TITULUS SANCT^ MARI^ SPALDING^E ECCLESI.E S. NICOLAI ANDEGAVENSIS

In mundo rutilât solis jubar, et rutilando

Transit, et excedit sidéra clara poli.

Sic et Brunonis sapientia tanta refulsit

Inter Francorum sydera : solus ut hic Esset cunctorum flos, et fons Philosophoram.

Flos speciosus erat, fonsque profundus erat.

Ex hoc manavit sapientia tanta per orbem,

Ut quos imbueret philosophos faceret.

Splendor sermonis fuit, et lux Relligionis.

Ejus Relligio scitur ubique saiis.

Ejus doctrina sunt facti tôt sapientes,

Quos mea mens nescit, et mea penna tacet.

Ejus in exemple sunt multi Relligiosi,

Et sectatores, discipulique Crucis.

Ipse Crucem Christi tulit, et sua cuncta reliquit,

Seque negando sibi, profuit ipse sibi.

Dives, famosus, facundus, et generosus,

In mundo nituit, sed sibi displicuit.

Mundus, et ipsius res, et mundana potestas,,

Non sibi cara fuit, omnibus abstinuit.

Nullus amor, vel honor nocuere Deum sitienti,

Sed quœrendo Deum, fugit in exilium.

Exul erat patriae, loca prsesidiumque Marise

Obtinuit, cujus fiiius ipse fuit.

Félix exul erat, quem Virgo Maria recepit,

Ha;c sibi refugium prœstat, et auxilium.

Fiat ei portus, cujus fuit integer ortus :

Fiiius aeternus, sit tibi certa salus.

— 5oo —

Religiosis Fratribus, iii loco ( qui Turris appellatur ) Deo dévote famulantibus, Lambertus Abbas, et tota Congregatio S. Nicolai salutem, et dilectionem. Dolori vestro, et desolationi charitatis visceribus compatientes, Dominoque Brunoni, ex hoc mundo ad Patrem, ut credimus transeunti, congaudentes : et triumphalis funeris debitum exolventes, Justis petitioiiibus vestris, et desideriis satisfacimus, annuentes, ut illiusdepositio in Martyrologio, nominibus Fratrum nostrorum interscribatur, et perpétua memoria recolatur.

EX EPISCOPATU SARISBURIENSI.

TITULUS SANCTtE MARLE, SANCTIQUE ADELMI EPISCOPI ET CONFESSORIS, MALMESBENENSIS ECCLESI^.

Hic bonus athleta, cujus celeberritna vita

Istic narratur, laudabilis esse probatur.

Nam si sic vixit, prassens ut chartula dixit,

Et si munificus fuit, et pius atque pudicus,

Si sibipsimet parcus fuit, indiguis quoque largus,

Si calcator opum, si spretor deliciarum.

Si verbis cultus fuit, et bene morigeratus :

Est quid opus verbo, quid dicere plura laboro ?

Jam nunc tantorum, cœlum tenet arte bonorum ;

Nam sibi pro meritis est redditus astriger axis ;

Nunc igitur Bruno lœtatur, et haeret in uno ;

Unum suscepit Bruno^ qui multa reliquit.

Est tamen hoc solum cunctis prasstantius unum,

Si quam sit magnum, juvat hic addiscere lucrum ;

Sat dicam breviter, paucisque docebo patenter.

Suscepit Christum solamen dulce laborum.

— 5oi —

Quid prodest igitur, quod nos sibi verificamur? Sed puto proficere, si dico Deus miserere :

Ast quoniam nemo peccaminis est sine nevo, Si quod habet facinus, tu bone terge Deus.

EX EPISCOPATU CONVENTRENSI.

TITULUS s. MARI^ CONVENTRENSIS ECCLESI^E IN ANGLIA.

Hune pietate sua rex Claristus in arce polorum Collocet, atque frui requie concédât eorum.

EX EPISCOPATU HEREFORDIENSI.