Nuxnpopos

Νιχηφόρος, οὗ À μνήμη αἰωνία, And τῆς μετοιχεσίας τῆς παλαιᾶς πόλεως Σπάρτης, εἰς τὸν παρόντα τόπον ὅπου εἶναι À χώρα προονομασθεῖσα Μεζυθρᾶς᾽ ὁ νῦν χαλούμενος Μιστρᾶς᾽ τόσον ἠμποροῦμεν νὰ χαταλάδωμεν (ἐπειδὴ χαὶ μήτε ἀπό τινος βιόλίου εὑρίσχομεν, μήτε ἐχ παραδόσεως, τόσὴν ἐνδεὴς 6 τόπος ἐστάθη ἀπὸ συγραφεῖς ἀνάμεσα εἰς τόσους χρόνους ) μὲ τὸ νὰ ἔγιναν διάψοραις μεταλλαγαῖς τῶν ἐξουσιῶν, χαὶ ἀπὸ τὴν αὐθεντείαν τῶν χαισσάρων Ῥώμης τῆς παλαιᾶς, εἰς ἅπασαν τὴν “Ελλάδα, γινόμενος ὃ “ριστιανισμὸς εἰς ὅλας τὰς πόλεις, À Σπάρτη φαίνεται νὰ ἐχατοιχεῖτο χαὶ ὕστερον εἰς πολλοὺς χρόνους χριστιανίζουσα ὡσὰν τὴν Τεγέαν, Μαντινέαν,

τὴν Μοχλήν. Αἱ δὲ ἄλλαις παλαιαῖς ἔγιναν ἐρείπια, ὡσὰν τὴν Ἀρχάδιαν, ἦτε Μεγαλόπολιν, τὴν Ν σσένιαν, χαὶ τὰς τοιαύτας. Kat τοῦτο λέγομεν ἐξ εἰχασίας. Ebpioxovres εἰς τὴν Σπάρτὴν χαὶ νῦν μέρος αὐτῆς λεγόμενον Μαγοῦλα. Παλαιοὺς ναοὺς χαὶ σταυ-

LXXVIT

᾿Αγκαλὰ χαὶ ἀὐτὰ τῶν ἡμετέρων βασιλέων, πλὴν ἀνεχαινίσθησαν ἐξ ἐχεί νων. Τοιουτοτρόπως ἀμελήθη xal τὸ παρὸν, χαὶ τὸ ἐν τῇ χορυφῇ φρούριον ἔγινε εἰς ὄνομα τῶν ἀπὸ Φραγγίας.

Καὶ ἐπειδὴ ἡ Σπάρτη πολὺ τοῖς ἐσέπειτα ὀρθοδοξοῦσα (τὸ δὲ τεῖχος αὐτῆς ἦν μὲν τῶν Ἑλλήνων ὁποῦ εἰς τὸν καιρὸν τῶν χαισσάρων πλατυνομένη À ἐξονσία τῶν Ῥωμανων, xa À ἐλεεινὴ χατάστασις τῶν Σπαρτιάτων χαὶ À ἔλλειψις τῶν ἀνδρῶν τοὺς ἔφερεν εἷς δειλίαν καὶ διὰ χαταφύγιον ἔχαμαν αὐτὸ τὸ φαινόμενον. Εἰσερχομένων δὲ τῶν καισσάρων οἱ μὲν δυνάμενοι χαὶ πλουτοῦντες ἔφυγον. Οἱ δὲ πενητεύοντες ἔστερξαν τὴν ὁουλείαν. ΠΙχλιν δὲ ὑπὸ τῶν ἰδίων πολιτῶν ἀνεχαινίσθη, χαὶ ηὐξύνθη τὸ τεῖχος πολλὰ ὕστερον γινομένης πολυαρχίας) ἀνάγχη ἦτον νὰ ἤχιαζε χαὶ À ὀρθοδοξία χαὶ ἐχκαλλωπίζοντο χαὶ οἱ ἱεροὶ ναοὶ, χαὶ ἣ μητρόπολις ἐχεῖ νὰ ἐστηρίζετο. Καθ᾿ ὅσον ἠμποροῦμεν νὰ χαταλάδωμεν χαὶ ἀπὸ τὸν ever Ἴχωνα ὅστις εὑρίσχοντας θεαρέσχειαν ἔμεινεν εἰς αὐτὴν ἕως τέλους. Ὀνόματα δὲ μητροπολιτῶν À ἐκχλησιῶν À ἄλλη τις τάξις οὐχ ἔστηχεν. Ὅλα παρῆλθον ὡσὰν φθαρτὰ καὶ ῥέοντα, γενεᾶς παρερχομένης χαὶ γεννεᾶς ἐρχομένης. Tite τινας θείου épγὸν χαὶ ἀρετῆς ἀϊδίου ὄντας.

