PAYS-BAS, PRUSSE
Convention pour régler les limites entre la commune néerlandaise de Dinxperlo et la commune prussienne de Suederwick; signée à Dinxperloo, le 12 août 1872 #).
Zagemans, Traités et Conventions des Pays-Bas, Tome VU. p. i.
Texte hollandais.
Dinxperlo, 12 Augustus 1872.
Ingevolge de bevelen van de Nederlandsche en de Pruissische Regeringen hebben zich op heden alhier vereenigd :
van de zijde van Nederland,
de Staatsraad L. G. A. Graaf van Limburg Stirum, Commissaris des Konings in de provincie Gelderland;
Mr. J. E. H. baron van Nagell, Lid van Gedeputeerde Staten van Gelderland ;
F. W. H. van Opstall , Hoofdingenieur van den waterstaat in Gelderland; en
J. M. Waleson, Hoofdinspecteur der directe belastingen , in- en uitgaande regten en accijnsen bij het Département van Finantiè'n;
Texte allemand.
Dinxperlo, den 12 August 1872.
In Folge Anordnung der Niederlândischen und der Preussischen Regierungen hatten sich heute hier eingefunden :
von Seiten der Niederlande,
der Staatsrath L. G. A. Graf von Limburg Stirum , Koniglicher Commissarius in der Provinz Gelderland;
das Mitglied der Gedeputirten Staaten von Gelderland J. E. H.
Baron von Nagell;
der Hoofdingenieur von dem Waterstaat in Gelderland F. W. H. von Opstall; und
der Hoofdinspecteur der directen Belastungen, ein- und ausgehenden Rechte und Accisen beim Finanz- Departement J. M. Waleson;
*) Les ratifications ont été échangées à Emmerich, le 10 févr. 1874.
338 Pays-Bas
van de zijde van Pruissen, de Regeringsraad Mersmann van Munster ;
de Landraad Bucholz van Borken ;
en
de Kreisbaumeister Held van Coesfeld ;
om aangaande de onzigtbaar geworden landsgrenzen tusschen de Nederlandsche gemeente Dinxperlo en de Pruissische gemeente Siiderwick tôt eene behoorlijke regeling te geraken.
Na het terrein te hebben bezocht en in oogenschouw genomen, werd overeengekomen de regeling der grensscheiding , onder voorbehoud der goedkeuring der wederzijdsche Regeringen, op de volgende wijze vast te stellen:
Art. 1. Van den afweg naar Bocholt tôt aan den grenssteen n°. 181 wordt de grens definitief bepaald en aangeduid do or de steenen 179, 180 en 181, zoo als deze, blijkens de door beide Regeringen goedgekeurde verklaring der betrokken burgemeesters van 19 December 1849 , zijn geplaatst en zich thans nog bevinden.
Tusschen de grenssteenen n°. 181 en n°. 186 wordt de grens tusschen beide Rijken bepaald door eene regelmatig gebogen lijn, getrokken op een afstand van twee en een halve (2. 5) meter uit de as der begrinding van den Heelweg, en zullen de bestaande grenssteenen tôt aan die lijn worden vooruitgebragt.
Art. 2. De in art. 1 bepaalde grenslijn zal worden aangeduid door met olieverw wit geverwde steenen païen, te plaatsen aan de Pruissische zijde op een onderlingen afstand van hoogstens 10 meter.
J Prusse.
von Seiten Preussens,
der Regierungsrath Mersmann von Munster ;
der Landrath Bucholz von Borken ; und
der Kreisbaumeister Held von Coesfeld ;
um die verdunkelte Landesgrenze zwischen der Preussischen Gemeinde Siiderwick und der Niederlândischen Gemeinde Dinxperlo zu reguliren.
Nachdem das Terrain begangen und in Augenschein genommen worden , kam man ùberein die Regulirung der Grenze unter Vorbehalt der Genehmigung der beiden Regierungen folgender Massen festzustellen :
Art. 1. Auf der Strecke von dem Wege nach Bocholt bis zum Grenzsteine N°. 181 soll die Grenze fortan durch die Grenzsteine 179, 180 und 181 in der Stellung definitiv bestimmt werden, in welcher dieselben zufolge durch beide Regierungen genehmigter Erklârung der betreffenden Biirgermeister vom 1 9 December 1849 aufgestellt sind und sich zur Zeit noch befinden.
