CINQUIÈME PARTIE

i'NTE, 6j>' άττρίλτ^ Zpoasçté^ και μάτ^ μΑ ΪΛυΧουύκχ, ζλο τόν κόαμο γέμ/δες XovXo^icc και κα/.η>ύοια, κ έμέ μ èGccpu<f>opTUJSç τψ ύμ/^ρφη γυναίκα• νά TTfV φί)φύύ '/τρέτΓομα/^ m ττ^ς τα Vw ττ^ροί/ΑΟ/, 5 ôè νά τψ ττάυΰ ςτό χρυ^/κο νά rijv 'ττερίχρι/^ώ^α, — θ^ί, χ^^νΰίκέ μον^ χυνΰΟΰσ' τψ, οέλει; μαλάμμυκέ την, νά κάμα 'γκάλφί και σταυ^, σταυρό και όαχτυ^Οί, το οαχτυλίοί νά φορχ, τα γκόλφί νά ΰαδταίνω, και το δταυρο αάν χριττιανός, νά κάνα το σταυρό μυα.

Άλλη κάμμιά hèv ϊβαλε φου'ζτάνι μέ ov/rÎT'ja, ■η Παπαρούνα τζβάλε νά ττα ςτά AiêapiTca. Να άρχιντ/ΰω νά οοΰ Vcij το ττρώτό αου νιζάνι^ τ αγγελικό αου το κορμί ζωγράφος Zèv το φύίάνει, 5 οτΓΟίος να ο^] το μττοι σου, ας ψ και ττικραμ,αενος, μέ το στανιό κάνει καροιά, και χαίρετ à καϋμένος. Στο μέτζύπό σου 'περπατεΐ μιά συμτταίσα ϋοΰϊαα.

*) ΕΙΣ κάΐτοιαν ε^ΓονομασϋίΙσαν Ώαταροϋναν, -ήτις εισέτι (ι 841) νιτερεχει ι!ς τά tcaWr^ τάς νίν γυναίκας τών Ίαανν/ναν.

Ι donc, frais avril; fi donc, niai fleuri, vous avez rempli le monde entier de fleurs et d'oiseaux, et à moi vous m'avez fait le désagréable cadeau d'une jolie femme; pour l'embrasser je suis tout confus, mais je me garde bien de le lui dire. Je la conduirai chez l'orfèvre pour la revêtir d'or. — Orfèvre, veux-tu me la dorer, veux-tu me la couvrir d'or, pour que j'en fasse un reliquaire, une croix et une bague; une bague pour la mettre, un reliquaire pour le porter, et une croix pour me signer comme un chrétien? {Morèe)

LA PAPAROUNA 0-

Nulle autre ne portait une fustanelle dentelée, mais la Paparouna s'en parait pour aller au château de Litharitsa. Je commence à dire la première de tes qualités; tu as le corps d'un ange, un peintre n'en peindrait pas un pareil. Quelqu'un est-il dans la tristesse, il lui suffit de contempler ta taille élancée, et, malgré lui, il reprend courage et redevient gai, l'infortuné. Sur ton front brille le groupe

I) Ces vers ont été composés à la louange de la Paparouna, qui surpasse aujourd'hui en beauté (1841) toutes les femmes de Janina.

άνάμ^οα ςτά irnjêia aou μάΐς μΑ τα >ΛυλοΛ/α, τό ^άλ/ οοΜ τγΐοΐΥΓά^\)ΚΚο^ και τά όνζ/ά aou koÎvol' ΙΟ βααίΚίκά τά μάτια wu, (ίοαίΚικά κυττάζίΐς^ ίνα τα κάμνβις άχαμνα ποΰ ^ μού κουό'εντιά'^ΐζ.

'Ανάθεμα riy μάννα μον και γ^ς νά μψ τη φάγ^^ ΤΓου μ ΰύΰκδ τοΰ πιατικού ττυ ττδρΟατ^ ςταϊς ράχαις* Tpsîç μψζζ κάνβι ςτό ffowà και τέααβρβς ςτάν κάμιτο, κγι έγω κοιμούμαι μονάχη σάν πέρόικα ςτη φτέ^η, 5 και τα πουρνό σηκόνομαι σάν μήλο μαραμμένο. Βρίακω τάν κόρφο μ àvoifri^ τ άχεΐΚι φιλημένο^ και τη χρναη μου την ircZia 'ψηλ' άναακουμπωμένη, KJj άν ην άτΓο το φ/λο μον, χαράμι νά τβ yév^^ κ(ΐ αν ψ άττο τον άντρα /ζοι/, χα'/.afj νά τη '/t/ji!

