‹ Pour l'histoire de la science hellène [microform]Chapitre 73 sur 90 · Chapitre XI (Mélissos · texte numérisé non relu

Chapitre XI (Mélissos

M. Offner, Zur Beurleilung des Mélissos, AGPh; t. 3, 1890, p. 12-33. A. CuiAPELLi, Sui frammenti et sulle dottrine di Mélissos, Rcndiconti dell Accad. dei Lincei, 1890.

A. Covotti, Melissi Sami reliqwœ, Studi italiani di filol. classica, t. 6,

fc*".ï.

(^iiAiMTHi, XII (Anaxagoro)

E. Wellmann, art. Anaxa};oras, PVVJii;. 1, l. ':2, i8<jî, col. /ojCy-^i^y'].

E. Dentli H, />/<' Grundprinzipien dcr Pliilosophie des Anaxagoras, diss. Mûrnlirn, 1^97.

F. KiuniN, Dcr voOç iiach Aitajug., Mùiisicr, i\)(i~.

E. Nevstadt, Des A naja fjords Lchir vont (îeisl, l*n»«;r. (lharl()ll<'nl>iir«r, I9l4«

F. Loewy-Cleve, Die Philosophir des Aria.vagoras, W icn, i«H7-

W. (Iai'em.i., Anaaagoras, iSriir Jaliib. I. ilas Ul. Allrrhini, l. i.{, i<ji«)» p. l(iy-l(j«j.

K. KuiiM.ii, De mente Ana.ragorex, Mcnmosyne, nji«j, p. \'i\-i\'j.

.]. LuDviKowsKY, Ehi<lr sur la théorie de la matière dans Anaxagore, Lisly Filoloiçitk*', i<j'^'', p. ().'>-7v>,, iGi-i7'->..

A. J'ixK, Anajagitras and the Parts, (Jassioal Quart «ily, 1 «)'<), p. ')7-7'Jt. r. Léon, The llomoiomeries oj Atia.iagoras, Cl. (^)iiail. l'jv.J, p. i rî-i/ji.

CiiAi'iTUi; XII l (Fnipé(lotli').

.T. Tîidez, La biographie dEmpêdorle, Oarul, iSy^ (^ • i»- pj^'' Paul Tarinory), Revu»! pliilosnpl)i(pi<-, l. IJî), i8<)0, p. iip,.

11. DiELS, Poetarnm philosophoriun fragmenta, lirrlin, i»Jf)i.

F. lîuDKino, Il prinripio fondamentale del sistefua di Empedocle, Fvoina, Hjo5.

E. Wellmann, ail. Empedohles, 1*\\ lîlv V, ':2, i«jo^), col. ';'.5o7-7.')i>i'..

W . Feonaiu), TIte fragments of Empedodes, translated. into engliseh verse^ (lliicago, i(j()8.

Clara Milleud, On the interprétation of Empedorles, «liss. Cliicaf^o, 1908. V\ . Ku.\y/., Entpedoliles nnd die Alomistik, llirrucs, I. Al, \\)i:>, p. iS-z^'i.

R. Englisii, Kmpedoclean Psychologi/, 'rraiisaclioiis aiul Proccctlings of the Amer. Fliilolog'. Assoc, 191 i, p. H).

F. lîiGNONE, 1 poeti filosofi délia Grecia: Kmpedoele, studio eritiro, trad. e contm. délie test, e dei jram., 'inrin, HjiO.

.1. JiuuNEr, L'expérimentation et l'observation dans la science grecque^ Scirnlia, l. oi], j). <j3-lO.>.

E. RiGNONE, La teoria dcl peso in Empedocle ed Anassngora, lîollctino di Filolopia classica, t. llA, p. \)'~-H)n.

W. Veazie, Empedocles*psiichoU)gical doctrine in ils original and ils traditional setting, JNoNv-York, i\yr^.

V. (iiiAHowsKi, Empedokles und Leukipp-Demokrit., diss. iîn-siau, iQJiS.

G. Kai KA. Znr Phijsik des Empedokles, IMiilologus, t. 78, i«J'>.!3, p. '20v»-';i09.

A. RosTAGNi, Il poema sacro di Empedocle, \\'\\. di Filoloij^ia, i<)'.>.3, p. 7-40.

.1. PovvELL, The simile of the clepsijdra in Empedocles, Clas. (^uart., 1923, p. I7'i-i75.

