‹ Sainte Jeanne-Françoise Frémyot de ChantalChapitre 328 sur 336 · CLEMENTIS XIII · texte numérisé non relu

CLEMENTIS XIII

LITTER--E DECRETALES

Super Canonisationem Beatœ Joaxn.t. Francisco Fremyot de Chantal , Ordinis Monialium à Visitatione Sanctœ Mariée nuncupatarum Fundalricis.

CLE MENS EPISCOPLS

SERl'tS S E R V H V M D K I

Ad perpétuant rei mémorial».

Fortiludo et décor indumentum militantis Ecclesiœ , admirabili sane divinœ providentiee consilio, quemadmodum se prodidit in Juditha , in Debora , in Matre septem Macbabœorum, e( siquae alise extiterunt similes harum , quœ fœmineae cogitationi masculinum animum inseruerunt; ita et post Chrisli Salvaloris aduentum elucet maxime, non modo in iis fœminis, quœ pro christiana Religione per Tyrannos, et Carninces maclari nieruerunt, sed in illis etiam , quse ipsae se, perfecta sui rerumquo omnium abdicatione , vivas hostias in odorem suavitatis immolaverunt. Hoc pacto nimirum, et Omnipotentis Dei gratise virtus per ea, quse ignobilia, alque infirma sunt mundi, splendidissime apparet, et Calbolicse Ecclesise , in qua unica salutis spes est, sanctitudo , et veritas argumenlis minime obscuris pulcherrime confirmalur. Alque in bac profecto illuslrium, ac fortium Fœminarum classe collocandam vel in primis esse, Beatam Joakxam Fraxciscam Fremyot de Chantal singularia illius strenue gesta déclarant. Illa enim materai veluti affectas innnc-

mor, ut Chrislo Jesu, cujus adorandum nomen candente ferro pectori impresserat, totam sese dicaret, per filium, quem unice dibgebat, m ostio domus strato corpuscule hœrentem ad electum sibi coelestem Sponsum pergere non dubitavit, et voto se arduo, ac perdifficili obstrinxit, ut ageret ea semper, qu* perfectiora esse intelligeret. Quas quidem, atque alla id genus in subjecta ipsius vite compendiaria descriptione recognoscere qmvis facile poterit, tum ad Dei Omnipotentis ] au dem et glonam, tum ad imitationem , tam eximte, consummateque virtutis. Itaque quum singularis Dei Benedictio Beatam hanc famulam suam heroicis virtutibus apprime insignem, et consequenhbus obiturn ejus miraculis valde gloriosam reddiderit ut us poUssimum fœminis , quœ se Deo dicaverunt, vel in ejusm'odi del.berauone versantur, nova semper suppetant ad imitandura exempla; Nos propterea post eam, quas prœmilti solel, tum virtutum illius, tum miraculorum severam, ac sedulam disquisihonem, adscilis in consilium Venerabilibus Fratribus Nostns S. R. E. Cardinalibus, praelerea Patriarcbis, plurimisque Archiepiscopis, et Episcopis eamdem Beatam Joannam Franciscam pubbea tolius Christiaui Orbis veneratione dignam, asserimus, et Sanctorum fastis adscribendam decernimus.

E clarissimis Parentibus, Divione in Burgundia, Wa Fhakcisca Fremyot de Chantal orlum habuit. Pj œ sancteque educat.onisfructum tulit, quem debuit, à puelte indole ad virtutem nata. Catholicœ Religionis jam inde teneris annis tante erat incensa studio, ut quintum œtatis annum nondum excedens haBrehcum quemdam adversus veritatem Corporis Chrisli in Eucharistia caviIJantem sapienter, atque animose redarguens pudore suffunderet. Tentata dolosis artibus à vaferrima, qua> donnerai, muliere, innocentiam non sine peculiari ope Deiparœ Virginis, quam defunctœ Genitricis loco Matrem delegeral, incontaminatam servavit. Aliud quoque gravius fortasse périculum ejusdem B. Virginis auxilio evasit iucolumis. Quum enim

