Littérature arabe, p
TEXTES RELATIFS A l'EXTRÈME-ORIENT 169
IBN WAFID (998-1074),
« Ibn Wâfid dont nous avons fait Eben Guefith, appartenait à l'une des meilleures familles de l'Espagne. Il était de Tolède et naquit en l'année 389 de l'hégire, 998 de l'ère chrétienne. Il s'appliqua particulièrement à l'étude de Galien et d'Aristote, mais surtout à l'étude des médicaments simples, où il surpassa tous ses contemporains. Il composa sur cette matière un livre oii il fit entrer tout ce qu'avaient dit Galien et Dioscorides, et qui passait pour un ouvrage complet et bien ordonné. L'émir Dhulnûn lui conféra la dignité de vizir. D'après Ibn al-Khatïb, cité par Casiri (II, 131), il mourut en 467 = 1074 (Lucien Leclerc, Histoire de la médecine arabe, Paris, 1876, in-8'', 1. 1, p. 545). »
Pour les extraits de Ibn Wâfid, vide infra apud Ibn al-Baytâr.
170 TEXTES RELATIFS A l' EXTRÊME-ORIENT
KHARAKl vers 1132.
« Al-Kharakî, muntaha' l-idràk f'i takâwn al-aflâk « summum quod attingi potest in divisionibus sphaerarum celestium ». Duobus utor codicibus, dit M. Nallino : Parisiensi nr. 2499, et Bibliothecae Laurentianae (Florentiae), cod. orient. -palat. nr. 110 (in Catalogo Assemani nr. 290 fert, ac falso dicitur esse Nihayat al-idrâk a Kutb ad-dïn as-Sirâzî conscripta). In cod. Laurentiano ultimum folium desideratur, quod erat finis XI bâb tertii tractatus. — De reliquis auctoris nominibus maxima discrepantia. Nonnulli codiees enim habent : Abu Muhammad 'Abd al-l)jabbâr ibn 'Abd al-Djabbâr ibn Muhammad ath-Thâbitî al-Kharakï; confirmantur vetere auctoritate Al-Bûnï (m. 622 heg.), Sams ad-dïn al-mdarif al-kubra, [Kahirae] 1291 heg., t. I, p. 27, dicentis stellas Ursae Minoris « memorari inter fixas, ab Abu Muhammad 'Abd al-Djabbâr notus
[nomine Al-Kharakï] in libro at-tabùra Liber circa 1132
Chr. confectus, nam in I tractatu longitudines et latitudines 83 stellarum fixarum atque loca apogeorum phanetarum pro anno 1444 Dzû '1-Karnayn (inc. 1 Octobris 1132) exhibentur'. »