PSAUME LXIV
quatre distiques par strophes, sauf la
PRAECENTORI : PSALMUS Davip.
Exaudi, Deus, vocem meam in querendo me, de timore inimici eripe vitam meam,
Tege me a conventu malignorum, a multitudine factorum iniquitatis !
Qui acuunt ut gladium linguam suam, conculcant sagittam suam, verbum amarum, Ad dejiciendum in latebris perfectum ; [ut] subito dejiciant eum et non timeant ; Confirmant inter se facinus malum, colloquuntur ad abscondendum laqueos, dicunt : « quis videbit eos ? » 1 Excogitant iniquitates [dicentes] :
« perfecimus inventum excogitatum ! »
etiam intimum hominis et cor [ejus] [est] [profundum (')!
Sed dejicit eos Deus sagitta subito : fiunt plagae eorum ; [ipsorum ; Et faciunt cadere eam super ipsos, linguam et agitantur, omnis videns in 608, et timent, omnis homo (ἢ :
Et annuntiant opus Dei nam opus ejus intelligunt ; Laetatur justus in Jehova et confugit in eo, et gloriantur omnes recti corde.
(4) Ce distique parait altéré: lire en tous cas fhammonu, au lieu de (hamenu, de thamam, être parfait, et quelquefois: rendre parfait, achever ; — ou bien {amenu, avec un (eth à la place de (Aav, ils ont caché, dissimulé.