de connubio illius ageretur cum Equité nobili sane, alque opulente-, Deum Joanna Frakcisca per Matrera cjus Sanctissimam eonsulens, Calviniana , illum, lametsi dissimulata , hseresi infectum , Deo illustrante, cognovit; que- illa perieulo ila commota est, ut vel recordationem illius refugeret animus, ac perhorresceret. A sorore, apud quam aliquandiu fuerat, Patri reddila, ita se illi obsequentem , docilem , suavem, morigeraiu praebuit , ut nihil supra. Nihil in eaquod delicias, quod luxum, quod levitatem animi redoleret. Pietas in Deum , ac Deiparani eximia, summum precandi studium , misecordia in pauperes singularis. Voluntali suae, qua libentius ad vitam cœlibem ferebatur, paternam prœponens nobilissimo viro in lemporalibus Domino de Chantal nuptui se dari non recusavit. Prœclara) illœ, quas ad matrimonium atlulerat, virlutes magis magisque in aliorum quoque ulilitalem redundarunt. Clementer enim familiam regere, filios sancte educare, virum ad pietatis suae imilationem atlducere, invisere eegros, egentibus subvenire, subdilis opitulari, Deo, et sibi vacare , baec illius erat vilœ ralio laboriosa semper, nunquam otiosa. Cujus quidem soliciludinis fructus erat summa in domo pax , summa tranquillitas.

Sed adversse res inciderunt, quibus tam prseclara isla in secundis virlus longe splendidior effulsit. Vulneralo enim inter venandum, et paulo post extincto viro, quem carum imprimis babebat, casum quidem acerbissimum dolenter tulit, sed in eo eonsilium Dei, qui totam sibi deposceret, animo repulans, sanctissimte illius voluntati acquievit, ac praeterca, ad Aram Beatissimœ Vii'ginis, Deo, meliori u tique Sponso, votum nuncupans perpétuée caslilatis, se obslrinxit. Illi autem, qui viro ipsius, lametsi imprudens, lelbale vulnus inllixerat, non modo veniam libenter induisit, sed in argumentum eliam peculiaris benevolenliœ illius Filium è sacro fonte suscepit. Qua quidem inre, œquissimo virtutum aestimatore S. Francisco Salcsio teste, beroicœ perfeclionis exeiuplum edidit plane admirandum.

Quum autem perfeciius adhuc, atque excellentes meditaretur vitae genus, rei familiaris sarcina magna ex parte deposita, mundi muliebris quidquid erat pretiosum , partim in levamen pauperum, partim in ornatum Templorum convertit. Ad redigendum in servitutem corpus jejunia, cilicia, vigilias adhibet. Tempus omne Religionis inter, ac misericordiœ officia partitur. Demissionis, ac patientiae neque illi occasio, neque occasioni ipsa defuit. Dici vix potest, quot quantasque ab Ancilla injurias pertulerit. Summa erat prorsus, ac pêne incredibilis in altéra contumacia, in altéra mansuétude Novis inter hœc oblatis a Pâtre nuptiis constantissime recusatis, ut propositum , quo totam se Deo mancipaverat, magis magisque firmaret, pulcherrimo quidem, sed asperrimo invento, adorabile Jesu nomen candente ferro pectori impressit. Tarn strenue in suscepto evangelicae perfectionis itinere progredienti datus est tandem, quem diuturnis a Deo precibus expetiverat, sapientissimus item, et sanctissimus conscientiae moderator Sanctus Franciscus Salesius, quem ut primum aspexit, mutuo sese agnoverunt , quum antea de facie non nossent. Probante itaque tanto Magislro votum illud maxime arduum edidit, semper id exequendi, quod perfectius, atque acceptius Deo esse intelligeret. Neque vero minus firma opus erat fortiludine animi, ut ea perficeret, quae de novi Ordinis fundatione a Salesii Magisterio didicerat:' Multae enim, et graves superandae fuerunt difficultates : quas inter fortasse illa maxima , quod quum Filius strato per januani corpore intercludere aditum Matri tentasset , ne Annecium profectura, quo divinitus vocabatur, domo pedem efferret, strenua mulier recogitans forte illud Hieronymi : Per calcatum perge patrem : super Filium transiit, quem eximie carum habebat. Quid autem incensa caritas possit efficere statim apparuit. Salesio enim velut Architecto prima jecit fundamenta Ordinis Sanctimonialium a Visitatione Beatae Mariae Virginis nuncupali, quem obnitente frustra Dœmonum, perversorum hominum fraude,

