‹ Recherches sur les difformités congénitalesChapitre 38 sur 102 · I. GUtBlN. 1. — iO · texte numérisé non relu

I. GUtBlN. 1. — iO

ï^fxm b^iu exyi^if ad hi^par suielo uukIo posilus, seë soUlo miUto iQggis % sîoisirU 4exlrQrMW protensus est.

Arcu ipsius profunde descendente, lien symphifseos ossiam fMê m^rgiiieai s,Mperior/eai Uugit.

Duodénum a pyloro primo reijrorsum ad «j^j^uIi^ ji^iftbilfcajem m^m iid»cfifiiii, 4^ a^ûjio ^guLo .^norsui^ ads^eodjt.

Inie^iiia angi^ssimU brevissimisque gjrU k^um W^km 6^û^ tram atque iaferiorem expient.

Versus tenuis fineui inferiorem; duas c^in uma lio^a a coli inUio 4istautia angulo a^^Mtp ab iuiestini iubo abii divertic^lum ejusdi^i^ cum intestine diametri, arcum describens sursum convexurn^ di^ursum coacavum» hic ^eseotcrlolo ^analis iotestiu^is parieli ^JSuiui, versus apicem; nonaibil reliqua parte Ji^lioriem io qualfi^ t^erçula rotunduscula expaifsum.

.Jac^at bo.c divefticidum in bsfs^os f^m^U fu^bîiji/c^^ fy¥(¥ti^9 qoam ia;xacte implebat.

Jnlestina crassa ad latus teuuium s^st|*um et iafra e^dem pooie*

bauM^*.

Cs&cum et appen^icji^a vermiformiS; hqu, Mt soiei^^ a 4extris^ a»4 oominp sijiistrorsujin posiia eiOre/oiMW iniestiui crassi supjBrj^ ^ciujit.

Crassum inde a cseco il^exubus quiaque acutissimîs i^ #MW 4^* cendit.

Renés solitum locum teneut. Soiito numéro et magniJijjLdJA^ adsu^t^ sed secundum longitudinem plicati, sine dubio ob y^lidajQQ, ^MjW passi fuere^ pressioneni.

Keque glaudulae suprarenales m^nitudiae At forma a uofif^dL n^jC/edunt; camdem autera sine dubio ob rationem, quse re^um forjtoaAi mutavit, situm suetum ita reliquere, ut ante renes^ ye^si^^ ^.rtfeffuw» eorum inferius, ponantur.

Yesica et organa generatioiiis uormalia^ xiisi quo^ te^A^ forma magis rotunda gaudent.

In funiculo umbilicaii prseter yeuam uounisi una iarterjia^ 4^que siuistra.

In thorace cor et pulmones quoad form^ ^externam siliuuqute baud anorma recedunt, ap.erjlo autem corde iu vonUiculOiru^ septo fere ad ipsam basin et faciei inferiori insidens, forainen occurrit ro^ujUL,du$^ culum, marginibus l(cvissimis ciuctum^ quo iiberrima io^ter utrujLuque ventriculum palet communicatio.

Yentriculus dexter sinistro paululuui teuuior^ scd longe jcapacio^r. Arterise normales. Pulmonalis aorta longe capaC|i<^; yX .^.0^ d^ea^' dens potius illius quam hujus contiauatio sit.

CilE2 LES MONSTRES, LE FOETUS fit L'ENFANT. 307

Quoique d'une date éloigo^ée déjà de l'éppque où a été publiée cette ^econ^e observ^Jiqii, l^ pre^i^ière app^^^ent encore à la niétbode puremept descriptive de Tauteur. En effet, le soin minutieux avec leqi^el il a contipué à décrire toutes les particu: Irrités extérieures de ce monstre est une application de sa malûjère d'envisager la formey et dje l'importance qu'il accordait 4 cet élément. En effet, il semble n'avoir pas youlu regarder sous I9 peau jdapsquel état étaient les muscles. C'est, à ce point de vue^ une $orte de pas en arrière de ce qu'était l'observa^ÎQU avant lui ; imk aussi un pas en avant vers h doctrine ou la forme des parties Mey^t bîeAiôt prévaloir sur leur textm*e. Ainsi consi^dérée, la D^rwe r/&^e un élénuent purement empiriqm de diversité qui aura ultérieurement sa grande part i l'édification de la doctrine.

U Êmt reconnaître cependaat que, quelle que fût la préoccu* pation théorique de Nedcel, elle ne l'a pas empècKé d'observer et jde signaler les nombreuses et intéressanles particularités de ce

siecoAd fait. Or y le seul énoncé de ces particularités sufHt pour monti^er .q.ue l'auteur, cQmmje observateur, était en progrès mani* feste sur ses prédécesseurs. Son observation était en effet, pour l'époque, très complète. Mais aussi plus elle était complète plus elle contredisait la doctrine de l'observateur.

Cependant celte doctrine allait être arrêtée dans son esprit ; car 4 l'occasion d'un travail s.^r jies moff.struosités par soudure^ ipsiér.éà la même épç.que.dsiAs ^Q$4^^hives (}), il a expUciten^nt (ormulé les propositions suivantes :

4' Tous ces monstres sont formés d'après un type général ; ils forment en outre une série complète ;

S"* l4es monstruosités de cette espèce, ainsi que la plupart des dijQtormités co^éi^itales, sont le résultat 4*:Un ni$u$ formalivus anormal ;

S" 11 existe une analogie entre les vices de conformation de certaines espèces animales et les formes normales d'autres espèces ;

4' Tout accroissement de vitalité d'une partie, quand il procède d'une manière un peu énergique, ne peut avoir lieu qu'aux dépens d'une autre partie.

(1) M£CK£^, Arch. I]ir anat. and physiol.t'l I» 18i6, p. 303.

Ces propositions, on le remarquera, ne conslitucnt que la moitié de la théorie de Meckel. Cette théorie, en effet, invoque non seulement l'existence d'un certain rappoil entre les monstruosités et vices de conformation et certaines formes de la série animale, mais elle affîrmc encore le même rapport avec la série des phases embryogéniqucs chezFhomme. Mais ni Tune ni l'autre de ces analogies ne trouve raisonnablement son application dans l'observation qu'on vient de lire. Ni l'absence du crâne, ni le déplacement des os, ni la disparition du cerveau et de la moelle, ni le spina bifida ni la hernie ombilicale extrême, ombilicalis mawïmaj ni le renversement de la tète, t)i les difformités de la colonne vertébrale, ni la flexion permanente et forcée de la main, ni enfin les deux pieds bots ne se retrouvent à aucune période de la vie embryonnaire, ni à aucun degré de la série animale. Ainsi que nous le montrerons plus tard, toute cette doctrine ne repose donc que sur des analogies très superficielles de forme. Témoin le passage suivant sur le pied bot^ dont la présence presque constante chez les monstres devait gêner beaucoup Meckel.

€ Ënfm les membres se dévient encore delà forme normale

d'une autre manière, qui est basée sur un arrêt de développement de la dernière période de formation. Cette déformation est le pied bot y où le pied conserve essentiellement la direction qu'il avait encore à l'époque même où tous les orteils ont déjà paru. Le dos du pied est tourné en dehors, la plante en dedans, le bord interne en haut et l'externe en bas. Nécessairement dans ces cas l'astragale est principalement affecté et après lui le calcanéum. Dans un cas que j'ai sous les yeux la face interne de l'astragale a presque entièrement disparu; elle est beaucoup trop courte, trop basse, de sorte que l'une des apophyses du calcanéum arrive presque en contact ave(5 la malléole interne. En dehors, au contraire, l'astragale est trop élevé et fortement bombé. De même le calcanéum est fortement courbé et surtout extraordinairement élevé. En même temps le pied tout entier est trop petit et surtout beaucoup trop léger. Les descriptions de Clossius (1), Jeorg (2), Wentzel (3), s'accordent pour le fond avec ce que je viens de dire (4). »

(i) Maladies des ox, p. 271.

(2) Sur U pied bot, p, 17.

(3) Sur U pied bot.

(4) Meckel, Sur le pied bot. Manuel d'anatomie pathologique^ t. I, p. 757.

CHEZ LES MONSTRES, LE FOETUS ET fENFANT. 309

Pour ceux qui counaisscut la véritable constitulion du pied bol, un mot suffît pour l'aire juger la valeur de ce rapprochement : il y a plusieurs variétés et formes de pieds bots, et le sujet de l'observation précédente en présentait deux différentes : ce qui arrive presque toujours.

Mûis la grande autorité de Meckel et la non moins grande influence qu'a exercée et qu'exerce encore sa doctrine, ne nous permettent pas d'en rester là. Voici deux nouvelles observations qui auront au moins l'avantage de justifier la réputation de l'observateur et de l'écrivain, tout en offrant une preuve de plus de la défaillance de sa théorie.

OBSERVATION XIX

MONSTRE ANENCÉPHALE INCOMPLET, SPINA BIFIDA. — DESTRUCTION PARTIELLE DU SYSTÈME CÉRÉBRO-SPINAL. — VICES DE CONFORMATION ET DIFFORMITÉS (1).

