τεύχεα καλα] Ecuxe ———— rapéyetar αὑτά. TCfBL

251. [στῇ δ᾽ ebpaë] διδάσχει ὁ ποιητὴς ὡς τέλεια τὰ τῆς ῥοὶμης ἅμα καὶ τύχης" ὁ μὲν γὰρ ᾿Αγαμέμνων ἀριστεύων ὑπό τινος εὐτελοῦς ἐχ πλαγίας τιτρώσχεται, χαὶ τῆς οἰχείας σχυ, νῆῇς δυστυχῶς ἐπιβαίνει,

ὁ δὲ Μενέλαος, μαλθακὸς ὧν αἰχμητὴς, εὐκλεεῖ τινι βάλλεται καὶ γενναίῳ. Cf Β.,1. 25 256. [ἀνεμοτρεφὲς] τὸ στερεὸν τὸ ὑπὸ τῶν ἀνέμων γεγυμνασμένον

τὰς ἶνας ἢ καὶ ὑπὸ τῶν ἀνέμων τραφέν. τὸ ἐναντίον δὲ — τὸ ἀνέμοις αντιτασσόμενον. Jusqu'à ἷἵνας Τ 1. 1re p. Le reste dans T 2. Pour l’ensemble Cf BL Cf A.