Εἰς δὲ τὴν παροῦσαν πόλιν ἐν À oiχοῦμεν εὑρίσχομεν ναοὺς τοὺς παλαιωτέρους τὸν τῆς καθ᾽ ἡμᾶς μητροπόλεως, τὸν ᾿Γουδρονδοχίου τῆς ΠΠαντανάσσης, τῆς Περιθλέπτου, καὶ τὸν ἐν Παρορίῳ, καὶ τούτους ἀπ᾿ ἀλλήλων χατὰ τὸ ἕτος μηδὲν διαφέροντας.

Τὸν δὲ τῆς ἁγιωτάτης ἡμῶν μητροπόλεως τὸν εἰς ὄνομα τιμώμενον τοῦ ἁγίον χαὶ ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Δημητρίον ῳχοδόμησε χαὶ Le βάθρων

ANNEXE A

ἀνήγειρεν ὁ ἀείμνηστος Nixrpôpos μητροπολίτης σταθεὶς Λαχεδαιμονίας.

Δίστιχον fpwixov.

Ta δὲ εἰς τὴν χολόναν, μετὰ τὴν éxodouhv τοῦ ναοῦ διαλαυθάνουν xat

a χτήματα ὁποῦ ἐπρόσθεσε τῇ μητροπόλει δι᾽ ἰδίων πόνων, δηλαδὴ μύλους εἰς τὴν Μαγοῦλαν. ᾿Ελαιῶνας ἐφεύτευσεν, χαὶ περιβόλιον εἰς αὐτὴν, xal ἀμπελῶνας εἰς τὴν Λεύχην, xai ὀσπίτια ἠγόρασε, χαθὼς ἀναγινώσχον-ται. Au αὐτὰ τὰ χτήματα ὡσὰν xal ἄλλα ἂν ἦτον τότε À χαὶ πρότερον À θησαυρίσματα σχευῶν χαὶ ἀμφίων τοῦ ναοῦ, μετέδησαν ἀπὸ τὸν ἕνα εἰς ἄλλον χαὶ ἐξέλειπον, πλὴν τοῦ ναοῦ μόνον ἐγυμνωμένου χαὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν δυσχέρειαν τῶν χρόνων χαὶ τὴν ἐπίθεσιν τῶν βαρδάρων À τῆς καχῆς χαὶ ἠμελημένης φυλακῆς καὶ χηδεμονίας τῶν χατὰ χαιρὸν τότε προϊσταμένων.

ε 6820 du monde et 1912 de J.-C,

ANNEXE A

τὴν δεσποτείαν οἱ τόποι, xal of θρόνοι, καὶ τὰ σχῆπτρα ὁὀιέδησαν εἰς Λατίνους χαὶ εἰς διαφόρους Ἰταλοὺς καὶ Εὐρωπαίους ὡς καὶ γυναιξὶν ἐξ αὐτῶν. Καὶ πάλιν ἐξ ἐχείνων τοῖς νῦν ἡμᾶς χεατοῦσιν ἑτεροδόξοις.

Ὅθεν ἀνάγκη εἶναι τὸ ἄστατον νὰ εὕρῃ τὴν στάσιν του, xal τὸ ἀτελὲς τὴν τελειότητα, χαὶ 6 ἄνθρωπος τὸ

Δὲν φαίνεται ἄλλος τις τῶν ἀργιεβέων πρότερος τοῦ Nangis ὅθεν ἀγνοοῦμεν πότε νὰ ἐμετοιχίσθη À πόλις αὕτη. Καὶ εἰς ποῖον χαιρὸν καὶ χρόνον νὰ ἔλαθε τὴν ἔναρξιν ἐνταῦθα ὗ θρόνος τῆς μητροπόλεως διότι τὰ ὑνόμλατα μόνα εὕρομεν τῶν ἀρχιερατευσάντων, μηδὲ τὰ πόσα ἔτη ἑχάστου, μηδὲ πατρίδα, ατδὲ ἄλλοτι διαλαμ.-ἔάνοντα. Καὶ χαλῶς ἐποίουν διότι ἐπέδλεπον πατρίδα τὴν ἄνω, χαὶ υὲ τὰ χαλὰ ἔργα νὰ φθάσουν τοὺς δικαίους τῆς οὐρανίου πόλεως χαὶ ἐκεῖ νὰ χάuous θρόνον χαὶ νὰ στήσουν τὸ ὄνου α τους αἰώνιον" χαθὼς εὑρίσχομεν χαὶ τὸ ὄνομα πρὸ τοῦ ἄμθωνος, Ματθαίου Λαχεδαιωμονίας, χαὶ υηδὲν ἄλλο λέγων.