SOMMAIRE. — Eotopie et dMtruotion partiéUa et aimoltanèe da oasrafta, da oenrelet et de la moelle. — Absence ou déplacement de la plus grande partie des os du crAne. — Renversement de la tète en arrière. — SaUUe des vertèbres cervicales en avant. — Bouche ouverte. — Chute de la langue. — Projection de la mâchoire inférieure en avant. — Bpina bifida depuis la dernière cervicale jusqu'à la huitième dorsale. — Incurvation cervioo-dorsale.

— Ezcurvation dorso-lombaire. — Dépression et déformation des vertèbres

— Rapprochement et redressement des côtes. — Déplacement des omoplates.

— Ezomphale. — Anomalie des viscères abdominaux. — Absence et anomalie de quelques muscles vertébraux.

El hic fœtus masculus est. Quoad œtatem, fere niaturitatem aUigit. Optime nutriti prœter hcmicephaliain, spinœ diflissionem atque curvaturain insignein, adspectus externus nihil insolitî eihibet. Incapitis parte posteriore, dorsi superiore plaga adest rubieunda, mollis, eute haud tecta, duos polliees lata, in parte anteriore latior quam in posteriore, versus mediam tainen longitudinem paululum dilatata, hic pollicem uiium et novem lineas metiens.

Spatiuin inter ipsius inarginem anteriorem atque palpebrœ superiorein et posteriorem sex ad septem lineas œquat. Dimidium ante-

(1) Mex:kel, Descrip. monstr, nonnulL, } 5, p. 13.

310 bïPFÔRMîTÈS CONGÉNITALES

rius a Jatere él parte anteriore capillis satis longis H ffeqiiêntibus circumdatar.

Triens ipsius anterior formatur substantia molliuscula, pblKcem unum cum dimidio lata, in medio, ubi longissima est, decem liheas longa, <id quatuor lineas alla. Componitur primo membrana erassiuscula laîvi, in cutem atque mcmbranam, posterius plagse dimidiufh tegentem continuo transeuhte. îlac sublata sequitur substantia tnôltis, ccrebriformis, in dextro dimidio ad duas, in sinistré haud utiith lineam crassa, cavum cingens, totam massam quod explet; in medid angustatum, sine'dubio ventriculus cercbri.

A facie hujus cavi inferiore in utroque latere massaî rotundusciilds formîB irregularis surgunl, ab invicem omnino separatœ, solo, cuî insident, firmiler annexai atque ipsius producliones. In dextro latere très invenis, anteriorem, longiludinalem, majorem, posteriores, minores, externam atque intcrnam, in sinistro nonnisi duas, anteriorem rotundusculam, posteriorem iongitudinaiem, transversam.

Hanc massam, ni fallor, cerebri hemisphaeras quae refert, sequitur lamina transversa, minus lata, in bac directione nonnisi decem lineas meliens, très tantum lineas crassa et ionga. Margine anleriore in massam primo loco descriptam, extremis duobiis lateralibus în membranam leuuem, cuti conlinuam transit, margine posterîore libero gaudet.

Hanc laminam ut ccrebeiium salutem et hujus organi evolutionis modus et utriusque situs suadent.

Tcgit haîc pars excavationem, antrorsum ad septem lineas usque inter basin cranii et cervicem descendentem, nonnisi membrana tenui formatam.

Membrana tenui dimidium plaga; totius posterius, vertebris dorsi superioribus septem respondens tegitur. In hujus medid dècurril eminentia plana, duas circiter lineas lata, vix dimidiam crassa, sursum dilatata, facie posteriore libéra, anteriore membranîB affixa. Membrana illa tennis in septima vertebra dorsi in canalem, duram matrem, contra taenia modo descripta in alium canalem, bac indusum, mutatur.

Canalis hic, rêvera medulla spinalis, usque ad vertebram Jumbalem secundam pertinens, ad vertebram dorsalem duodecimam ùsque omnino vacuus nec nisi in parle inferiore substantia medullari replctus, ceterum quoad magnitudinem et formam normalis est et nervis solitis unitur.

Omnis hœc plaga omnino recta descendit. A fine ipsius anteriore frons, nonnisi dimidium pollicem lata, non descendit, sed oblique antrorsum adscendit, ut oculi nasusque summam capilis partem teneant, cœlum omnino spectantes.

CHEZ LES *idl»StltlS, LE f'arfW Èf L'ENFANT. ^1

OctiH pr(milnént, Mnm tnntltne A&ptë^ms iiit iMëtipm èftfirttff.

Labitim superiQâ omnino hor isionti pafailëltim pôftitilf .

Os sumtndpere hiat, prottisa lingua. Ab utrôqtie btii afigiild sttlcûs profundds^ ad pollleein lofigiis tersus aiifeiti Aetûtrii^ tbfnàh pfëè^ rieitis èff^Huâ^ fo^san magliitudinis atiê ptimmm ièsiigintti:

Lablom infeHds et nienhim feeta dêS(;eiidtint.

Coin tice llmbus transtersds atite et irtfra tilëfiturri pj-oftiinët;

Aofës bene formatas^ àéd seeuttdtim longUiidlriCfm pli(;ât^,- fêtii^ infra oculos in huni€>ror(irTf ëittrCJtîid Sdpëtid^e ponUntiif\

Fabriea regionum, pra^cipue qudad habitam externtini fiiddo descriptarum^ hœc est.

Cranium loco figurtif globossB planis duobus cotistituitur^ anteriore

et laterali^ horicdniali^ semilunari^ posteriore et interno^ recta dës^ eendentè;

Ossa cfanli omnia adsunt, séd yalde a sueta forma aberraiit.

Prsecîpoe os basilare a norina recedit.

Faciès alias superidr, interna^ cddcata, hic inferidr, externa et convexa est, margo posterior, hic anterior, nec concatus sed eoitvexus et asperrimus.

Partis ipsius occipitalis pars basilaris, se. corpus, non, sueto mdre^ retrorsum leni obliquitate descendit, sed, modo oranino dpposito, antrorsum ei deorsum vergit.

Partes condjldideaE^ non retrorsum et ititrdrsum, sed dil*fedidna transversa extrorSdm tendunt^ ut omdino dirergant atque hiargiftè^i quibus squamflB obyertuntur^ ab inyicem remotissimi sint.

Hdlc margidi id dtfdqdd Uiete ihsidet os quinque latefuni, èxtr'emuni latérale et posterius cranii sistens, squamaî ossis occipiiis rudimentum midldlddl^ i!ium ridddiâi §et lineas longum, quatuor dltdm sit. Margides ho^ddi dssi(;uldrddt^ qdibtis ntrumque S(|d{lM8ë dinlidiudi id stittd ndfdiàli in lidëà diediàda iinltur, hic ociddëdrh lihéârum spatio distant:

Ossis sphëndidls partes jarti otndes ëodct^étèrfe.

A\m magdfl^ Sdiitô lodgé minores et ëi^assiorés^ nonnihil antë ëorpds puisai: Pf«i^ipdë faciès internii cefébfâli^ bmdinô déficit, èittet-nâ Sdiito long<^ diiddrë.

Alte tnindrës fot*sad et omnibus ossibds niàxime à iypH abëfradt, fiidi don tHdstërsîB extrot'sum^ sed ôhldind antforsunf, liilér .^ë pfrfriillëliÉ<; Imd éddyergentes, decnrràdt. Pars medlâ, ik Idrlfeittidldèrti édmpféssa^ cHsfadi refert longitddldalëhi, Èûiis atiam. Èdf))ofiS Osais sphendidi<< pat*s poslerior nonnihil dextrdfsuid desceddit, éadëm ô'âsis ocHpltalis pahe nonnihil sinistrorsudi irergente.

Ossa temporum deformilates offerunt, sigdiflcationenf dddtiullaf dmi partiuni dijudicatu difficillimam reddentcs. Ex tribus fd ùtroque la-

iere partibus (U)nstant. Squama solito crassior et depressior, processus zygomaticus et crassior et longior. Pars petrosa non antrorsum cuui opposita convergit, sed omniiio transversa ponitur. Ânnulus ineinbrana^ tympani jain concrevit et cuni ea et crure anteriore cum squama, ut igitur très hae partes ex parte jam in unam ope annuli coierint. Contra a reliquis omnino separata est alia pars satis magna, triangularis, infra squamam ante partem petrosam posita. Hœc retrorsum concava, partem tympani format et forsan pro parte mastoidea habenda est, a reliqua petrosa separata et antrorsum puisa.

Hœc situs mutatio eo vidctur eiïecta, quud pars cranii basées postrema, vertebris cervicalibus insidens, pressione summa in hanc regionem agens partem hanc antrorsum pepulit. Hoc ex eo quoque patere videtur, quod in utraque aure ossicula auditus ex parte in hoc osse inveniuntur, situ ita mutata ut stapes ante incudem, hic ante malleum ponatur, simulque onmino secundum longitudinem inversa sint. Prœterca malleus disruptns est, manubrio a reliquo osse separato. Et stapes in frustula dividitur complura. Incus solito fere duplo major est.

