Reim. τε omisit. — 10. H. ἐμέλεσαν, 66 et Α. ἐμέλησαν

τῆς προνοίας ὅλως ΄ τῶν τῆδε ἐκθάλλειν τοὺς θεοὺς, à καὶ τὴν τῶν γειρόνων αὐτοῖς αἰτίαν ἀντὶ τῶν ἐκ τῶν δυ- + ή / » f 4 3 / νατῶν βελτίστων περιάπτειν, ἀμήχανον ὃν, μ.ὴ οὐ θάτερα 2 A w 8 f ϱρ 3 Αν % # ἀεὶ, rot τὰ πρότερον Ἡ ὕστερον αὐτοῖς ἐγνωσμένα, χείρω τῶν ἑτέρων εἶναι’ ὥστε τοῖν δυοῖν ἂν τούτοιν * ἆσεθηµάτοιν θατέρῳ πάντως τοὺς τὴν εἰμαρμένην ἀναιροῦντας περιπίπτειν. Ἀλλὰ τούτοιν γε᾽ ἑκάτερα πολλαχη * » # À 8 y ο ΄ L 3 ἀδύνατα, καὶ τὰ μέλλοντα ἅπαντα εἴμαρταί τε ἐξ αἰῶvos χαὶ τέταχται, ὡς δυνατὸν αὐτοῖς., ὑφ ἑνὶ τῶν πᾶν- .» ps 5 ΄ ε à 9 των βασιλεῖ Ait * ταττόµενά τε καὶ ὁριζόμενα. Ὃς εἰ καὶ μή ὥρισται µόνος τῶν πάντων, οὐχέτ) ὄντος τοῦ χαὶ να σα 6 - ο.” 7 + 9 τοῦτον ὁριοῦντος (ὑπὸ γὰρ τῶν ἑαυτῶν ΄ αἰτίων ἅπαντ 8 ΄ 4 φ ἂν ὀρίπεσθαι τὰ ὁριζόμενα), ὅμως κρείττων ὢν ὃ à ὥστε , > \ ΄ A ὠρίσθαι, μένει τε ἀεὶ καὶ Χατὰ τὰ αὐτὰ ὡσαύτως, Kai τὴν µεγίστην πασῶν ἀνάγκην καὶ κρατίστην, αὐτὴν δι € + ρ ο » δι οὐδὲν ' 4 ον αὐτὸν οὖσαν ἀνάγχην, οὗ δι’ οὐδὲν '' ἕτερον, αὐτός ἐστιν ὁ κεχτημµένος, ὡς τήν τε ἀνάγχην τῆς οὐχ ἀνάγχης , + EN ο. 4 ἀμείνω οὖσαν, χαὶ αὐτῷ ‘ τὴν µεγίστην ἀναγχῶν, ἄχρως » CS ' LA 3 ἀγαθῷ ὄντι, μᾶλλόν τοι '' προσήχουσαν. Καὶ τοῖς γε’ προσεχῶς προϊοῦσιν "4 ἀπ' αὐτοῦ ταὐτὸ τοῦτο δευτέρως L Ν % 2 5 EN Vs 9 μεθ) ἑαυτὸν παρέχεται. οἰκεῖα '' Υὰρ ἂν ἑαυτῷ τὰ GT aùτοῦ παράγοι' καὶ ταῦτά τε ἅμα καὶ τἆλλα δι αὑτὸν πάντα ὀρίζει: καὶ οὐδὲν οὐθ) οὕτω παµµέγεθες, 057 αὖ "'

1. Pro ὅλως, omnes ôvrw:,quod A. codex omisit, mox tamen ὅλως adverbium post ἐμθάλλειν additurus. — 2. Reïm. τοιούτοιν, sed codd, τούτοιν, ut nos.