tametsi non sine magnis exantlalis laboribus, multis ac diversis in locis ita propagavit, ut quatuor supra octoginta monasteria ipsius opéra, et studio fundata numerarentur. Hujus autem Ordinis inslitutio, tametsi nihil austerum praeseferat , durai tamen voluntati , atque humanis affectionibus nihil quidquam , quod libitum fuerit, indulget, rerumque omnium abdicalionem, et omnimodam sui abnegationem fortiler simul, et suaviter praecipit; ad perfectionem summam, qucmadmodum, Deo incrementum dante, ad hanc usque diem non sine animi nostri jucunditate conspicimus, mira quadam ralione perducit. Jussu praeterea Episcoporum alia non sui Ordinis Monasteria visitans labentem in iis disciplinam restituit. Ubi autem praesens voce non poterat, per litteras, quae extant bene multac , sacris potissimum l/irginibus praesto erat. Alors deinde consanguineorum, in iisquc Filii dulcissiini, sed Francisci Salesii potissimum, a cujus nutu, consiliisque pendebat, virilem illius animum adeo non fregit, ut nihilo secius quam antea ardua quœque adoriri, ac perficere conaretur. Quibus rébus in eam sapientiœ, et Sanctilatis opinionem apud omnes venit, ut ex ordine quouis, etiam Episcopali, Joaxn/E Francisco! consilia expeterent principes Viri, ac Reges illius se precibus commendarent , et Sanctus ipse Vincentius de Paulo Instituti sui leges eidem examinandas, et corrigendas traderet.

Tam excellens virtus, quae quamvis per tôt praeclare gesta sese prodiderat, majus tamen aliquid, quam quod exterius patebat, latere intus indicabat (ita quidem , ut Salesio ipsi optimo rerum aestimatori admirationi esset) ad eum perfectionis apicem pervenerat, ut matura jam cœlo esset. Itaque quum Famula Dei Parisiis rediens, quo jussu Episcopi Gebennesis , ab Anna Austriaca expetita, sese contulerat, Molini in morbum incidit, è quo instare sibi supremam diem intelligens, Sacramenta Ecclesiae pie sancteque suscepit. Epistolam mox dédit ad omnes sui Ordinis Alumnas, caritatis, et sapientiœ

plenam. Cunctis demum praesentibus, absenlibus, futuris etiam Institut! sui Monialibus a Deo fausta omnia precata fervidos inter fidei, spei, caritatis actus ad amplexum sponsi sui cœlestis, quem unice semper dilexerat, féliciter convolavit, Idibus Décembres Anni MDCXLI. Eximiam Joato* Francisco gloriam declaravit visus à S. Vincenlio de Paulo splendescens globus alteri mox adjunctus splendidiori, atque alius demum longe supra quam dici potest lucidissimus, qui utrumque sibi commixtum excepit. Intellexit enim snperno lumine perfusus Vir Dei, in primo illo globo Joannam Franciscam, in altero Sanctum Franciscum Salesium, in tertio vero Deum ipsum, qui lucem inhabilat inaccessibilem , designari.

Tamefsi autem de Joannj. Francisco sanctimonia fama esset percelebris, ex inani tamen opinione quadam, quod ante quinqnagesimum annum inquiri de ea non liceret , factum est, ut tempus ad eam rem opportunius elaberetur : donec tandem anno MDCCXV. cœplum est agi de illa in Beatorum numerum referenda. Instiluto igitur ex eo tempore duplici examine, Episcopali scilicet, et Apostolico, atque utriusque aclis exhibitis, et approbalis in Congregatione Sacrorum Rituum, quœstiones, quae soient, habite sunt. Testimonio deinde clarorum Scnptorum, qui coœui erant Serv.s Dei, ac potissimum S. Francisci Salesii, et S. Vincentii à Paulo, heroicas fuisse Joaiïnj. Francisco virtutes satis aperte probatum est. Sed quum testis illarum de visu, tam longo post ab obitu illius inleruallo, nemo unus reperiretur, ad rem expediendam felic. record. Benedictus XIV. Praedecessor Nosler sapienter praacepit, ut accederet adminieulum ex aliis duobus prœter duo requisita miraculis per invocalionem Servie Dei post mortem patratis.

