DU R. P. FRANÇOIS VAVASSEUR

Ces huit épitaphes se trouvent réunies dans ses Poésies, publiées après sa mort par le P. Lucas, sous ce titre : Francisci Vavassoris, e Soc. Jesu, multiplex et varia Poesis, antea sparsim édita y nunc in unum collecta (Parisiis, apud viduam Cl. Thiboust, M.Dc.Lxxxin,in-8, pp. 121- 123) et dans ses Opéra omnia (Amstelodami, apud Petrum Humbertum, i709,in-f°; Epigrammatum Liber quartus, pp. 675-676).

Molerius, poeta comicus, et actor in scena, cum egisset fingentes morbum sibi, segrotus ipse rêvera, mox, e theatro domum reversus, mortem obiit.

Personam œgroti dum sustinet histrio falsi, Personam œgrotus sustinet ipse suam.

Restabat, morbum qui tune simulaverat , idem Nil simulanSy mortem mox ut obiret : obit.

Induerat morbi personam morio ludens :

Séria Mors ilîam detrahit, hune perimit.

Spectator, fingit tibi mimus ut omnia semper? JEger erat, moritur : bis ni h il imposuit.

Aspice quam justo plus fecerit actor : agenda Comœdo fuerat fabula, non anima.

Ludere mortales salse du m pergerct omnes,

Dicta impune tulit ludio salsa sua.

Ast ubi cœpisset diram quoque ludere Mortem,

Non tulit : illa suam protinus ulta vicem est. Nec tamen in proprio dominantem aggressa theatro :

Excipit occultis, dum redit iste, dolis. Intulerat vix prima domus in limina gressum ;

Ante focum et mœsta conjugis ora cadit. Mors mala, quœ nulli parcisy huic parcere saltem

Débiteras, similis qui tibi parque foret.

Sannio fingebat verum se credere morbum. Stultus : ne falso crederet, occubuit.

Ecce périt, morbum ac mortem postquam histrio finxit Non meîius partes egerat ipse I suas.

MOLERIUS POETA COMICUS, IDEMQUE COMŒDUS, ELATUS NULLO FUNERE 2.

Dulce decus scenœ, Moleri, et scriptor et actor, Gallica cui plausus mille theatra dabant,

Emendata tuis ventosior aida cachinnis : Plebs petidans sanna facta modesta tua.

Inde minus simulant falsœ pietatis alumni, Et placet ipsa sibi jam pretiosa minus.