ΆποκΑΤυ άτΓ το OSVOpî κάοεται μία λνγερη, κ ίττλεγε χρυαο γαϊτάνι^ ούοεκα λογιχν το κάνει, 5 Πέρααε τού ρηγά ό νΐός^ και' τού ^aai}ja ό γαμττρό;.

κΥΙλέγε το και κροααιαίνε το, ^εκοκτώ λογιχν κάνε το, KJI αλλουνού νά μη το oaxjrjç, ίο λ-' C'STspa νά μετανοιώσι;;.

lumineux des Pléiades; au milieu de ta poitrine s'épanouissent les fleurs de mai ; ton nombril est une rose et tes seins sont des lys. Tu as des yeux de princesse et un regard de reine; tu n'as qu'un défaut, c'est de ne vouloir pas me

parler. {Épire.)

Maudite soit ma mère et puisse la terre ne pas consumer son cadavre! Elle m'a donné pour mari un pâtre qui erre sur les cimes escaφées; il passe trois mois sur la montagne et quatre dans la plaine, et moi je dors toute seule comme une perdrix dans la bruyère, et le matin je me lève comme une pomme flétrie; je trouve mon corsage ouvert, mes lèvres baisées et mon tablier d'or haut retroussé. Si c'est du fait de mon ami maudit soit-il, si c'est du fait de mon époux grand bien lui fasse! {Cos.)

Sous un arbre était assise une fillette, elle tressait une ganse d'or, elle la faisait de dix-huit façons. Passa le fils du roi, le gendre du sultan. — «Tresse-la, mets-y des franges, fais-la de dbc-huit manières; et, pour ne pas t'en repentir ensuite, ne la donne pas à d'autre qu'à moi, qui

îropà '/oiva τού φτυΰχού^ τού φτωχού καί τ άρφτ/ού^ νά αοϋ Ιώαυΰ χίλια γρό^ια^ Kod ςτό γυριομα "ύίακόΰΐα.!»

ι s « Δίν πουλιέται αυτά μέ γρόίΐα μ έκατά καί μα αιακό^ια' μά ττουλίυται μα φίλί\ μέ BevsTnco φλουρί.»

Βααχουαα ysppoùoïjos άττο 'ψ>}λ•η ραχού^Μ, φέρνει την ρόκα φουντυίττ;^ τ αδράχτι της γεμάτο. Σύρνουν τά π66ία 'ττ^ς οροοίά και τά yiayyja ttjç μό^κο^ ΰύρνουν τά τταΰουμάκια ttjç τού μάη τά λουλούδια, S KJ] άγουρος tyjv άττά'/τγ^σε^ ΰτέκει και τη ρούτάεΐ' «Βλαχούλα, ττούοεν ίρχεσαι^ καί ττούοε καταιΟοίΙνίΐζ^ΐΛ «Από τψ μά•/να μ ίρχομαι^ ςτά πρόβατα πηγαίνω.» «Βλαχούλά μ\ άνπανορεύ5':αι,τ'3οπά'/η άνορα Οάπάρεις;» «Δύνεσ, άγουρε, δύνε^α/ δ,τι ΰού Va νά κάμγ^ς; ΙΟ νά φτιά7)βς τ άλωνάκι σου ςτη μέση του πελάγου, Κ21 oùh' άχυρο νά μη βραχ^, μηοέ σπειρι σιτάρι; νά οεματιάσ^ς και τ αυγά μ β/α lùjevî μετάζΐ',»

«ΓΕί2ΡΓΗ μου, ποιάν όπ άγαπεις KJi όλημερνης την τραγοι^εΐςρ) «Tîjîv ΪΙαυλοπούλα τη ντουντοΰ, αύτη μου σήκωσε το νου,

suis pauvre, pauvre et orphelin, et je te ferai présent de mille piastres, et de deux cents à mon retour.» — «Cela ne se vend pas pour des piastres, ni pour cent ni pour deux cents, mais cela se vend pour un baiser, pour des florins de Venise. •

XCViir.