EX EPISCOPATU LONDONIENSI, TITULUS S. PAULI LONDONIENSIS

Tanti fama viri diffusa sub ultima mundi,

Excitât ardentes in digna peccamina mentes.

Et licet, ut quimus, complere petita velimus ;

Vota probatorum passim promissa virorum

Nos pro posse monent, Dominum memorare Bru-

[nonem,]

Decessumque sui missis celebrare quotannis.

Archidiaconi Rangerius, Walterius, Quintilianus, Robertus Durandusque Scholasticus, Theobaldus, Arturus, cœterique omnes Canonici Ecclesiœ S. Pauli Londoniensis, salutamus, fraternaque dilectione impertimus Eremitas Ecclesias Sanctse Dei Genitricis Mariae Turris Calabriœ : Concedimusque ut petiistis anniversarium fieri singulis annis, Reverendo Magistro Domino Brunoni Servo Dei, cunctisque Fratribus Cœnobii vestri : pridie nonas Octôbris, id concessimus publico consensu Fratrum nostrorum. Nomenque ejus nominibus Fratrum nostrorum adscripsîmus in memoriam prsedictae commemorationis.

TITULUS DISCIPULI EJUS RANGERII.

Ego Rangerius Viri Venerabilis Brunonis quondam discipulus : precum supplicationes offerre desidero Deo omnipotenti, ut qui illum tanta honestavit gratia, lanta pietate decoravit, secundum suse fidei meritum conférât

et coronam. Specialiter autem, et pro debito speciali, et amoris privilegio aniiiversariam ejus memoriam exhibebo, pro opportunitate rerum, et temporis,

EX EPISCOPATU LINCOLNIENSI, TITULUS SANCT^ MARI^ ECCLESI^ LINCOLNIENSIS.

Transisti mundo securus maxime Bruno ;

Quem quia sprevisti, nil nocuisse puto.

Te voluit rébus fallacibus illaqueare,

Sed tibi prospiciens, non cadis in laqueum.

Obtulit iste quidem, quae pronus stultus adorât,

Hoc est, divitias, et bona quœ pereunt.

Et quia nemo potest horum splendore beari,

Quippe nihil prosunt, sed nimis officiunt Omnibus abjectis, eremum laetus petiisti :

Hoc solum cupiens, nempe placere Deo.

Nec bona fama viri latuit dispersa per orbem,

Sed vaga per multos commonuit populos.' Profuit et multis dans exemplum famulandi :

Ille qui bonus est : qui Dominus Deus est.

Hoc igitur melius quis liomo posset meditari ?

Isia salus multis profuit, atque tibi.

Quis tam felicem novit atque sapientem ?

Non novi talem, nec tibi consimilem.

In te rêvera patuit sapientia vera ;

Te pietas Domini, nutriit, et docuit.

Hune elegisti prœ cunctis, hune et amasti.

Quem quicumque colit, non coluisse pudet.

Sit tibi lux, patria, requies, et gloria parta,

Cui servire fuit gloria sola tibi.