Et quidem quatuor prae ceteris probatu digna reperla sunt. Pnmum exhibuit Gabriella-Angelica Morel in monasterio Visilationis Abalonensi Diœcesis Augustoduni, cui, quum Serv.ï Dei se commandasset, crus dexlerum semipalmo brevius altero, ac

pêne succi, et caloris cxpers, ad omnirnodaui cum sinislro aequalitatem redactum fuit.

Secundam divinilus factam sanalionem experta fuit Elisabeth Dronier de la Perousse professa ejusdem Ordinis Visitationis in Oppido de Saint Amour, quod est in Diœcesi Lugdunensi, qua> ex diutini morbi vi semimortua, atquc à medicis destituta, cum per très menses immobilis in lectulo decumberet, ad Beatam Joannam Franciscam confugiens , momenlo temporis sospes , intégra, et consuetis omnibus ministeriis apta e lecto prosiluit.

Tertium miraculum patratum est in Clara de Rubeis puella Romana, quœ contracta phtisi eo deducta, ut raunila extremo Sacramentorum praesidio jamjam moritura viderelur, immo etiam aliquando haberetur pro inortua, sed, quum proposito sibi dierum novem obsequio Beats Joakn.*: Francisco opem posceret, a tertio, vel quarto usque ad diem nonum, depulsa vi morbi, convalescens, colore, orexi, viribus redditis, domo egressa in conspectum omnium prodierit.

Quarta miraculosa sanalio contigit Eugeniœ Trochon Professée Ordinis Visitationis in Ciuitate Salmuriensi Andegavensis Diœcesis. Haec a quintodecimo aelatis anno gravissimo per oclo annos asthmate pêne prœfocata, dein correpta paralysi, qua? brachio, et cruri motum ademit, et magna ex parte sensum imminuit, post dies ferme quadraginta infesta* bujus aegritudinis, nulla adbibita Medicorum ope, Beats Joann.ï Fraxcisc.*; novendiali cultu sese commendans, postrema nundum elapsa, die, momento temporis affectorum membrorum motu redintegrato, sana surgit, ac vigens, et munia facile repetit, qua> solebat.

Sed quintum etiam miraculum addendum duxit laudatus Prœdecessor Noster Benedictus XIV, quod quidem quamvis salis testatum esset auctoritate Episcopi Aurelianensis, quum tamen Sedis Apostolicœ auctoritate destitueretur, adeoque idoneum non esset, ut probata inter miracula referretur, idem Pontifex, hoc vilio sublnto, ratum habuil, et confirmavit.

Sanatio porro ita se habuit. Susanna Bienfait Professa Ordinis Visitationis scirroso tumore non sine acri dolore, et cruciatu viscerum laborabat. Hue accessit paralysis, quae cruribus, quorum dexterum etiam ex atrophia exaruerat, raotum omnem, et sensum penitus intercepit. Humanis itaque per menses duos remediis abstinens Béate tourna Francisco consueta novem dierura prece implorât auxilium. Labente adhuc die nona puncto temporis, motu, sensu, et carne praeterea cruri arido restilutis, vivida, et vigens ministeriis omnibus fungi potuit, quibus caelerœ Moniales bene valentes, atque integrae fungebantur.

Quum itaque virlutibus et miraculis auctoritate Aposlolica confirmatis nullum jam dubium superesset, quin ad formalem SEB.V& Dei Joann^e Francisco Beatificationem procedi possel, idem Benedictus Praedecessor die xm. Novembris Anni Domini MDCCLI, per suas litteras in forma Brevis illi tanquam Beat.* cultum decrevit, Officio, et Missa quotannis die xxi, mensis Augusli , qua solemnia Coronationis suœ recurrebant ad ejus honorem cerlis in locis concessa.