Zwischen den Steinen N°. 181 und 186 wird die Grenze zwischen beiden Reichen bestimmt durch eine regelmâssig gebogene Linie, gezogen in einer Entfernung von zwei und einem halben (2V2) Meter von der Achse der Steinlache auf dem Heelwegs und es sollen die vorhandenen Grenzsteine bis an dièse Linie vorgeriickt werden.
Art. 2. Die in Art. 1 bestimmte Grenze soll durch mit weisser Oelfarbe anzustreichende steinerne Pfâhle bezeichnet werden, welche auf Preussischer Seite mit einem durchschnittlichen Abstande von hochstens zehn (10) Meter aufgestellt werden sollen,
Délimitation.
Art. 3. Bij grenssteen n°. 186 wordt de grensscheiding zoodanig gewijzigd, dat de Rietstapperbrug, thans op Nederlandsch grondgebied gelegen, in het vervolg tôt het Pruissisch gebied zal behooren.
Tôt dat einde zal de grens tusschen Nederland en Pruissen voortaan loopen van grenssteen n°. 186 loodregt op de as van den Heelweg tôt in het verlengde der noordelijke vleugelmuren van de Rietstapperbrug; van daar langs de noordzijde van die vleugelmuren tôt het snijpunt daarvan met eene lijn, getrokken van den tegenwoordigen grenspaal n°. 731 naar den grenspaal n°. 730 aan de Rietstapperbeek. Overigens blijft de grens langs die beek onveranderd.
De aldus vastgestelde grens zal insgelijks nader door païen en steenen worden aangeduid.
Art. 4. De Rietstapperbrug wordt door de Nederlandsche Regering in vollen eigendom overgedragen aan de Pruissische, en deze verbindt zich om voor het vervolg die brug ten haren koste te onderhouden.
Daarentegen verpligt zich eerstgenoemde Regering aan laatstvermelde te betalen een kapitaal, waarvan de renten, gerekend ad 5 ten honderd, voldoende zijn om de kosten van onderhoud en vernieuwing der brug te bestrijden.
Art. 5. De in artt. 2 en 3 bedoelde païen en steenen zullen door de zorg der Pruissische Regering voor gemeenschappelijke rekening worden geplaatst en onderhouden, overeenkomstig het bepaalde in de artt. 4
Art. 3. Bei dem Grenzsteine N°.
186 wird die Grenze in der Weise anderweitig bestimmt, dass die Rietstapper-Brticke, welche jetzt auf Niederlândischem Gebiete gelegen ist, fur die Folge dem Preussischen Gebiete angehoren soll.
Zu diesem Ende soll die Grenze zwischen Preussen^ und Niederland fortan laufen von dem Grenzstein N°. 186 senkrecht auf die Achse des Heelwegs bis in die Verlângerung der nordlichen Fltigelmauern der Rietstapper - Brucke und von dort, langs der Nordseite dieser Fltigelmauern bis zu dem Schneidepunkte einer Linie, gezogen von dem jetzigen Standpunkte des Grenzpfahls N°. 731 zu dem Grenzpfahle N°.~730 an der Rietstapper-Beek. Im TJebrigen bleibt die Grenze lângs der Beek unverândert.
Die so bestimmte Grenze wird ebenfalls durch Pfâhle und Steine bezeichnet.
Art. 4. Die Rietstapper -Brucke wird von Seiten der Niederlandischen Regierung an die Preussische zum vollen Eigenthum ûbertragen und es ubernimmt die Letztere die fernere Unterhaltung derselben auf ihre Kosten.
Dagegen verpflichtet sich die erstgenannte Regierung der Preussischen Regierung eine Kapitalsumme zu zahlen, deren Zinzen zu ftinf Prozent berechnet die Kosten der Unterhaltung und des Neubaus decken.
Art. 5. Die in Art. 2 und 3 gedachten Pfâhle und Steine werden durch die Preussische Regierung fur gemeinschaftliche Rechnung aufgestellt und unterhalten nach Maassstabe der Bestimmungen in Art. 4
Pays - Bas , Prusse.
en 5 der Verklaring van 8 Maart 1852*).
Deze schikking is in dubbel opgemaakt en onderteekend en daarna aan de wederzijdsche commissarissen een exemplaar daarvan ter hand gesteld.
Limburg Stirum.
v. Nagel.
van Opstall.
Waleson.
Mersmann, Reg. Rath.
Buchofa, Landrath.