Haîc sententia quamvis veritatis specie gaudeat, tameu forsan ' rectius, quia simplicius, hapc pars pro anteriore et inferiore pyramidis liabebitur segmento, conipressione vehementi atque continua a reliqua disjuncta. Suadet hoc, cum ipsius situs inter os sphenoides et pyramidem, tum hujus forma. Incompleta enim, et tenuem tantum referens laminam perpendicularem , accedente illo osse , si non omnino, quodammodo tamen suctam adipiscitur formam.

In ossibus temporum major etiam quam in basilari observatur asymmetria.

Dextra pars petrosa sinistra longe major est, praesertim altior, tumore rotundo in parvum cranii cavum ita assurgens, ut ossis frontis dextri lateris marginem posticum fere tangat, sinistre spatio quadruple majore ab eadem ossis frontis sinistri parte remoto.

Perlustratis hisce ossibus, ossicula duo alia oblonga describenda veniunt in summo cranîo posita, decem lineas longitudine, quatuor latitudine metientia, antrorsum convergentia, faciei externe maxima parte sursum, interna deorsum versa, a facie superiore partium ossis occipitis condyloidearum nonnisi duabus lineis distantia. Sursum convexa, deorsum concava, margiui squamaî occipitalis et temporalis superiori superposita, margine anteriore dimidium tantum externum marginis posterions ossis frontis tangentia, inlercedente hoc et squama temporali ab ala magna sphcnoidali omnino separantur. Ubi squamae temporali imponuntur, ad longitudinem in processum externum et internum dehiscunt, ut ipargo squamœ occipitalis superior omnino liber proniinea(.

Margo borum ossium internus concavus et Isevis nullign unionis, cum cognomine oppositi lateris indicium alit. In média ipsius longitudine spatiuin utrique ossi iuterjectuin polHcèoi unum cum novem lineis xquat.

De horum ossium vi dubitari potest, cum facile, et parietalibus et squamao occipitalis dimidio superiori eadem conferri posse, pateat.

Rectius tamen buie, ni fallor, comparantur, cum sœpissime melius perfecta ossis occipitalis totiusque cranii evolutione in hoc loco déficiant, contra squamsc occipitali parti inferiori insideant laminœ, in linea mediana aut unita aut levi fissura sejunctœ.

Os frontis, solito more in dimidia duo lateralia divisum, baud minus reliquis a recto tramite deflectit.

Vitium praacipuum parvitas bujus ossis est, in maxima diametro, a basi squamae ad apicem nonnisi novem lineas metientis. Summa latitudo nonnisi sedecim lineas œquat.

Aliud vitium baud minus memorabile parvitas partis ipsius frontalis est, in statu normali ad orbitalem ut 6: 1, bic vix ut 3 : 1 sese babentis.

Pneterea ejus forma omnino a solita aberrat. Squama fere omnino plana est et valde crassa. Pars ejus posterior quadrangularis est et latitude longitudinem duplo superat, bac quatuor, illa octo lineas metiente. Pars anterior et inferior, valde angusta, in longitudinem protracta processum reliqui ossis refert. Pars orbitalis maxima ex parte non laniinam tenuem, sed limbum crassum format. Hargo supra orbitalis cristam valde eminentem sistit.

Quoad situm pars fronfalis horizonti parallela, imo retrorsum descendit, orbitalis ad perpendiculum ponitur.

Quoad junctionem cum ossibus vicinis baud mirum est, diniidium marginis squamae posterioris internum baud uniriossi modo descripto, quamvis pariétale sistat, cum etiam in fœtu maturo magna borum ossium pars fonticulo majore separetur; prœterea autem notandum est, spatium quoque os frontis atque alam ossis spbenoidis minorem, necnon os jugale intercedere.

Os etbmoides fere normale est.

Ëx faciei ossibus maxilla superior solito magis in longitudinem producta est. Pars alveolaris non recta descendit, sed valde obliqua antrorsum decurrit, ut quatuor linearum spatio ante navium ossa promineat. Utrumque in linea média in unum os concrevit. Processus adscendens retrorsum flectitur, ut margo ipsius cum ossibus nasi junctus non ad perpendiculum decurrat, sed omnino borizonti parallelus ponatur. Processus palatinus quavis directione minimus. Foramen incisivum maximum. Corpus nimis oblique descendit.

De dentibus notandum, loco duorum incisorum internorum unum

9(4 DirFORffftËS GONCfc^tTALÈS

ïûiiitini tepëtUU soHtô tdfnén hsûô nfiajcffê'rti^ ttiâgh std SifiiâtM ^itdm, qaod ènitt côàlitii titfitid((tiêf b$sis irl lin«i« Itiéditina «t (fad«m etfuâia penderef tidètur.

Os jugale satis ad normam accedjt, imo quoad niagnitudHlëtfl ènteèi^ dit. Pfdèès^s tâtneri tempes alis desideraitff .

OèsH tïàéi bîhriititi hôrizôntitlia fioritintuf . Haïti stflHo fiOTitiilill Idftgidra et dupld angirstlorâ stint: E^trertia stipef idra pet doKrtirri llrièardrd spatiiirrf omnind totittéitty flde dbtusd lertnintininr; ftee ^nlM ii an ftontis pertirigentè.

Os unguis depressum, triqnetfdfn.

Mittllla ihferidr rnultlfafiarrt a stiéta fdrnia ablddit. PHrrid diMidinm utrumque in medio omnino concfèvit; heïti frirffgd iiiftfitJt et spirta cxteriiâ stirtimdperc! pi^orôitiétit. Pfalrtèi^ea MtttiS fèfcta^ dëèùfrit,- |ïars adâfcehdëfii, pr^clptiè prdèèssus eoi*6ri6id6tid tii ad Mediaiti tméfloidei altitudiiiem adscendens, solltd thitibt est. Tdttlfn d^ tàiïofië mi^txiiMé nimlâ alttifii^ in pâHë éiiëTiià Hû dhà àxliti irdluititM, ut miës exierrïa nôrïhlhil stirsurti^ iritèfda dèorst^iti npéêm.

Reliqua ossa solitum typum haud deserunt.

Cdliirahîi vértebtàlis sdrilrtias ribèlratioriës bstetjdit;

Spina biflda eàm defiguràH, Jam âtiprà mdtitilrnùs: Bitétiditùr hbé tiilum à supreina cdlli tertéira iisqiie àd octatvartl ddfsdlénl: ttëiti mtAïhR àdest curtâtiira. Pars cèrtifealis yalde dbliqiié rctrdrttfrti descendît, partis thoràcicae dirtiidium siipèHus, majus^ pHtlio àdscëtidit, deiri descendit, àrfcnrn sic formaiis sursditi cdntexiim, deorsiittl concavum, exlremo anteridrè in cervicàlem parterti angtilo angdstlsslmo trahseuntem;

Tertio summa brevilate |)ecfcat iia?fc colurtinac tertcbralis prlrs. Ctiiri enim in fœtu inatdrd, recte conslitnld, ad mittinium tfes tiitu dirnidio pbllicés metiatur, hic ndn dmnino diids hîibèt.

Hofc autém noil tantum a cufvatura, sed paftitatë qtidque dssiurri^ prtë^ertitti pdrtionis cërticalis, pëtidel, ciljds Idîtgitiidb iti ftetù ndrmàli quindëcim lihëàs, hic quamyis non in(;ùrtëtdf , (juirïqiië habet;

Exaction horum ossium perscrulatio aiia memdi^abiliîl dffert.

Vertebrarum cervicalium omnium titcûi iii iitfrdqufe Iriiëre in Utirtm cônfluiere massahi; eitcepta nonnîsi stiprernà iil latefë ^iHistfb; hic omnino libéra et a fëliqdis sëparata. iJlraqile h*ë liiass^l triâhfedlunl fortnat, basi întroHiim, ajiicë éîttt'bi'stinl ëotisiltti. Versus bàsih in lâtere sinislrb quatuor, in dëxtto sex adsiint fti'amina itttei'vertëbraHa â facié îihtëi'iorë àd posteribféiti decurreiltià, nertds cervicales isthiië qtiarturti, quinturil, sextum et septimum, hic et tertitim et seçtindurti transmittentia.

Foramen pro nervo securtdd in dextro làtere ëxtrbfsûm atéHib^tidn àupra ipsum ponitur. Ih rëgibne cërvicali sex ddâtitit nuclei dssëi sex

CHEZ LES ftON^fltÈS, LE r(£TtJS ET L*ENFANT. 3t5

Tèftebris ififérioi^ibifs et ptimtt iatiai f espôndefifiés. Hèitiin èfrist^OK

Pfifrrna ôthniUtn fearûtn vèrtebrai'urti ïAeo maxime st ifpa nbfMU deflectit, quod arcuum dimidia minime retrorsum ttUtiteff^titi Èëé

dMià immm ëHmsum iêtMtiid, ai mëfi matit im^M fcic

pfoiteritfi", êHkfM ihMat $ii; et ^piUës «latîhrè àh iMitëth AiÉlëiii.

