LITTERÆ

PETRI RICARDI KENRICK

ArchiepiscopL S. Liidovici AI) ARCHIEPISCüPUM BALTIMORENSEM

Illustrissime ac Reverendissime Domine,

Litteræ à DüiniuaüoueTua ad Episcopum Aurel iauensem imper datæ milii impouuut uece.ssitatem nonnulla in eis contenta, quæ rcspiciuntsentenliam fratris mei defuncti de infallibilitate Pontificia, examini subjiciendi; ne eiTor, qui in aliis deprehenditur, aliorum meules in vadat . In Theologi a Dogmatica ab eo scripta, ad quam lectorem remittis, liabetur ejus senteutia de Poutificiis defmitionibus, quibus omueiu vim suam tribuit, et ea quæ contra objici possint , diluit. Erateuim Romana^ Sedis studiosissimus, in cujus collogio urbano theologicas disciplinas addidiscerat, et cujus jura ac privilégia tutari et cxtollere iu deliciis habuit. Euin auteru Pontificiam infallibilitatcm, sensu in canone concilio Vaticano proposito acceptam, aut tenuisse aut docuisse , fidenter nego. In capite XVIII Tractatus de Ecclesia , quod citasti, invonitur clausola, quam Dominationi Tuæ contigit aut non videre aut negligendam judicare ; quamvis in eadem editione operis, eodemque capite, ad quæ refers, numéro scilicet 553, habeatur. Sic nempe scripsit , postquam ca quæ retulisti dixerat.

Non tameu placet ea loquendi ratio qua Pontifex, se solo, infallibilis prædicatur ; nam de eo, tamquam privato doctore, privüegium inerrantiæ nemo fere ex theologis

catholicis nascitur propugnasse ; nec tanquam Pontifex solus est , ei quippe docenti adliœret Episcoporum CoUegium, ut semper contigisse liquet (1). Pontificias autem defînitiones ab episcoporum collegio exceptas , sivo in Concilio, sive iu sedibus suis, vel subscribendo decretis, vel haud renitendo, vim habere et auctoritatem infallibilem nemo orlhodoxus negaverit. »

Ex bis patet raeutcm Scriptoris non. fuisse, Pontificem pro infallibili habendum, nullo accedente episcoporum assensu, jusque nullum cpiscopis inesse Pontificiis decretis etiam reniti, quod verbis « haud renitendo » clare expressif. Si enim decretum Pontificium per se esset irretractabile, non opus esset episcoporum assensu, aut suffragiis in Concilio terendis, aut subscriptionibus in suis sedibus apponendis; multo minus liceret alicui episcoporum ei reniti. Cum vim sententiæ hujus expendere minime velim,sed errorem facti in quem incidisti, patefacere, spero fore te, aliosque litterarum istarum auctoritate motos, sententiam Prædeccssoris Tui in subsidium propositæ definilionis allegare non pergerc.

Sum Amplitutidinis Tuæ in Domino famulus hum il limus.

PETBU8 BZ0ABDU8 KEBBIOK

Archiepiscopus S. LudoTÎci

^ Romæ, Feria Tertia Pasçhatis A. D. 1870.

(1) Portae inferi contra Ecclesiam non iiraevalebunt , ex promissione Christi , quia supra petram aedificata est : quomoilo igitur, salva promissi divini voritate, contiiigere posse fingitur, ut totum aedificium a suo fundamento dimoTeatur , sive ut Papa et Ecclesia, quam reliqui episcopi repraesentare dicuntur , inter se dissentiant. Zallinoer, Inst. Can. h F, c. F, n® 338,

Voici l’exposé des motifs da Postulatum de Mgr Spalding

RATIONES

ob quas schéma supra propositum magis expedire creditur

I. Primo sperari tuto potest , foro nt hniusmodi Schéma Patrihns quasi universis magis arrideat, et oorum nnanimi fere suffragio confirmetur. Continet enim certa et inconcussa doctrinae Catholicae principia iam in universa Ëcclesia recepta , quaeque agnoscunt et profltcntur omnes , paucis exceptis , quorum numerus adeo cxignus est, ut cius nulla ratio habenda videatur.

II. Plena haec Patrum omnium , ( vel saltcm fere omnium ) , conscnsio non solum expedit, sed omnjno postulari videtur, quando agitur de capile doctrinae definiendo: praesertim in re tanti jnomenti, quae sane nemine, ( si id fieri posait), diasentiente définir i DEBERET.

III. Hoc autem tempore ciusmodi •unanimitas summopere necessaria videtur , ob voccs in vulgus sparsas et ubique créditas, quibns magna inter Patres hac de re discordia esse pcrhibetur. Unanimis Patrum deflnitio hostibus nostris sic temere gloriantibns os penitus obstrueret, et maximum Ecclesiae Dei aediflcationem parcret. Profecto satis hostium externorum habemus, quin in ipsis Ecclesiae castris nova dissidia excilemus , vel ullo modo fovere videamur.

IV. Propositus implicite definiendi modns, quamvis sit indircctus, -videtur tamcn tura vi tum simplioitate praestare. Clarior enim est, ac plura forsan continet, quam deflnitio formalis et explicita, Haec enim plnres cavillandi locos theologis sappoditabit.

Disceplahitv.r perpétua inter eos , qunndo et quitus rcrum adiunctis Romanus Pontifcx omnes Christifideles allocutus fuisse, et infaltibile iudicium protulisse credendus sii. Indccisae adhuc manebunt omnes illae quaestiones, etiam inter piissimos Ponüficiao infallibilitatis propugnatorcs hactenus agitatac , de persona Pontificis docentis publica et privata, de vera locutionis ex Corthedra signifleatione, de rébus quao ad fidem moresque vere spectant. Jmmo violentius forsan erumpent huiusmodi quaestiones, et longe maiori animi conlentione pertraclabuntur,

V. In proposito autora definiendi Schemate nulla fit nnllaquo reqniritur distinctio expressa; nam inerrantiam Romani Pontificis cum Ecolesiae ipsius infallibilitato intime couiungit , eamque ve- Inti logicam ipsius Primatus sequelam ot voluti corollarium exhibet, adeo ut tam late pateat iisderaque limitibus contineatur ac ipsa Ecclesiae infallibilitas ipseque divinités constitutus Primatus; quae quidem fidei principia iam ab Ecclesiae ipsius primordiis salis fixa et determinata sunt. Huiusmodi igitur definiendi ratione, ansa nulla pracbetur sive theologis, sivc fidelibus, dubitandi aut cavillandi circa iussa et décréta S. Pontificis, cuius sapieu' tissimo coiisilio , dum pascit tam agnos quam ovos , sicut dccot filios erga patrem, omnia reverenter et araanter relinquuntur dirimenda.

VI. Domum haec definiendi ratio, dum fixa quaedam et immola principia ubique recepta asserit , simul hoc commodi habet , ut non solum Christianis omnibus infallibilem in fidei morumquo rebus, nullo dubitandi vel cavillandi loco relicto, credendi ot agondi normam proponat, sed etiam futurorum praecipue temporum bono prospiciat. Formalis vero definitio , cum vi sua ad omnia etiam relroacta saecula protenderetur, facile universum historiae ecclesiasticae campum, totum Bullarinm, theologorum cavillationibus e haereticornm irapiorumque adversus Romanes Pontificos criminationibus, iam fere sopitis, aperiret.

le