XIV. — SONGE DE CUER JOLI. — L'AMANT
E" un vert jardin joli Endormi estoie Dessouz un rosier flouri.
Illecques songoie Qu’acolé avoie, Par grant amistié, Celle que j'’amoie.
Fut ce bien songé »?
Ouil, qu'il me sembla ainssi Que la simple et coie Au gent corps {joint et] joli Disoit : ,, je sui toie”.
Lors la rembraçoie Et par son congé Sa bouche baisoie.
Fut ce bien songé ?
Toudis vourroie estre ainssi, Assez joie avroie,
Qu’el me baisoit et je li, Par tout la tastoie, Là où je voloie.
Aiez en juigé, Se Diex vous doint joie.
Fut ce bien songé?