II. Last, Empedocles and his clepsydra again, ibid., i<^2\, p. i69-i7'>. G. Waciismuth, Empedocles, der fauslische Mensch vor Christus, Anihroposopliic und das Gocthancum, t. V, nO 33, p. i-.>.

AiM'ENDicE I (Théopliraslc sur les sensations).

II. Lackenbaciier, Ueitràge znr antiken Optik, W'unvi Studien, t. 35, HjoH, p. '35 cl suiv.

VV. Freytac, Die Entwicklung der griechischen Erkennlnistheorie bis Aristoteles, Mail*', i9o5.

J. liEAKi:, Greek théories of elementanj cognition from Akmaeon lo Aristolle, O.xlord, 1 <)()(».

W. KuANZ, Die àltesten Earbenlehren der Griechen, Hermès, t. il, 1912,

p. lA')-l\(K

G. Stratton, Theophrastus and the greek physiological psi/chology before Aristotle, NeNV-York, 191 7.

R. Snell, Die Awsdrûcke fiir den lîegriff der Wissens in der vorplatonischen Philosophie (Pliilologisehe Untersuchungen, t. 29), Reilin, I9'.>^

J{. English, Democritus theory of sensé perception, Transactions and Proceedings of \\i(' Amer, philôl. Ass., 191'), p. '?A']-7^'>.

F. Enriques, La teoria democritea délia scienza nei dialoghi di Platone, Rivista filosof., t. 12, 1920, p. l4-'24.

A. RiVAUD, Platon, Timée, texte et trad. (Sociélc iFÉdilion « Les Relies Lettres >'), Paris, H)'^/).

A. Tayloh, a Commentary on Plalos Timaeus, Oxlord, 191*8.

Appendice II (Aritiiméti(pie pythagoricienne).

Fr. IluLTSCii, art. Arithmetica, PWRF. IT, 1, 189'), c(d. 10GG-I116.

G. Mau, w. Kroll., iu\.lamblichos, PWRE. IX, 1, 1914, ^ol. G45-G5o.

Fr. lîoBRiNs, Posidonius and the sources of Pylhagorean arilhmology, Classical Philology, t. 15, i9^>o, p. ■io9-3.>.9.. — The tradition of greek arithmology, Cl. Philol., t. 16, I9*>.i, p. 97-i^^-

F. CoRNFORD, Myslicism and science in the Pythagorean tradition, Cl. Quart., uyj.i, p. i37-i5i, 19/3, p. i-i9.

V. de Falco, Jamblichi Theologoumena arithnielicae, ed. Leipzig, I9.>.2.

— Sui Theologoumena Arithmelicœ, Riv. indo-greca-italica, i^jr?, p. 49-6 ï-

— Uaritmologia pitagorica nei Commenti ad Esiodo, Riv. ind., 19^,3,

Sui trattati arithmologici di Nicomaco ed Anatolio, ibid. G. p. 5i-Go.,

RoRGHosT, De Anatolii Eontibus, Rerlin, 190^.

P. LancDc Speusippi Academici scriptis, a€cedunt fragmenta, Bonn, 191 1

\il[.F. DES MATIF.nr.S-

Avertissement de l'i-diteuh

Préface de M. Federigo Enriques

Préface de la première édition

Introduction

Les quatre âges de la science antique : la période hellène, i.

— Alexandrine, 2. — Gréco-romaine, 5. '- — L'âge de décadence ou des commentateurs, 8. — Objet de l'Ouvrage : les origines de la pensée scientifique, <). — Méthode suivie dans l'histoire de la Philosophie, 10. — Méthode à appliquer dans l'histoire de la Science, 12.

— Comment ces deux méthodes doivent se compléter réciproquement, i.>. — Plan de l'Ouvrage; monographies; ordre chronologique, i\. ■ — Critique des sources : les fragments; la tradition des doxographes grecs, i5.

Page 1