sur À L, 35, μέμβικα

65. [ἐν συνεοχμῷ] ἐν τῇ συναφῇ τοῦ iviou, ἐν τῷ συνδέσμῳ. AD. {re partie.

[συνεοχμῷ] ἐοχμός" ἔχω, ἐχμός καὶ διπλωώσει ὡς ἐέλδωρ ἐοχμός, ὡς πλεγμός. ἔστι δὲ καϑὸ συνδέδεται ὁ τράχηλος τῇ κεφαλῇ. Cf BL. CÊT 2 p. 5

66. [ἀστράγαλον] «ἀστράγαλον» νῦν φησι τὸν σφόνδυλον τὸν ἐν τῷ iviw. AD où cette note est jointe à la scolie du vers 465. CfB p.; TL ad ἄθδ p.

[ἀστράγαλον] εἴρηται ἀστράγαλος κατὰ ἀντίφρασιν" πολύστρεπτος γάρ ἐστιν. AD ad 465 p. ᾿ 10 474. [ἢ ῥ᾽ οὐχ ------------ Προθοήνορος ἀντὶ mepaadoœu] dvri τοῦ

T 26 p. Cf L {re p. de À 1 et 2. La {8 citation n’est pas conforme dans Gen et T.

[ὃ δὲ φῇ χώδειαν ἀνασχὼν] λείπει δὲ τὸ ὡς, ἵν᾿ N° «ὡς κώδειαν ἀνα- 20 τείνας». χώδεια δέ ἐστιν ἡ τῆς μήχωνος χεφαλὴ, ἡ ἐστιν εἶδος βοτάνης. οὕτως οὖν eine" « φησὶ τὴν κεφαλὴν ἀνατείνας». Cf BL 2° ρ, ΟΥ̓́Τ p.

10. γάρ ἐστιν] γὰρ ἦ 12. ἀναστροφὴ] ἀντιστροφὴ 13 et 20. ὃ δὲ φῇ] Gen. a à δ᾽ ἔφη dans le texte.

2-3. ὑποστιχτέον ἐπὶ τὸ « χερσίν ν᾽ ἡ γὰρ ανταπόδοσις" « οἱ μὲν δὴ ὄχεσφιν ». Cf A.

4. [ὑπαὶ δείους] τὸ « ὑπαὶ δείους » δύναται (καὶ τοῖς ἑξῆς συνάπτεσϑαι καὶ τοῖς ἡγουμένοις». ἢ « χλωροὶ ὑπαὶ δείους», ἢ πεφοβη μένοι ὑπαὶ δείονς. Cf A. 5

[δείους] ὅτι ᾿Ιωνικῶς συναιρεῖ Ὅμηρος ταὶς γενικος τῶν οὐδετέρων. ADBLT. p..

[deious] εἴωϑεν ᾿Ιωνικῶς — xœi ἐν τῷ «ἡ Pa κατὰ σπείους.» (Od. XVII 405). AD ; T. Cf Β.

10. [εἴατο] ᾿Αρίσταρχος ψιλῶς απὸ τοῦ εἰμὶ ἐκδεχόμενος (ἀντὶ τοῦν 10 ὑπῆρχον « ἔνϑ᾽ ἄρα οἱ μύλαι εἴατο» (Od. XX, 106). ὁ δὲ ᾿Ηρωδιανὸς δασύνει ἀπὸ τοῦ ἥμαι, τοῦ δηλοῦντος τὸ χάϑημαι. καὶ ἔστιν ἀντὶ τοῦ διέτριβον « ὡς ἦμαι ἐν Τροίῃ σὲ τε κήδων » (I. XXIV, 542). καὶ λέγομεν ὅτι παρακάϑηται τὴν πόλιν ὁ στρατὸς, αντὶ τοῦ προσεδρεύει. Jusqu'à τὸ κάϑημαι T 1τὸ p. Cf A. Jusqu'à τὸ κάϑημαι Οὗ Β. 15

1-9. Les quatre scolies transposées et confondues. L'ordre dans lequel le copiste les a transcrites est le suivant : 4°, 1°, 2°, 3°. La 3°, note d’Aristonicus, dans Gen. et T seulement.

évor F 8. sur À 1. 6-7 πλήσας. 1. 8 ἧ καὶ ἐντελῶς. 1. 9 ἀστέρος αἰὲν. ib. ὑπερχαταμαξιτὸν. ib. χράσιν.

10. [ἀπινύσσων] Ἀρίσταρχος διὰ δύο σ᾽,᾿ Ἀριστοφάνης «ἀπινύσκων». βαρύνεται δὲ ὡς μείρω ἀμείρω. T. Cf la 418 phrase avec A.

17. [ἐπαύρηαι] προπαροξυτόνως᾽ ἔστι γὰρ μέσος δεύτερος ἀόριστος. T; AB p.

17. N où μέμνη ὅτε τ᾽ ἐκρέμω)] καὶ ἔμπροσϑεν —— τῶν ÿ ὑγρῶν. BD ad 21.

18. τοὺς τῆς Ἥρας δεσμοὺς------------------ συνδεδέσϑαι. À moins la note d'Aristonicus. D.

37. [Στυγὸς ὕδωρ] ἐπεὶ ἡ Στὺξ ---------------- Διός. A moins la dernière phrase. D. Cf Τ΄. 10

80. [ὡς δ᾽ O7 --- - - 5--- ἀνέροςΪ ὥσπερ δὲ νοῦς “---------- Ὄλυμπον. ABD.

82. σημείωσαι" τὸ « εἴην » ------------ ἐπιλογιζομένου. οἷον πορευοἰμὴν ----------------------- πορευοίμην. D Cf ΒΙΤ; Cf A. 15

99. [εὔφρων] εὐφραινόμενος, ἐκ τοῦ φρῶ, τὸ προιῶ. 104. [ἐγέλασσε] οὗτος ὁ γέλως ——— Seoùs. A Cf BLT.

Cf ABLT.