Vertebrarum dorsalium suprema in ipso an&^lo, pôtliô'nis cèfvicàtis aidùë tnofàciciè ùnione fdfmàto p6ni{uf. ninc Drëyîssimà ipisius àfcus mmicliâ siini, qùamvis nifri felîqùîs iiitii cdhcfetà; Arcus âëcundae et tertio^ dimidium dextrum in unam massàrfi colëre, fôràrtliiië taiilum pro hèrvo dorsâJi ieëùndô përrbrâiàfn. In lâtefe sinisifb afcus hi separâti, sëd leHius cùrri qiiarto iinam màâsârii fdrfhàni. AèJi^til separantur et ad sëxtam usque, ut cervicaliutn arètis, transverâi ponurtiiir. Sëxté vëf tétraB afciis ^ifnidlà dëoMùm et nèhiiJHil inirèfsum ectuntur. Hoc longe magis etiam m âeptima obtmet, ubi apices jara lia converguht, ut, duaâ tàntùm lineàs àb invicëiii dislàiitës, rhëssa fjorosa dniantùr. Inde âb ociava omnià hormàlià.

Et costs noii dmnino (iabitùm nôfmàiëm èlfërunt. dninës, pfèeséftîm septëm superiores, arctîssîmë sîbl ihciirboùiii ël nîrriîs fëëfë dëcurrunt. Praeterea in dexiro laiërë prima èi sëctinda îri tihàrii concrevere soHto, praecipue in extremo posiicô, hbhnitiil làiioreib, nie tantum foramine pro nervb dofsàli [irithb |>ëffdfa{am.

Ih sinisiro aîia faciès. F^rima, oirihiho rëbià, soluo orë^iof ëi Johgë teniiior, lirie antico acuto terminatùr, a nianùbrio sierhi fere pôUicerii distans, neque cum costa sequente ullo thodo uhiià. Contra seciinda et tertia per totum decursuin uniuhiur, hotihisi pàrva al) extremo posteriore distaniia pét quatuor îihearutn spatiiim fôratnine longitudinal! discrets.

Mëmdrabilè, in hoc laterë accedëi*è èôsiulàm Hldé |)al*vaifi, deciibâm tèrtiaiti, tertebrse lumbali jjHMsÈiafltixàtTi., ut, qudd Itl èxtreitld supeHore ptàva primae costae ètblùtidfaë së(;tttidst!que eufti tërtia btilicrètibilë pét defectum peccàtùtti fuit, hic èitcëâïti competisari >1dèatur.

Sternum ih ëtolutionè maxime ihipedittlm est, ctith tiotinidi tnàhilbriuiii cbntinèât ôssiculum i^otutidtim, qtifttis diàtilëtt*ô Hnèàltl tit excedëhè.

Nequë extrëmitatUm , saltem sut)eriôi*ùm, ossa otrinino labe carëiil. Hdë tàmeh ilonilisi in scajiùlarh et clàTictilam cadit. Haruiti iJlil solitb tatibr et itiihuâ âlta est: Qtim ënim in foeth maiuro altitudd ipsiùs fere duos pollieëâ, làtitudo i cavo glënoidë àd bdsin msiitiitld ilntim cdrti dtiabus ad trës linëis ae^ùet, hic longitùdo honriisi ad tihtlm pôU licem cum quatubr lineis, latitudo àd linutu cum tribus adscehdit. Hoc pnccipué a Tâbrica partis suprâspitlatsë [)endet. Ha^c fere omtlino

316 DiPFOnMITÉS CONGÉNITALES

non modice adsceudit, sed horizonti parallela decurrit, angulum rectum cum infraspinata forinaiis. Praeterea dîmidium ipsius posterius atque internum cuni spina*. parte oinnino déficit^ ut incisura profundissima hic adsit.

Fabrica hœc omnino a curvatura atque difHssione spinae pendet, in lacunam modo dictam exacte intrante quartœ vertebrœ dorsalis parte gpinosa extrema.

Clavicula solitam lon|!:itudinem offert, niinorem autem flexionero ; solito quoque minus cylindrica, valdopere a superioribus deorsum compressa et complanata.

Et hœc forma a reliqui corporis statu, praîcipue capilis situ depresse, pendct cum maxilla inferior çlaviculam exacte tangat.

Ex systemate nervoso jam supra partes, quas pro cerebri rudimentis habemus, descripsimus, eodem loco membranam indicantes, spatium columns vertebralis, a septem superioribus vertebris thoracicis formatum quae tegit et fabricam meduUae spinalis. Superest ut de nervis nonnulla addamus. Neque nervi cérébrales, neque, quatenus columna vertebralis patet, spinales, cum partibus, pro cerebro et medulla verosimiliter habendis, uniuntur, sed liberi incipiunt. Pra^ terea nec quoad magnitudinem, nec quoad numerum et decursum insolili quid observare potuimus.

Ex nervis vertebralibus primus, secundus et tertius solilarii, intumescentiis gangliosis incipiunt. Quartus et quintus, sextus et septimus etiam intumescentiis gangliosis oriuntur, sed in unam pro utroque pari confluentibus. Inde ab octavo cervicali nervi omnes solitarii gangliis incipiunt, prœter inferiores, in cavu lumbali contentes.

Nervus trisplanchnicus duplo solito mcijor apparet.

Hemoralis, in systemate nervorum, ussiumquc gravissima quse occurrunt, alia adjiciunlur, in organis thoracis atque abdominis vitia, eaquo ex parte haud minoris momenti. Horum primum est liberrima communicatio pra^ternormalis utriusque cordis ventriculi ope foraminis rotundi, trium ad quatuor linearum diametro gaudentis, margine la^vissimo cincii, in ipsa ventriculorum basi infra vasorum magnorum truncos pusiti. Ha>c autem abnormitas cum fere ad communiores pertineat, longe variorem ortus arteriarum offert, ita omnino mutatus, ut arteria aorta e ventricule dextro, pulmoualis e sinistro oriatur, venis cavis pulmonalibusque solitis locis insertis.

Tertio arteria; pulmonalis extremum, ventricule sinistro respondens, omnino clausum est, aperto solito more, quamvis angustiores sint, et canali arterioso, et trunco ramisque pulmonalibus.

Necessario igiturhic sanguis venis cavis pulmonalibusque reductus ex ventriculo dextro statin), ex sinistro per foramen septi in aortam, ex hac ope canalis arteriosi in arteriam pulmoualem ejusque ramos

fcrebatur, et quoad functionem arteria pulmonalis ad Batrachiorum typum rêvera nonnisi aortae rainus erat.

Larynx, aspera arteria, glandula thyroidea et thymus omnino nihil insoliti exhibent.

Contra abdominis viscera haud uiio modo a recto tramite deflectunt.

Organa quidem digestionis omnino recte se habent, viscera autem uropoetica et generationî dicata maxime déviant.

Ex iilis renés primo in unum confluxere, dein siuister vix sexta normalis magnitudinis gaudet parte. Dexter, omnr respectu normalis, hune, nonnisi quoad partem inferiorem formatum, quasi appendicem in spina dorsi et psoae magni capite sitam, gerit. Ren, hoc modo unus, ut in bac monstrositate fieri solet, duobus tamen instructus est ureteribus magnitudine xqualibus, quorum dexter solito modo ex rené cognomine, sinister itidcm ex facie anteriore reniculi sui procedit, vesicam urinariam omnino separati entrantes. GlandulsB superrenales omnino deficiunt.

Ex vasis emulgentibus arteria dextra solito loco ex aorta abdominali ad renem dextrum tendit, sinistri renis ramus contra ex iliaca communi dextra ortus massam communem a tergo in loco unionis ipso intrat.

Yenae dantur très, omnes ex cava provenientes. Du» superiores reni dextro solito loco et modo, infcrior loco unionis cum arteria inferiore inseruntur.

In systemate generationis nonnisi testiculus sinister a norma deviabat, tam alte in cavo abdominis positus, ut extremum ipsius superius nonnisi tribus a rené sinistro lineis distaret, dextro jam in imo scroto posito. Prœterea in abdomine totalis arterisB umbilicalis dextric dcfectus est notandus. Dividitur aorta solito loco in duos ramos, sed quorum dexter, arteriam solam iliacam primitivam referens, sinistro quater minor est. Hic, pollices circiter distantia denuo bifariam in iliacam externam et internam eamque longe majorem dirimitur. Ex hac solito more arteria umbilicalis oritur. Ilœc et in abdomine et in func umbilicali solitam non excedit diametrum, neque in funiculi, brevissimae quidem, abdomini adhuc quae adha'.ret parti, vestigium dextrse invenio.