Nova post indultam Joansi.* Francisco venerationem miracula sequuta sunt, quœ manifestam de augendo eidem cullu voluntalem Dei declararunt. Quibus, cognita prius Processuum validitate , in Congregatione Venerabilium Fratrum Nostrorum Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium, quœ Sacris Ritibus praeest, ad examen vocatis, atque discussis, ex aliis pluribus, quae ferebantur, in generali simili Congregatione coram Nobis die xxvm. Januarii anni proxime praeteriti coacta, duo hœc quœ sequuntur speciali approbafione digna comperla sunt, proul ex Decreto Nostro die ix. subsequentis mensis Martii apparet.

Miraculum primum ejusmodi est. Maria Droz Sanctimonialis in Monasterio Pontis Aurelii Bisuntinae Diœcesis, Ordinis S. Bernard!, phtisi laborans, tentatis frustra per triennium remediis ad eam depellendam, eo jam devenerat, ut ob viliatos pul-

mones, morbumque, utajunt, jam confirmatum, iadicia ferme omnia lethalem exitum proderent mox imminentem, ac propterea Medicorum judicio recuperandœ valetudinis spes nulla relinqueretur. Sed quae ab humaniis reraediis obtineri non poterat, B. Joanna Frakcisca, cui Monialis magna cum fiducia tametsi morti proxima se commendarat, peracta novendiali supplicatione, momento temporis ei valetudinem reddidit, atque itareddidit, ut nulla prorsus deplorati jam morbi vestigia superessent.

Altéra supra vires natura sanatio contigit in paupercula quadam Virgine, cui nomen Florida , sive, ut Galli loquuntur, Fleuries Coing. Huic enim, dum in Lugdunensi Nosocomio im peritus Chirurgus bracbii dexteri venam incidit, atque ad lieciendum sanguinem e foramine non fluentem acum ferream profundius immiltit; laeso, aut scisso, ut opinio fuit, bicipiti nervo , vel alio quopiam , protinus brachium intumuit, obriguitque ita, ut flectî nullo modo posset. Huic incommodo occursum est forata misera Virgini non semel affecta parte , sed eo factum est, ut bracbii pars inferior contracta superiori velut affixa cohtereret, itemque digiti in pugnum coacli palmam arctius premerent, ut proinde médium aliquid interponi oportuerit, ne palma digitorum unguibus lœderetur. Per quinquennium infelix vitam traxit emortuo brachio, sensus quippe omnis, et motus, et nulrilionis experte, donec Annecium profecta, ut ad Beat/E Joanna Francisa tumulum, quod biennio ante eodem itinere frustra emenso obtinere nequiverat, accederet, ubi ut primum expiata Sacramenlo Pœnitentiœ, et Sanclissimo Christi Corpore refecta, ac spei plena inutilem illam corporis partem B. Joann.e Francisco admovit Sepulchro, protinus emortuum brachium revixit momento temporis, sensu, motu, carne, viribus restitutis.

His igitur rite approbatis, quum in eadem generali Sacrorum Rituum Congregatione die xxm. Seplembris ejusdem anui ha-

bita, proposita fuerit quœstio, an tuto ad solemnem Beat* Joann* Francisco Canonizationem procedi posset, nenrini dubium fuit, quin juxta constantem praxim Apostolicœ Sedis, el Prœdecessorum Nostrorum , décréta omnia ad hujusmodi effectum abunde suppeterent, Nos vero Decreli editionem, ut divinam irnploraremus opem, differre voluimus, sed demum die xir. Octobris proxime prœteriti post fusas ad Deum humillimas preces, eorura sententiam ratam habentes , Decretum protulimus de eadem Canonizatione servatis servandis quandocumque peragenda.

Quemadmodum autem alias clare memoriae Carolus VI. Romanorum Rex in Imperatorem electus, et Philippus V. Hispaniarum Rex Catholicus, ac Jacobus III. Rex Angliœ , aliique tune in humanis agentes Chrisliani Principes, Romanique Imperii Electores , ac plurimi Archiepiscopi, et Episcopi, Comitia prœterea Cleri Gallicani, Ordinumque aliorum Regularium Preesides, Capitula quoque Ecclesiarum, et Civitatum Magistratus, prsecipue vero clarae etiam mémorise l/ictorius Amedeus dum viverel Sardiniae Rex, datis propterea litteris apud Prœdecessores Nostros, progressum Causa? Canonisations Beat* Joann* Francisco enixe poscentibus : ita quoque Charissimi in Christo Filii Nostri, Ludovicus Galliarurn Rex Christianissimus, et Carolus-Emanuel Sardiniae Rex Illuslris iteratis ob eam rem votis instare non desierunt. Dilectae vero in Christo Filiœ instituti ab Joanna Francisca Ordinis Alumnae multo enixius assiduis, demissisque precibus postulabant.

