EPITAPHIUM P O M P E I I M A G N I

Cato apud. Lucanum 3 libro p.

Ci vis obit ( inquit ) multô majoribus impar Kosse modum juris , scd in hoc tàtnen utilis aevo i Cui non ulla fuit justi reverentia , salvâ Libcrtate potcns et solus , plèbe paratâ ,

Privatus servire sibi ; rectorquc Senatûs ,

Sed regnantis erat : nil belli jure poposcit ;

Quæque dari voluit , vo’.uit sibi posse negari. Immodicas possedit opes ; sed plura retentis Intulit : invasit ferrum , Sed ponere nôrat :

Praetulit arma togas , sed paeem armatus amavit: Juvit sumpta ducem , juvit dimissa potestas ;

Casra domus , luxuque carens , corruptaque nunquàm Fortunâ Domini -, ciarum et venerabile nomen Gcnnbus, et multùm nostrae quod proderat urbi. Olim vera fides , Syllâ Marioquc receptis ,

Libertatis obit : Pompeio rebus adempto ,

Hune et ficta périt : non jam regnare pudebit,

Nec coîor imperii, ncc frems erit ulla Senatûs.

O felix , cui summa dics fuit obvia victo ,

Et cui quærcndos Pharium scelus obtulit enses î Forsitan in soceri potuisset vivere regno.

Scire

EPITAPHIUM POMPEII MAGNI. xj

Scire mori , sors prima viris , scd proxima cogi.

Et mihi , si fatis aliéna in jura venimus ,

Da talcm , Fortuna , Jubam : non deprccot hosti Jervari , dùm me servet cervice rccisâ.