Inter dorsi musculos cucullaris notabili modo aberrat, nec omnino in utroque latere ad eundem typum formatus est. Déficit omnis ea ipsius pars, quae ab inferioribus dorsi vertebris oritur, nec ulla fibra scapulœ spinœ inscritur. Quatenus adest, ab extremo claviculae scapulari oritur, in duos statim ventres divisus. Horum inferior, et posterior, tenuis, valde oblongus, arcus extremo libero vertebrsB dorsalis quartaî inseritur, superior, latior, triangularis, basi sursum,

;)18 INffffOAMlTÉS GONGtNlTÀLâS

apice.deorsuin versus dorsi vertebris superioribus tril^us et squanue occipitali infigitur.

Neque in dextro iatcre pars jnferior adest. Musculus hic qiu)gue in ventres duos, posteriorein tcnuiorem , anteriorem laiiorem dividitiir> quorum bic ex clavicula; parie scapulari, libero tameu extremo ùriiur, squanise tantum occipitali iiisertus, illc ex initio spinsD scapulœ triangulari orius, longissime igitur a priori dislans, infra ipsum, decussato cursu ad processum mastoidcum tendit, ipsique in^eritur.

Infra cucuUarem solilo more levator scapuiaî adest, fasciculo supremo in squamam temporalem iusertus.

Reliqui muscuti cervicales adsunt, sed compressi, extrorsum pulsi, atque in parte superiore propter sunimam spinsB curvaturam /coui«mîxti.

Plus encore que la précédente, ceUe obsery/jiipi^ esl v^ Ma^efiXi complet .douAé à la doctrine de^ arrêta 4^ d^'^Qf^^einent. Le sooimaire seul des nombreux vices de conformation ei difformités réunis chez ce sujet rend toute discussion inutile. Mais on ne peut s'empêcher de rendre de nouveau justice à ii'oifoservateur et à Técrivain. Si on aperçoit ince$saa^ent dans les faits qu'il signale un reflet du systématique, o^ y rejyrouv.e méj^moins rexaclitMde de Tanatomiste. Ajoutons cependant mie, fii^èle à $9 (ioctiiqie de la forme, Meckd s'altacb^ biej^ j^l^ç k déciire ce qni app^^ait qu'à voir ce qui est : il e$t pluj) frappé du nombre, de l'étendue et du volume des objets que de leur composition. €'est ce cjue nous aurons occasion de montrer dans la discussion générale de sa doctrine. Faisons remarquer, avant 4e p^^er à une autre observation, que chez ce dernier mondif e Mmme ohez pluâieui*s autres, les yeux étaient irè^ miUmfs^ la bouche <ré&* ouverte^ et la langue pendante. Ces trois pai^iicularites diront leur mot dans l'ensemble des révélations étidogi^ ques de la monsli'uosité.

HEZ LES ^Qm^|^E&, LE FOETUS ET L*ENFÂNT. 919

OBSERVATION XX

MONSTRE ANENCÉPHÂLp: INCOMPLET. — SPINA BIFfDA. — DESTRUCTION PARTIELLE OU CERVEAU ET DE LA MOELLE. — VICES DE CONFORMATION ET DIFFORMITÉS (1).

SOMMAIIIE. — Aplatissement et dMormation extrême du orAne. — Renyefsemeot oamplut ,de là tàta m^ arritee. — Base da orftne appuyée contre la

de fA langue. - Bj^ piti^da. complet. - Dttf pr^nlté jso^pçj^ 5^ ^ 99Hm9 ' . oypbose et scoliose. — Exomphale. — Anomalie deç viscères thon^qoM et abdiMPiDaiiT» — Silence de l'auteur sur l'état d«!9 memlnrai^

MoHStrum fœmininum, jam describendum, simîlibus omniao ac antecedens laborat vitiis^ acephalia se. spuria, spina bifida, summa truQci brevitate atque curvatura, et maxima hernia umbilicali.

Facici pars superior omnino sursum vertitur, ut oculi^ prominentissimi, coeluiii spectent. Labium superius deorsum et antrorsum prospicit. Lingua ex ore hiante prominet. Labium inferius, mentum et pîica, cdli faciem anteriorem referens, fera recta linea descenduut. Aures, humeris iucideutes, parvœ, situm Ua mutarun^ ut pars suprema retrorsum, auricula antrQrsum spectet; praaterea secundum longitudinem plicatae.

3asis crauii eadem cum columua yetUbf9ii idirecUone recta descendit.

Loco calvarûe plaga blc occurrijt^ aDlror^um iifmyei9ij retror^ujv CQacava^ hic, ubi laiissima ^^ duos p(mic,e^ lata, ii^m^vQ aotoroposteriori unum poUieem cum tribus lineis meUe^. T<^> jeju^epAO tfk^gine poateriore, prdixie $îex Ijneas lato pilorwo? cijricumdi4vif • Tegitul* Ausi^sa molli, ^pougiosa e^^^^m %W^ in pa^e anteriore tr.e^ Uueas aJta, reiiojrsum sen^W e^i^i^sm^y i9^9m mirQ^sim, ui ttoos iere ouuûipLO legatur, suprae^i^ÂXi^e. Mas^ ipsa sulco ioDgitvUiAali Iji^yis^iaQ ii^ duo dii,aidia divid^tm*. VestUlur jyieiubraaa ieuui, tovi, guacum {dus ii^uLuusve arptc coJbi^et. Çay^^ est, st ^ritus, iu quolibet loco Âufla^i^, tolaiu di^ei\di^, 4U ig^tur juiUa diyisi^ in dextrum atque sittistrum adsit cavum. GoutÂnet s^Jbaiaoïtiani .ce^ebriformem maxima ex parte cum meuibrana, saccum vVeaUeute, arctejQoiuiexam, pahetes, ratione cavi noniiisi tenues, formanAern.

Kervi cérébrales cum ipsius bm sati^ aride cotmreoX.

U9X crauii plaga ^conliuuo in triailgularem abit, {ler duo dorsidimidia superiorc descendentem, sensim contractain, duos fece cum

(1) Megkel, t6.J8, p. 93.

dimidio polliccs longam, ioitio, iibi latissima, non omnino duos latam. Tegitur ubique membrana tenui, Isevi, marginibus in cutem transeunte.

In ipsius summitate média corpus ex massa spongiosa cbnflatum, rotundusculum, medio depressum, octo lineas latum, quatuor allum, très crassum ponitur, cum membrana vestiente arctissime cohaerens, ipsi incidens, et in ccrebrum continuo, quamvis maxime attenuatum

abiens.

Substantia hâec, ad truncum pertinens, medulla; spinalis cjusque velamentorum residuis componitur. Corpusculum modo dictum medullae initium est, quae per totum illum tractum forma laminse planaii^ in medio secun^um longitudinem sulcataB g»udcns, rêvera nil nisi pia mater, nuda decurrit. In lateribus maxime attenuata, cuti unitur arctissime. Ab ipsa nervi spinales duplici radice ita abeunt, ut anteriores in internas, posteriores in externas mutatae sint.

Hedulla, facie dorsali Hbera, versus corpora vertebrarum tegitur membrana arachnoidea et fibrosa. Ilœ, arcte inter se concretœ, ante ipsam, vertebras versus, semicanales formant , marginibus externis m telam subcutaneam transeuntes.

In thorace angustissimo cor et pulmones, prœcipue dextcr, solito minores ponuntur. Pulmonum forma ita mutata est, ut flssurse, lobos dividentes, omnino secundum longitudinem descendant.

Ex aorta} arcu quatuor orinntur rami, vertebrali sinistra inter carotidem atque subclaviam ojusdem lateris sita. In abdomine hernia umbilicalis maxima, ita visceribus protrusis, ut omne spatium inter mentum atque pubem obvium hepate et intestinis expleatur.

Hœc ex parte sacco in apertura umbiiicali orificio angustiore incipiente circumdantur.

Componebatur hoc velamentum initio vaginsD umbilicalis, valde dilatato, et in medio secundum longitudinem disrupto. Linea divisionis lœvis, cicatricem referens. Hinc hepatis lobus dexter, nec non omnia fore intestina, libère propendebant, contra hepatis lobus sinister tegebatur et ex parte in facie superiore concreverat cum herniœ accos.

Hepar, solito minus, pra^cipue lobus dexter, haud sextam suets magnitudinis meliens partem, ponebatur ita ut faciès superior maxima ex parte ad dextra, inferior ad sinistra verteretur. Lobus quadratus omnino déficit, vel in laminam tenuissimam mutatus adest, ut vena umbilicalis vesiculam felleam fere tangat.

Epiploi gastrocolici rudimentum cum sacci facie interna concrevit, in funem mutatum, pontemvé a ventriculo ad peritoneum procedentem.

Yentriculus, contractus, in herniœ baseos parte suprema sinistra collocatur, infra ipsum lien.

CHEZ LES MONSTRES, LE FCBTUS ET L*ENFAr«T. 321

Inferiorem et maiimam partem tenant intestina, praeter rectum, omnia. Rectum ad summitatem cavi abdominalis pone herniam adsceVidit. Colon ab ipso subito flexu in saccum egreditur, primo duos gyros vicinissimos efficiens, dein longo tractu recta descendens, mesocolo cum mesenterio unam eamdemque plicam formante, nullibi annexum. Caecum totius massae infimum locum tenet.

