ACTES DES APOTRES, CHAPITRE XXIII
24. Jussit tribu nos induci eum iu castra, et llagellis cœdi , et torquerl eum, ut sciret propter quam causaui sic acclama rent ci.
26. Et euro astrinxissent eum loris, dlcit astanti sibi centurioni Paulus:Si hominem romanura, et indemnatum Uoet vobisûagellaro?
20. Qoo audito, centurio accessit ad tribunura, et nunliavit ci , diceus : Quid aeturus es ? hic eoim bomo civts romanus est
27. Accedens autem tribunus, dixit UU : Die mihi si tu Romanus es ? Àt iile dixit : Etiam.
28. Et respondit tribunus : Ego multa summa rivilitatem banc consecutus sum. Et Paulus ait : Ego autem et natus sum.
29. Protlnua ergn discesse ront ab illo , qui eum torturi erant. Tribunus quoque timuit postquam rescivit quia Chris romanus esset, et quia alllgaaset eum.
80. Postera autem die volens scire dillgentius qua ex causa aecusaretnr a Judsds, soirit eum, et jussit saecrdotes convenire, etomne concilium, et producens Paulum,
24. Le tribun le fit conduire dans la forteresse , et commanda qu'il fût tourmenté et flagellé , ailu de savoir pourquoi ils criaient contre lui.
25. Mais , quand on l'eut lié , Il dit a un centurion qui était présent : Vous est-il permis de flageller un citoyen romain et qui n'a point été condamné ?
26. Le centurion , entendant cette parole , s'approcha do tribun, et lui dit : Qu'allez-vous faire ? Cet homme-là est citoyen romain.
27. Aussitôt le tribun vint à Paul, et lui fit cette demande : Dites-moi , ctcs»vous citoyen romain ? Paul lui dit : Je le suis.
28. Et le tribun lui répondit : J'ai acheté oe droit- là fort cher. Et moi , répliqua Paul , je l'ai par ma nuis-
20. Aussitôt ceux qui devaient lui donner la question se retirèrent; et le tribun craignit quand il eut apprit qu'il était citoyen romain , parce qu'il l'avait fait lier.
80. Le lendemain, voulant savoir jwurquoi les Juifs l'accusaient , il lui fit ôter ses chaînes ; et, ayant ordonné aux princes des prêtres et à tout le conseil de s'assembler, il fit venir Paul et le plaça au milieu d'<
I l'air de poussière.
gniGer qu'ils secouaient et «gîtaient leuis habit* pour marquer leur