Quocirca visum est Nobis cum Venerabilibus etiam Fratribus Nostris ejusdem S. R. E. Cardinalibus in Consistorio Secreto die xxvn, proxime prœteriti mensis Aprilis habito editum Decretum exequutioni tandem esse mandandum : iisdemque omnibus in affirmantem sententiam convenienlibus, Venerabiles itidem Fratres Nostros Archiepiscopos, et Episcopos ex tota ferme Italia ad gravissimum hoc negocium advocavimus, eorum-

que judicio seriem Caussae, atque omnia, quae de virtutibus et miraculis Beat.e Joanm Francisc.*: probata fuerant, tum oretenus in Consistorio publico die ix. mensis Maji proxime elapsi coram Nobis coacto, in quo Dileclus Filius Paulus Franciscus Antamorus Noslrœ Consistorialis Aulœ Advocatus in ipsius Béate eaussa peroravit, lum eliam in scriptis exponi mandavimus, Iradila nempe singulis dislincfa gestorum omnium relatione, ex aulhenticis Documentis ipsius Congregationis religiose desumpta; quibus praemissis aliud Consislorium sub die \. currentis mensis Julii convocavimus, in quo prœter S. H. E. Cardinalium praefalorum Collegium, Patriarchas, Arcbiepiscopos , et Episcopos in Romana Curia praesentes sedere jussimus, ut adstanlibus Apostolicae Sedis Notariis, Prolhonolariis nuncupatis, et duobus antiquioribus Causarum Palatii Noslri Audiloribus super expetita B. Joaxn.e Ffaxcisc.-e Canonizatione sententiam suam aperirent. Cumque omnes unanimes pro Suprema ipsius Béate glorificalione non assensum modo validis ralionibus roboratum, sed enixa eliam studia, et votaobtulissent, Nos quidem ea de re ab Apostolicae Sedis Notariis publica Instrumenta confici, ac praeterea prolalorum suflVagiorum exempla a singulis subscripta colligi, et in Tabularium S. R. E. referri mandavimus.

Priusquam tamen ad ferendam lanti momenli sententiam adduceremur, indictis per Urbem generalium jejuniorum diebus, designatisque ad supplicationes tribus Patriarcbalibus Urbis Basilicis cum Indulgentia ab iis consequenda, qui Suas cum Nostrisobsecrationibusjungerent; publicas Ecclesiae preces apud Deum Patrem luminum interponendas curavimus, ut ad dirigendos sensus nostros juxta viam suam, gralia3 Suas opem , et auxilium Nobis impertirelur.

Demum bac die Beatœ Marias Virgini de Monte Carmelo dicata, qua Coronalionis Nostrœ solemnia redeunt, ut ad impositum Nobis gravissimum Supremi Pontificalus omis, quo valde pre-