Tractus intestinalis praeterea normalis, nullum diverticuli indicium.

Renés solito more extra peritoneum positif omnino sus deque versi sunty ut extremum superius inferiorem, inferius superiorem teneat locum, marge externus antrorsum, faciès posterior introrsum, anterior extrorsum, hilus retrorsum spectet. Ceterum ipsi et vesica normales. Glandulae suprarenales infra renés ad basin sacci herniosi ponuntur, minim», cum longitude haud quinque, summa latitude vix quatuor œquat lineas.

Genitalia normalia, nisi quod ovaria minora.

Cranium, certe nonnulla quoad momenta, ex omnibus, quae hic describimus, maxime a statu normali abit.

Hoc praecipue de ossis basilaris fabrica valet.

Corpus occipitalis quidem reliquis ideo magis ad normam accedit, quod minus ad perpendiculum, sed leni obliquitate retrorsum descendat, sed nimia longitudine et, in parte anteriore praBsertim, angustia, graviter peccat. Dein partes jugulares nihil omnino ad formandum annulum excavantur, sed omnino recto transversae extrorsum decurrunt, sursum convexae, deorsum concavae. Similiter squamae occipitalis, in medio secundum longitudinem discissae dimidium utriusque margini externo, in statu normali, qui posticus et supremus est, insidens, omnino extrorsum ponitur, margine alias intemo hic omnino retrorsum converse. Cum satis magna sit, cranium hic valde largescit.

Ossis spheroidei corpus solito more angulo fere recto cum corpore ossis occipitalis unitur, angustum, in facie superiore vix excavatum, longe pone alas magnas ponitur. Alae minores in medio in processum acutum coeunt, margine externo fere medio laminulam tamen emittentcs, extrorsum vergentem atque particulam incisurae spheroidalis superioris formantem. Alae magnae suetam in hisce monstris exhibent formam, differunt tamen a reliquis firma cum parte petrosa unione.

In osse temporum pars petrosa sursum convexa, deorsum concava, summitatem cranii format.

Squama compressa, crassa cum ipsa et ala magna ex parte concrevit. Membrana tympani horizonti parallela; annule latissimo cum reliifuo osse non concrète cingitur. Ossicula auditus normalia, nisi quod stapetis coUum longius sit, crura tenuissima minus distent et basis omnino desideretur*

J. CIltltK* t. — îi

3iS piFFORMiTtS CONGiNITAUS

Qssa parietaUa, laminser plao», oblongse» tenues, a squaoi» occipi- (alis extremQ antariorei longe reirorsum, antrorsum atqoe introraum ad squame temporalia finem tendant» neque ad oa firontia» neqne ad alam ma^nam uaque protenm.

Osais ethmeidis erista mauma prominens, os planum in parte «»•

teriore divisum.

MaxiUa superior sueto more aberrat» a reliquis lamm ideo dialingohvLTy quod para palatinai satis angusta, semieanalem in nlroque tatere format» e^jas paries intemus margine interne» Talde prominente formatur. Sie in statu intègre duo semicanales satis profundi et angusti in palato osseo decurrentes suspieionem rictus lupinl priaao intuitu motent.

Ossa palatine ex omnibus maxime ad lineam horiiontalem aeee« dunt» processu adscendente tam oblique retrorsum decurrentia nt extremum ipsius totiusque oasis postremmn sex lineis a margine proees^tts palatini anteriore distet» cum eadem distantia in fœtu aihilto, ubi omnia longe majora sunt» vix quatuor squat.

Maxilla inferior longa» angusta» depressa» quatuor Uaeis antt superiorem pnaminet.

Reliqua ossa haud muhum a norma reeedunt.

In eavo oris UYula in apice secundum latitudinem extensa et m»* nibil fissa est.

Ad truneum précédentes» primo loco spinam bifidam offendimus enermem» cujus faeiem extemam jam supra descripsimus.

H»c et quoad ossium» qu» comprehendit numerum» et quead me* dnm gradumque singulorum ossium vitii omnino totalis est» eum ab atlante ad ossis sacri apicem decurrat et arcum dimidia «bique emnino extrorsum vertantur» nec in ulla vertebra convergant. Siroul columnae vertebralis curvatura insi^i summopere solito brevior est» ab atlante ad ossis sacri finem nonnisi pollices duos cum dimidio metiens. Vertebnc cenricales antrorsum descendunt et cura dorsalibne angulo acuto» antrorsum prominente» uniuntur. Sic lordoris it enor* mis» cum vertebrm dorsales fere ad horizontem ponantur.

Yertebrm lumbales et os sacrum contra cyphosi laborant.

Prttt^rea scoliosis adest» cum tota columna vertebrarum dextrorsum protuberet» sinîstrorsum excavetur.

Née numéros vertebrarum cum norma centenit. Adsiint quidem septem cervicales» sed numerus dorsalium atque lumbalium imperfectus est.

Nec fabrica certkaliam pneterea » qua jam descripsimus» normalis est.

In dextro latero arcus atlantis et epistropbaei» nec non quart» et quint» vertebr» minimi sunt» tertise» sext» et septim» magnî. Qttar-

tQs et quintus inter tertiam et sextam ita intrusi sunt, ut hic longe minus extrorsum extendantur, et marge nonnisi a vertebris inlimis et supremis formetur.

Simul sexta et septima in parte maxima extema in unum os concrevere.

In latere dextro arcus atlantis maximus, etiam epistrophaei dextro major, sed cum tertio concretus. Eodem modo quartus et quintus, née non sextus cum septimo concrevere. Quartus et quintus, ut in latere dextro, vicinis reconditi sunt.

Dorsalium adspectus et numerus in utroque latere haud idem est. In dextro adsunt arcuum duodecim dimidia magna ex parte corn* pressa et apicibus substantia cartilaginea unita, in latere sinistre, concave, nonnisi novem. Corpora inveniuntur duodecim, sed infima corporibus vertebrarum lumbalium a latere dextro imponuntur.

Verlebrarum lumbalium quinque in latere dextro adsunt arcus, in sinistro nonnisi très, quorum infimus cum sacro confluxit. Corpora foperiorum trium unam massam, contra duarum inferiomm nucleos latérales duos continent.

Os sacrum nonnihil solito minus.

Costs in latere dextro duodecim, in sinistre n(mmsi noYem «dsimt.

Ex illis seconda ad nonam usque in unam massam sequenti modo coiere. Cervices et partes postrem» corporum omnino unit» sunt. Secunda, tertia et quarta prseterea omnino séparât» decurrunt, quinta et sexta post brève spatium denuo confluunt, maxima ex parte anteriore omnino disjunct». Octavas et non» pars postica ab antica omnino separata est, contra in maxima parte anteriore inter se et cum septima uniuntur, nonnisi extremis anticis liberis.

Très inferiores omnino disjunct» sunt In latere sinistro cost» quiaque superiores omnino separantur, quatuor inferiores autem ita conjunguntur, ut anteriore parte atque posteriore liber» sint, média coiÂmuit. In stemo puncta tria, sed solito minora.

Après les observations personnelles de Meckel, il ne sera pas

sans intérêt de lire encore deux observations insérées dans ses Archives et commentées par lui ; d^autant plus que chacune d^elles apporte un nouvel élément à la série des Taits qui doivent servir à l'édificalion de la véritable théorie des difformités chez les monstres.

La première de ces observaticms est du professeur Rathke,

324 DIFFOnMlTÊS CONGÉNITALES

l'autre du professeur Cerulli, qui se sont fait tous les deui une place dans l'histoire analomique des monstres. Voici l'observation de Ralhke, la première en date.

OBSERVATION XXI

MOIfSTRE HYDROCÉPHALE AVEC ECTOPIE DU CERVELET. CONSERVATION DE CET ORGANE ET DU CERVEAU. DIFFORMITÉS GÉNÉRALES (1).

SOMHAIRB. — Hsrdrooèphale. — Eotople du cervelet. — Tète de orapand; plis longitiidlnaiiz à la poobe enoèphaliciae. — Abeenoe de ravantrliraB gauche; la main gauche relerée le long de la faoe Interne du hrat. — Le poooe droit, ne tient à la main qae par une bandelette cutanée. — Varna du pied droit TalguB du gauche. — Aplatissement transrersal du thorax. — Erentration ; poche pèritonèale contenant le foie, l'estomac, l'intestin grêle, la rate, une partie du gros intestin.

Le 28 février 1820, je reçus un monstre très curieux, appartenant au sexe féminin, premier enfant d'un père et d'une mère bien portants. Il était né la veille. H. le docteur J..., qui avait assisté à l'accouchement, a trouvé le cordon très mince et le placenta presque en bouillie, de telle sorte qu'il ne l'a pu faire sortir que par lambeaux.

