CAP. XXVI

De dilectionc proximi.

Brevem aeeïpe doctrinam de proximo diligendo. Unumquemque homincm reputa te ipsum. Si hoc cordi tuo bene impresseris, non est dubium quia bonum istius sicut tuum diligas ; et quod ad salutem ipsius spcctare videris , sicut pro te ipso sollicite procurabis , oralione videlicet et exhortatione , admonitione et quovis modo poteris. Et si ipsum vides bona facere, gaudebis, ac si tu ipse fecisses. Si autem scires in aliquo delicto , nimirum iloleres et eum educere in quantum posses de miseriis et infirmitatibus , condoleres , sicuti tu in tua came portares. et tam libenter ei servires. sicut tibi ipsi, quia majoris est meriti

(P Verha apporta Mat ornai *en«u d*«jfoU — Cad. ftraiel. :ht paneU iriH ju**w i*/ iixm'f/» .

alteri, quant tibi servira propter Deum, et quia ad amorem proximi ex prascepto obligamur , non autant ad propriutn. lit si ufTenderit te dicto vei facto, nuu magis curabis , quant si tu ipse tibi fecisses aut dixisses. Et si tu aliquid boni feceris , non magis inde exlolleris, quamsi alius fecerit. Et iude sequitur /quod; , si unumquemquc te ipsum reputabis et nullum spccialem habueris , quod omnes specialis tibi erunt. l’otest tamen homo digéré anticum secundum vitametnon secundum pcrsonam, neque secundum utilitatem aut commodum. Semper aspice tuos defectus et omnibus viliorem te reputa , et non solum tua , sed etiam aliéna peccata defleas, et proeis postules veniam sicut pro tuis propriis. Et si omnes æqualitcr non diligis , caritatem Dei non habes , quia ex divina caritate amor proximi procedit. IJeum propter se ipsum diligemus, proximum autem propter Deum , quia omnes in Christo unum corpus sumus. Et unum membrum non potest odie habere aliud , sed conslauter se invicem diligunt. Sic et nos Caciemus.