Cf. supra, p
De princ., 1, 7, 4 ; p. 90, 22-01, 4 = Epist., 124, 4 ; PL:, XXI, 1062 :; HILBERG, F. 99: « Solem quoque et lunam et astra cetera esse animantia ; immo quomodo nos homines ob quaedam peccata his sumus circumdati corporibus, quae crassa sunt et pinguia, sic et caeli luminaria talia vel talia accepisse corpora, ut vel plus vel minus luceant, et daemones ob maiora, delicta aerio corpore esse vestitos. [ Omnem creaturam secundum apostolum vanitati esse subiectam et liberari in revelationem filiorum Dei]. » Les mots entre crochets rejoignent le texte de Rufin ; ils permettent par suite de fixer approximativement la place de la lacune que comble le début de la citation. Cf. Contr. Ioan. Hierosol., x7 ; PL., xxIII, 360.
De print LATE D 081206 “94 9 = ‘Épis},, 124, 4 ; PETER 1062 s. ; HILBE: G, p. 140 : « In fine atque in consummatione mundi quando velut de quibusdam repagulis atque carceribus missae fuerint a domino animae et rationabiles creaturae, alias earum tardius incedere ob segnitatem, alias pernici volare cursu propter industriam. Cumque omnes liberum habeant arbitrium, et sponte sua vel virtutes possint capere vel vitia, illae multo in peiori condicione erunt quam nunc sunt, hae ad meliorem statum pervenient, quia diversi motus et variae voluntates in utramque partem diversum accipient statum, id est ut et angelis homines vel daemones et rursum ex his homines vel angeli fiant. » La place de ce fragment, àla fin du chapitre wir, a été indiquée par Schnitzer !. Comme de fait le fragment que. cite ensuite Jérôme appartient au début du chapitre vin, on ne voit guère moyen de localiser ailleurs notre passage. Un doute reste cependant permis à son sujet. |
De princ., xx, 8, 3 ; p. 161, 6-15 = Epist., 124,6 , PE, Vo 4r 1065 ; HILBE: G, P. 104 : « Noëc id est mens, corruens facta est anima, et rursum anima instructa virtutibus mens fiet. Quod et de anima Esau scrutantes possumus invenire, propter antiqua peccata eum in deteriori vita esse damnatum. Et de caelestibus requirendum est quod non eo tempore, quo factus est mundus, solis anima vel quodcumque eam appellari oportet, esse coeperit, sed antequam lucens ïllud et ardens corpus intraret. De luna et stellis similiter sentiamus, quod ex causis praecedentibus licet invitae conpulsae sint subici vamitati ob praemia futurorum non suam facere sed creatoris voluntatem, a quo in haec officia distributae sunt. » Les premiers mots de ce passage se rattachent au texte de Rufin : « Ex quibus omnibus illud videtur ostendi quod mens de statu ac dignitate sua declinans effecta vel nuncupata est anima ; quae si reparata fuerit et correcta, redit in hoc ut sit mens 2. » P. Koetschau cependant insère, au moins
1. K. F. SCHNITZER, Origenes, Über die Grundlehren der Glaubenswissenschaft, p. 75, A*T*,