Le monstre avait, comme on dit vulgairement, une tète de crapaud, offrant en arrière une surface plane, oblique de haut en bas et d'arrière en avant. A cette surface plane s'insérait une poche, dont le volume dépassait presque celui de toute la tète et qui avait la forme d'une grosse poire. II présentait son plus petit diamètre à son point d'insertion à la tète ; des plis longitudinaux sillonnaient sa surface. Un cercle de peau recouvert de cheveux, de la largeur d'un doigt, l'entourait près de son insertion.

En l'ouvrant, j'y reconnus le cervelet dont le volume était très considérable, et de plus une grande quantité de liquide. Le crâne ne renfermait que le cerveau. Ces deux parties de l'encéphale étaient réunies, mais je ne saurais dire comment ni par quel moyen, parce que l'enfant était réclamé pour Tenterrement.

L'omoplate gauche avait, autant que je pus m'en assurer par le toucher à travers les téguments, une forme carrée. L'humérus s'articulait avec son angle antérieur et supérieur. Le bras gauche était beau-

Ci) Deuliclies ArcSùv, fàr die phyùologie, von J. F. Meckel, t. VII, 1821. — G. Saini-Hilaire, note 1, p. 297, 3* citai., genre I, NoUnciphalit.

CUEZ LES MOiNSTRES, LE FOETUS ET L'ENFANT.

coup plus court que le droit, qui était normal. L*avant-bras manquait totalement et une espèce de carpe long s'insérait immédiatement à rtiuméruSy mais ne permettait presque point de mouvement. La face interne de la main, qui n'avait que deux doigts, était en contact avec la face interne du bras(l), de manière que les extrémités des deux doigts étaient logées dans le creux de l'aisselle. Le membre supérieur droit était normal, à Tcxccption du pouce qui ne tenait à la main que

FiG. 69.

par une bande aplatie, longue de deux lignes et demie et épaisse d'une demi-ligne.

Les membres inférieurs étaient normaux à Vexception du pied droit qui était pied bot.

La poitrine était aplatie et les dernières cAtes gauches étaient beaucoup moins bombées que les côtes droites. Il en est résulté que leurs extrémités antérieures étaient beaucoup plus saillantes, et que les cartilages s'articulaient avec elles presque à angle droit.

(1) La flgurc représente la main gauche abaittée i dessein, pour donner une idée plus claire de Tensemble de ses formes.

3t6 DIFFORMITÉS CONGÉNITALES

Les Tiscëres abdominaux étaient renfermés dans une large poche située au niveau de ia région ombilicale. Cette poche atait à son origine le diamètre d'une pièce de deux sous et sa circonférence était constituée par un anneau formé par les parois abdominales. Sur cet anneau Tenait s'insérer une membrane analogue à celle qui recouvrait le cordon ombilical, d'une consistance faible, presque gélatineuse et transparente (un prolongement du péritoine). A droite, cette membrane avait une épaisseur d'une demi-ligne; à gauche et en haut elle était plus mince. En bas et un peu en dehors se trouvait sur la paroi interne de la poche une masse gélatineuse, semi-fluide, qui formait en ce point une cavité de la capacité d'un œuf de poule.

Le cordon ombilical proprement dit longeait la face antérieure de la poche, un peu à gauche de la ligne médiane. Il n'était formé que par une seule veine et une seule artère y une rupture de la poche de la longueur d'un demi-pouce environ partant de l'ombilic se dirigeait à droite. Il est probable que cette déchirure était accidentelle.

Le foie, dont la surface convexe était tournée en dehors, occupait tout le côté droit de la poche. Le bord gauche du foie regardait en haut (le fœtus supposé debout), le bord droit en bas et le bord inférieur logeant la vésicule du fiel, en avant. Le paquet- de l'intestin grêle était situé à droite du foie et arrivait jusqu'au contact avec la vésicule biliaire. L'orifice cardiaque de l'estomac occupait le commencement de la poche, et l'œsophage était étranglé dans l'ouverture qui séparait la cavité de la poche d'avec celle de l'abdomen. L'estomac avait une direction verticale, et son bord concave était en contact avec la face gauche (inférieure) du foie. L'intestin grêle, partant du bord inférieur de l'estomac, se portait directement en bas, puis en haut et en arrière et arrivait dans ces deux inflexions en contact avec le foie. Au bord convexe de l'estomac se trouvait la rate qui répondait au milieu de la face supérieure du sac. Le grand épiploon, dépounii de graisse, avait contracté adhérence avec la face antérieure du sac, avec laquelle il se confondait.

L'appendice vermiculaire était placé immédiatement au-dessous de la rate et d'un autre côté touchait le pylore (1). De là le gros intestin se portait tout droit en arrière et en haut, jusqu'au collet du sac, puis se recourbait de droite à gauche, subissant une nouvelle inflexion pour descendre à droite et remonter enfin vers le collet du sac et entrer dans l'abdomen, placé au-dessous de l'œsophage.

(t) L'éditear de ce joarnal {Meckél) considère comme disposition ordinaire la situation du cœcum et de l*appendiee vermiculaire à gauolie. (Voy. son AnaUmie pêtkologique, t. I, p. 131.)

CHEZ LES MONSTRES. LE WÉTOS Et L'ENFANT. »

Toute laconique qu^etlè est, cette observation offire un grand intérêt. C'est d^aboitl un des faits qui doivent servir à la constitution de la êévie éiiologique de la grande classe des monstres par affeotion des centres nerveux. Cette poche hydrooéphalique fiiisant hernie hors du crâne, cette abondance de liquide et ce volume exagéré du cervelet sont autant d'éléments qui, pris isolément, ne permettraient pas de conclure rigoureusement à une origine

pathologique. Mais mis à leur place dans la série, chacun de ces éléments reçoit de ceux qui Tentourent un supplément d^évidence oomme il leur rend la part de signification qui lui est propre*

On remarquera que l'auteur, pour rester dans la détermina» tion du pied bot précédemment donnée par Meckel, ne mentionne qn^kpied bût varus dont était atteint le membre droit; le membre gauche présentait un valgus prononcé ; mais le varus seul ayant quelque rapport avec la position normale du fœtus, telle que l'avait spécifiée Meckel, pouvait seul témoigner d'un arrêt de développement. Le dessinateur est venu heureusement redresser le diagnostic de l'observateur, et montrer une fois de plus la contradiction du fait avec la théorie.

^observation suivante de Cerutti nous fournit l'occasion de compléter ce que nous aurions eu à ^jouter à celle de Rathke.

OBSERVATION XXII

MOlfSTRB ANBNCÉPHÂLI, DESTRUCTION PARTIELLE DES GIITTRES NIRVIUX. VICES DE CONFORMATION ET DIFFORMITE (1).

SOMMAIRE. ^ Dactmotioa toUlè dt l*Mi6é]diAlê (le peaqni «a MsMtMt toû«vtru «a mattèM gèUtlailofiiiê rtafermét ûÊtaê wbm poobt hjnlnhOSfàallMui*). -^ HbeUe iaoomplèts. -^ Qrande oarerture «t déformation de la bouche ; langue dèrlèe. — Dèplaoemdnt des Tiaoères ; pied bot ; detorlptlOB inoomplèta Moa le pomt d« irti« 4m dlftormitèi dM iMmbrea, littioflllea tMil indlqâèea daiifl la flgoré.

Dans le musée anatomique de notre Université, qui vient d'être récemment augmenté de la collection de feu M. le professeur Ludwlg, 80 trouvent plusieurs monstruosités rares. Il y en a une entre autres

(1) Dêtùrtption étwM momtf\MUé taré êé ifomtêni dant le théUn anêtomipudê Uipûg, ptr le docteur L. GeruUi, profeMeur d'anaiomie pathologique (ArMv» de Meckel, t. Il, ISiS. p. 19S). — G. SainUHUaîre, note t, p. 307, 3* eittt., genre IV, B\fpireneèph«iie.

qui se distingue par la situation et la forme particulière du cœur placé en dehors de la cavité thoracique, et qui, à cause de sa rareté, mérite à tous égards une description spéciale. Les ectopies du cœur ne sont pas si rares à la vérité ; mais tous mes efforts pour en trouver une semblable dans les auteurs, sont restés sans résultat, ce qui me détermina à en faire la description la plus complète possible.

La cavité abdominale est extraordinairement ample: les viscères ne la remplissent pas en entier; ce qui fait que les parois abdominales offrent des plissures longitudinales.

Le cordon ombilical s'insère très haut, à deux pouces un quart audessus de la symphyse des pubis.

L'ensemble des organes de la digestion est situé en haut entièrement caché par les côtes, de manière que la moitié inférieure de la cavité abdominale est presque vide.

Le foie est grand et ne présente d'autre anomalie que trois lobules séparés par des scissures profondes et occupant la face inférieure du lobe droit. Le lobule situé le plus en arrière a beaucoup d'analogie avec le lobule de Spiegel. Le tube digestif ne présente d'autre anomalie qu'un peu de brièveté des intestins.

La matrice, les trompes et les ovaires flottent dans la cavité abdominale, placés entièrement au-dessus du petit bassin.

