II. — De Fracano

Vir fuit antiqua magni da stirpa Britonum

Exortus meriti, devectus rura Fracanus I Cum sociis paucis Latii, Hic proprii cespitis. ora

' Peste tegente adamata, relictor habetur, et apte

Armoricum sese locat in gremium, atque deinde

Non parvo silvis fando aspris ipse reperto,

Cum geminis tutus jam fixum matraque natis,

Cœpit habere locum modo cujus nomme d'ctum.

On trouve au Qartulaire de Redon, p. 6, un témoin du nom dt Fracan en 853.