mimur, sustinendum, novos adhuc apud mediatorem Dei et

hominum Jesum Christum, cujus Vicarias vices gerimus in

terris, Intercessores oblineremus ; in Vaticana Basilica, ad

quam solemni ritu Nos prœcesserunt omnes Cleri Sœcularis, et

Regularis Ordines , omnia Officialium Romanae Curiœ Collegia,

cum S. R. E. Cardinalibus , Patriarchis, Archiepiscopis , et

Episcopis, antequam Sacrosanctum Sacrificium solemniter cele-

braremus, exhibitis Nobis iterum iterumque a dilecto filio nostro

Carolo Tituli Sancti démentis S. R. E. Presbytère- Cardinali

Rezzonico nuncupato ipsius S. R. E. Camerario, pro Canonisa-

tione impetranda Procuratore constituto, Christianorum Prin-

cipum, Antistitum, et Capitulorum Ecclesiarum, Magistra-

tuumque, ac Ordinis Visitationis postulationibus , precibus, et

votis pro ipsius Beatve Joann.<e Francisco, quemadmodum etiarn

pro Beatorum Joannis Cantii, Josephi Calasanctii a Matre Dei,

Josephi a Cupertino, Hieronymi Muiimm, et Seraphini a Moivte

Granario , ab ascjlo denominati , solemni Canonisatione ; et im-

plorata prius cœlestium Spirituum, et Sanctorum omnium inter-

cessione, atque speciali Hymno Paraclyto invocato Spiritu ; ad

bonorem Sanctœ et Individuœ Trinitatis, ad exaltationem Fidei

Catholicae , et Christianœ Religionis augmentum , de concessa

Nostrae bumilitati Apostolicaî auctoritatis plenitudine , ipsa

Beatam Joannam Franciscam Fremyot de Chantal Ordinis Visita-

tionis Beatae Mariœ Virginis nuncupati Fundatricem, omnibus

evangelicis virtulibus cumulatissimam, et miraculorum testi-

monio gloriosam, unacum dictis Joakwe Cantio, Josepiio Cala-

SAWCTIO, JOSEPHO CuPERTINO, HlBRONYiMO iElIILIANI , ET SeRAPHINO A

monte Granario ab Ascdlo denominato, Sanctam esse decrevimus, et definivimus, ac Sanclorum Cathologo adscripsimus, ejusque memoriam, quam in subsequenti Missae celebratione Nos ipsi solemniter venerati sumus, ab universa Ecclesia quotannis dicta die xxi. Augusti religiose coli mandavimus. Cunctis quoque Christifidelibus, qui ad lantam celebritatem confluxerant, pie-

nariam, iis vero , qui singulis annis prœdicla die ad ejusdem Sancts Joann.-e Francisco Corpus venerandum accesserint, septem aniiorum , et tolidem quadragenarum Indulgentiam in forma Ecclesiae consueta misericorditer in Domino elargiti lui m us.

En igitur sapientissimo Dei consilio in una Sancta Joanna Fraxcisca non uni dumtaxat mulierum cœtui, sed cujusvis illarum conditioni, ac numeris omnibus absoluluin excmplar. Habent hic virgines, babent miplae, habent viduae, liabent Sacras Deo Moniales quod admirenlur, quod imitentur. Illa enim virginilatis custos integerrima, sinuptiis consensit, non suœ, qua; illis adversabatur, sed paternae obsecuta est voluntati. In matrimonio non filios modo ad imitatiouem pielatis suœ, sed virum eliam adducere sedulo studuit. Vidua porro sanctius vitaa genus aggressa inslituendo ab se Ordini egregie prolusit. Ubi vero ad altiora vocanti se Deo alacriter paruit; fundatis opéra sua Monasteriis tani multis, ac fundandis in posterum, non ta m optimis ab se constitulis legibus, quam pulcberrimis virtutum omnium operibus , ac monumentis , arduum simul, et suave ad evangelicam perfectionem iter ostehdit, atque explanavit.

Ut autem pra?missa omnia ad universae per Orbem Ecclesia 1 notiliam perducantur, eorumque memoria perpetuis futuris temporibus ad Dei gloriam, et fidelium exemplum perseveret, Nos ea prœsentibus Apostolicis Litteris complecli voluimus, mandantes eorum transumptis etiam impressis, manu alicujus Nolraii publici subscriplis, et Sigillo Personœ in ecclesiastica dignitate constitutse munitis eamdem adbiberi lidem, quœ ipsis prœsentibus adhiberclur, si forent exbibitœ, vel ostensa*.

Nulli ergo omnino bominum liceat paginarn liane nostrœ definitionis, decreti, adscriplionis, mandati, slaluli, concessionis, relaxationis, et volunlatis iufringere, vel ei ausu temerario contrarie; si quis autem bocattentare prœsumpserit, indignalionem

Omnipolentis Dei, ac Beatorum Pelri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum.

Datum Romœ apud Sanctum Petrum, Anno Incarnalionis Dominicae MDCCLXVII. decimo septimo Kalendas Augusti, Ponlificatus Nostri Anno Decimo.

Ego Clemens, Catholicae Ecclesiœ Episcopus.

Page 1