Le cœur, très allongé, exactement enveloppé par le péricarde, se présente en quelque sorte sous la forme d'un cordon épais, sortant immédiatement au-dessus de l'ombilic ; il se porte en haut et à gauche, et vient se fixer à la tète immédiatement au dessus de l'oreille gauche.

Le péricarde, qui prend naissance profondément dans la cavité thoracique autour des gros vaisseaux, auxquels il forme une large gaine, soit au niveau de l'appendice xipholde (qui manque), se confond avec la peau, et recouvre le cœur sous forme d'une membrane cutanée, immédiatement attachée à cet organe pour venir s'insérer au-dessus de l'oreille gauche, laquelle est déprimée.

Le cœur, légèrement aplati, a une longueur de deux pouces (8 lignes seulement de cette longueur appartiennent à l'oreillette unique), sur 9 lignes de largeur et 5 lignes d'épaisseur. La pointe du cœur est tournée en haut, elle b^ contracté une adhérence tellement intime avec l'os pariétal, qu^elle n'a pu en être séparée sans une perte de substance. Sa base se terminant par deux cornes charnues, ce qui lui donne un aspect bifide, est tournée en bas. Les deux cornes s'abouchent à deux troncs vasculaires : un tronc veineux et un tronc artériel, dont le premier est situé en dedans, l'autre en dehors. Ces deux troncs renfermés dans la gaine que nous avons indiquée ci-dessus (le péricarde), se portent obliquement de dehors en dedans et de bas en haut dans l'intérieur de

CI1£Z LES MONSTRES, LE FOETUS ET LENFANT. 3i9

la cavité thoracique. Le déplacement du cœur est tel, que la partie correspondante à la moitié droite se trouve à gauche, et réciproquement.

L'oreillette unique présente antérieurement une auricule bien distincte. Elle s'abouche à la corne externe, laquelle forme en quelque sorte un tronc vasculaire, allongé, cylindrique, musculeux, jusqu'au point où il reçoit les veines pulmonaires. Il a 1 pouce 3 lignes de long sur 2 lignes de diamètre et doit être considéré comme un prolongement de Toreillette, laquelle s'étend jusqu'à la bifurcation de la trachée artère, où elle reçoit un tronc veineux court (veine pulmonaire commune) dans lequel viennent se rendre de chaque poumon deux branches veineuses.

Les poumons ne présentent rien de particulier, ainsi que le thymus.

La cavité thoracique est un peu raccourcie, mais elle est proportionnellement très large et très ample, et bien loin d*étre remplie en totalité par les poumons et les parties contenues dans le médiastin.

Le diaphragme est normal quant à sa structure et à ses insertions, à Texception de la partie antérieure qui, au lien de s'attacher à l'appendice xipholde, se continue avec la peau.

A la tête, la voûte crânienne manque totalement (héroicéphale). Sa surface supérieure, très inégale, peut se diviser en moitié droite et en moitié gauche. La moitié droite, dont le diamètre est d'un pouce, se comporte absolument comme chez les monstres désignés sous les noms de têtes de lièvre ou têtes de chat, c'est-à-dire qu'une peau fine recouverte de cheveux est étendue par-dessus la base du crâne et se continue en arrière avec celle de la nuque. En avant se trouve un œil placé à la même hauteur que la base du crâne ; au-dessous de cet œil et un peu en devant s'élève une éminence qui a de l'analogie avec la moitié d'un nez, laquelle est perforée à sa base d'un trou ayant également de l'analogie avec une narine. L'oreille de ce côté ne présente rien de particulier, ha bouche paraU tris grande ^ largement ouverte^ la langue tirée en dehors. Les lèvres sont minces, leur moitié droite seulement a quelque analogie avec les lèvres normales. La tndchoire inférieure est refoulée à droite.

La moitié gauche de la tête est encore plus irrégulière : elle est comme comprimée de haut en bas. Une tumeur molle, arrondie, de la grosseur d'un œuf de poule, la surmonte. Cette tumeur présente antérieurement un appendice ; vers sa circonférence postérieure où elle se continue avec la peau de la nuque, elle avait contracté adhérence avec le chorion. Elle est formée : 1* par une membrane résistante, analogue à la dure-mère, laquelle membrane se continue vers la base de la tumeur avec la peau, et d'un autre cêté avec le chorion qui y adhère intimement ; 2* par une arachnoïde très apparente et

facile à séparer ; 3* par une membrane tout à Tait semblable à la piemère qui est plissée, contournée et qui présente à sa surface interne des prolongements irréguliers, plus ou moins grands, occupant tout l'intérieur de la tumeur. Dans les espaces que laissent entre eux ces prolongements, se trouve une manière molle, gélatineuse, peu abon-dante en proportion du volume de la tumeur, offrant quelque anologie avec la matière cérébrale et qui, après l'immersion dans l'alcool, prit un aspect grumeleux et une teinte jaunâtre.

La moelle épinière ainsi que la moelle allongée et la glande pituitaire, sont incomplètement développées. Les trois premières paires de nerfs sont membraneuses et semblent fournies par la membrane elle-même: d'ailleurs elles se portent comme les paires suivantes vers les trous de la base du crine.

En avant, au-dessous de la tumeur dont il vient d'être question» m trouve une fente étroite, analogue i celle des paupières, sans qtt*il j ait un globe oculaire visible. Les paupières et les cils sont attirés en dedans vers un orbite étroit, de telle sorte que le sourcil se trouve placé immédiatement au-dessus de la fente. Derrière cette fente se trouve la paupière, très étroite, remplie par de la graisse et par les muscles de l'œil, lesquels entourent un globe oculaire rudiméntaire de la grosseur d'un grain de blé. Le rudiment du globe oculaire ottre la couleur et la consistance de la sclérotique. Sur sa partie antérieure il présente un point noir, irrégulier, qui, examiné à la loupe, A là forme d'un iris non perforé. L'extrémité postérieure de ce rudiment donne attache à un fil mince, membraneux, représentant le nerf optique.

Un peu plus en dehors et en bas, au-dessous du point d^adhérenco de la pointe du cœur, se trouve l'oreille gauche.

La moitié gauche de la bouche, qui est largement ouverte, est généralement très irrégulière, la fente buccale étant formée en haut par la tumeur et en bas par quelques prolongements cutanés. Dans la cavité buccale on remarque de ce cèté trois éminences allongées ou subdivisions, dont la supérieure est formée par la moitié gauche de l'ethmolde, la moyenne par le cornet inférieur et l'inférieure par la gencive très saillante. Derrière l'éminence inférieure on remarque un prolongement membraneux qui a de l'analogie avec la moitié gauche du voile du palais, séparée régulièrement de l'autre moitié comme avec un instrument tranchant. Un faisceau charnu, très court, représentant un pilier antérieur, descend de la moitié gauche vers la base de la langue... La moitié droite offre la conformation normale, mais se trouve en contact parfait en arrière avec la base du crâne, de manière à ne point offrir d'arrière-narine.

A gauche, au lieu de palais, on trouve une paroi mince, unie, ton-

CHEZ LES M0N8TRES, LE rOTOS ET L*ENFANT. 381

Texe, formée par le fomer, qui offre inférieurementone direction horifontale, et par le cartilage de la cloison.

Snr le squelette de ce fœtus, la tète présente la plus grande irrégularité. La TOÛte du crftne manque totalement. La mâchoire supérieure est fendue ainsi que le sphénoïde. Il n'existe du frontal que les deux parties orbitaires complètement séparées dans le milieu et ne formant qu'une Yoâte orbitaire incomplète.

Les pariétaux manquent» à l'exception de deux noyaux rudimentaires existant à gauche, auxquels adhérait la pointe du cœur. La majeure partie de la portion postérieure de l'occipital manque également. Il n'en existe que deux petits noyaux latéraux, unis par du cartilage. La portion écailleuse du temporal est petite. Le conduit auditif interne est tourné en haut. Il est large, peu profond, mais fermé par la dure-mère. Le sphénoïde est en général un peu proéminent; la selle turcique est peu excaTée et les apophyses clinoldes manquent. Les grandes ailes sont planes, dirigées en dehors, et les apophyses ptérygoldes peu saillantes. L'ethmolde ne présente d'ossification que dans sa moitié gauche. La partie droite, très irrégulière, est cartilagineuse.

L'orbite droite est un peu plus grande que la gauche. Les parois supérieures des deux orbites sont incomplètes en ayant, vu qu'elles se terminent par un bord tranchant. Les maxillaires supérieurs et les 08 palatins sont très bas. Les derniers ^nt surtout dirigés très obliquement en arrière. Ils sont très rapprochés de la base du crâne et par là ne laissent point d'espace pour les arrière-narines. Le Tomer dirigé horizontalement est adhérent à la moitié droite du palais. Les os du nez manquent. La mâchoire inférieure est dirigée obliquement à droite.

Les deux premières vertèbres cervicales sont séparées, mais réunies par des faisceaux fibreux.

Le sternum, encore cartilagineux, manque d'appendice xipholde. La douzième côte manque à gauche; à droite elle est rudimentaire.

Outre cela, il y a pied bot à droite.

Page 1