BÉNÉDICTION MATERNELLE
15* Samâçvasya tatô bhûyas Kauçalyâ Râmam abravît vyaktâksaram idam vâkyam, dîna sâsrâvilêksanâ :.. « Sarvalôka-prabhur Brahmâ, Vfsabhangas tathaiva ca, Trailôka-nâthaç ca, vanê raksatu tvâm, janârdana! svasti kurvantu tê sâdhyâ, marutâç ca maharsibhis, svasti Mitras sahâdityais, svasti rudrâ diçantu tê ! diçaç ca vidiçaç caiva, mâsâs, sanvatsarâs, ksapâs, dinâni ca, muhûrtâç ca, svasti, putra, diçantu tê! »
At mater tam lœta prius, tam mœsta reversa sorte, pium lacrymis natum compellat amaris :.. « Omnipotens tibi Brahma, puer, tibi triplice passu Visnus ovans, tauroque Civas elatus adesto ! te patres geniique et numina sancta deorum, te sol alta petens, te sol dum vergit ad undas, flabraque ventorum foveant ; te mensis et hora, nox nigra, clara dies, meliora in tempora servent ! »
Râm, II, 25.
TRIÈRE DE SITA.
16* Ity apriyam idam vâkyani çrutvâ sa priyabhâsinî, sâ 'sûyam iva bhartâram frîtâ vacanam abravît : « Çapê "ham tê prasâdêna jîvitêna ca, Râghava, yathâ nê 'cchâmy aham vastum svargê "pi rahitâ tvayâ. tvam mê nâthô guruç caiva, gatir daivatam êva ca ; gamisyâmi tvayâ sârdham, êsa mê niçcayas paras ! tvayâ saha bhavisyâmi phala-mûlakf tâçanà, durbharâ na bhavisyâmi vanê tê "ham kathaùcana ; icchâmi saritas çailân sarânsi ca vanâni ca drastum valkalasamvîtâ, tvayâ Dâthêna raksitâ. bhartâram kila yâ nârî châyê'vâ 'nugatâ sadâ; anugacchati gaêchantam tisthantam câ 'mitisthati, tad bhâva-bhavâniratâ, tat samyôga-parâyanâ, tam êvam bhûyô bhartâram sâ prêtyâ 'py anugacchati. natê "ham aparâdhyâmi karmanâ, manasâ 'pi va, vâcâ vâ, tat katham mâm tvamtyaktum icchasy akâranam. yas tvayâ saha sa svargô, narakô yas tvayâ vinâ ; kuru mê dayitam kâmam, gacchêyam sahitâ tvayâ ! »
Ingrate- sermone dolens, gratissima sensim
verba reluctanti subjecit Sita marito :
« Rame, per hanc animam testor sortemque supremam,
te sine nulla forent radiantis gaudia cceli.
rector es et dominus, tu lux mea, tu deus ipse,
te sequar, ô conjux, hsec est mihi certa voluntas !
exul ego tecum silvestri ex arbore pom a
radicesve legam, nec te cornes ista gravabit,
tantus amor fluvios, montes, silvasque lacusque,
veste in corticeâ, Kamo au xi liante, videre.
omnibus umbra locis aderit tibi dedita conjux, si stes, stabit amans, si progrediare, sequetur ; et sic unanimis, sic fœdere lseta perenni, vitse fida comes premet nos vel mortua passus. non facto, non voce, reor, non mente dolorem hunc merui infelix, ut spe delusa relinquar. te prassente salus, te nox inferna remoto ; cede piis precibus, fausto ferar omine tecum ! »
• Ram. II. 27-30.