ w 3 , ’ δ᾽ y .ω 4 A w 9 ἔργον ἐστί * φύσεως d’ ἔργον Θεοῦ θεσμὸς ἂν εἴη οὐκ ἄλοος. Θεοῦ θεσμὸν μὴ ὅτι μάλιστα βέλτιον εἶναι ὁμολογεῖν, μὴ οὐγ ὅσιον 7. Ἄκρως γὰρ ἀγαθὸς ὑπάρχων, οὐκ. La N / s Ἂν ν 3 No 0 A ΄ ee / ἂν τι χαχὸν ποιοίη. Οὐδὲ γαρ οὐδ' ἐστὶν ἁπλῶς πάντων

ν € 4 3 9 / - ) PA - Ki ου αἴτιος ὁ Θεὸς, ἄλλα µόνων τῶν ἀγαθῶν. Πῶς οὖν τοῖς τῆδε ζήσασιν, ὥσπερ ὁ μέγας, σπουδαίως, τὴν pa ἔχων καὶ ταῦτα δικαιοσύνην, κακοῦ τινος γένοιτο αἴτιος; *0 … ὃ / 5 9 ῦθ -- ὴ , ς Ύε τοῖς σπουδαίως ἐνταῦθα βιοῦσιν εὐδαιμονίαν xat

ο ό ἴ ν , w. , 4 s 6 = εὐζωῖαν καὶ pupiav ἄλλην µαχαριότητα µετα | τὸν | τῖὸ / ὦ ὰ 9 ANS τ 9 9 , - € βίον ἐπαγγέλλεται ιαῤῥήδην * οἷς οὐχ. εικὸς απιστεῖν; ἔργοις ἀναπειθομένους αὐτοῖς. ᾿Γγὼ δὲ καὶ τὴν τελευτὴν