III CHARACTER
siMMARiuM. — Religiosus vacuus bonis opérions et meritis ; ejus est figura ficus infructuosa. liane sibi fi-
guram applical religiosus. Deus vocavil illum ad religionem : non vixil religiosc. Mortem illi aut dere ticlionem intentât Deus, quasi obstupescens quod tara sanctum locum occupel; roganle lamen sancto patrono uni angelo, concedit illi Deus aclhuc annum nuum ad pœnilenliam ; unde religiosus concludil pœnitendum esse.
Arborem (ici habebat quid;\m planlatam in vinea sua , el venit qmr.rens fructum in ill.i , et non invenil ( Luc. XIII, 6). Dixit aulem ad Cullorem vineœ . Ecce anni 1res sunt ex quo venio qiucrens frucium in ficulnea bac, et non invenio : succide ergo illam. ut quid eliam terram occupât (Ibid., 7)? Al ille respondens dicil illi : Domine, dimille illam el hoc anno, usque dum fodiam tirca illam , el millain slercora (lb., 8) : et siquidem feceril frucium : sin aulem, in futurum succidesenm (Ibid., 9).
Ab arbore autem fici discite paraholam ( Mailh.
XXIV, 52). Qui lcgil inlelligat (Ibid., 15).
Deus gloriae (Act. Vlï, 2, 5) dixil ad illum : Exi de terra lui , et de cognalionc tua , et veni in terrain quam monslravero libi.
Transtulil illum in terram islam (Ibid., 4), in locum sanctum ( Il Mac. II, 18 ) , ut operaretur, et cusiodirel illum (Gen. H, 15), ut fiucium plus affefat (Joan. XV, 2).
In omnibus est inutilis (Sap. XIII, 19):
Anima; sua; inutilis (Eccli. XXXVII , 21) :
Quasi stirps inutilis (lsai. XIV, 1, 9).
II l quid etiain terram occupât?
IIlcc dicit Dominus : Ecce quos oedificavi , ego destruo : et quos plantavi, ego evello (Jer. XLV, A). Inutilem servum ejicile in tenebras exleriores (Mallh.
XXV, 50). Obliviscalur ejus miscricordia : dulcedo illius vernies : non sil in recordatione , sed couleralar quasi lignum infrucluosum(Job. XXIV, 20).
Ul quid eliam terram occupai ?
Terram bonam , «.errarn rivorum aquarumque et fonlium (Deut. VIII, 7) : olei ac mollis (IV Reg. XVIII, 52):
Terram frumenli et vini (lsai. XXXVI, 17) : lerram desiderabilem , bœreditatem praidaram (Jer. III, 19) :
Terram fluentem lacie et melle, prs?cipuam lerram omnium (Ezech. XX,-15).
Conteratur quasi lignum infrucluosum :
Ut quid etiam lerram occupai ?
Et audivi unum de sanclis loquentem , et dixit : Domine, dimitteet hoc anno (Dan. VIII, 15).
Dedii ei Deus locum pœniieniice (Job. XXIV, 23).
Et hoc anno : Tempus brève est ( I Cor. VII, 29).
El hoc anno : Tempus non erit amplius (Apoc. X, 7).
Et hoc anno : Pulasne inlelligis quœ legis (Act. VIII, 50) ?
Et hoc anno : Non lardes converti ad Dominum , et ne différas de die in diern (Eccli. V, 8) ; subito enini véniel ira illius, et in lempore vindicia; disperdet le Ubid., 9).
2is ïN MEDITAT10NUM
IV CHARACTEh.
6UMMARHM. — Religiosus derelictus a Deo ; isiitis figura est infructuosa ficus a Chrislo vialedicta et çonlinuo arefucta. In hoc figura se agnoscit reliqiosus, quod in hune stalum incident, dolel : unde ita faetum sil, inqx:ril ; nempe quod non foverit grai'iam in se , et derelklus fuerit a Deo ; sentit difficul ateni maximum convertendi se ad Deum ; se lumen ad sy.eui ex* citut, et gratiam conversionis petit, promittendo meliorem vilam.
Jésus (Malth. XXI, 16) esuriit {WM *8),<$l videns (ici arborem unam secus viam, venit ad eam : et nihil invenil in ea , nisi folia lanlum , et ait illi : Nunquain ex le fiuclus nascatur in sempliernum.Et arefacta est continuo ficulnea (Ibid:,ïd). Et videnles discipuli , mirati sunt dicentes : Quomodo continuo aruil (lbid., 20).
Qui habet aurcs andiendi audiat (Luc.Wll, 8). ïïxc dicil Dominas ad me (Isai. XVIII, 4) : Ecce ego lignum aridum(ld., LVI, 3).
Vaj mihi, (juia defecit anima mea(Jer. IV, 31); dereliquit me virlus mea ; et lumen ocùlorum meorum, et ipsum non est mecum^s. XXXVII, M). Percusus sum \\i fœuuni , et aruil cor meum (Ps. CI, 5). Quomodo continuo aruit ?
Aruil cor meum : quia oblilus sum comedere pancm meum (lbid.)
Quomodo continuo aruil ?
Deus recessit a me(I lleg. XXVIII, 15). Deslruxit me undique , et pereo , et quasi evulsrc arbori abslulit spem meam (Job. XIX, 10).
Ecce ego lignum aridum , lignum aridum in èremo (Ecrti. VI, 3). Desperavi , nequaquam ultra vivam (Job. VU, 10 ) Coltocavil me in obscùris sicul' iiiorluos seculi (Ps. CXLII , 3).
Non desperes , est enim regressus (Eccli. XXII , 20).
Ilac dicit Dominus Deus (Ezech. XVII, 22): Scient omnia ligna regiouis, quia ego Diminua buniiliavi lignum sublime , et cxallavi lignum Immile : et sicc avi lignum viride, et fi on Jere l'eci lignum aridum (lbid.%, Ml
Non desperes ; Lignum babel spem : si prrei-um fuerit , rursum virescit-, el rami.cjus pullulant (Job. XIV, 7). Si senueiit in terra radix ejus, et in pulvere emortuus fuerit truncus illius (lbid., 8) , ad odorem aquœ germinabit, el faciet comam, quasi cum primuin planlalum est (lbid., 9).
Ego lignum aridum : Rore cœli lingalur, ad odorem aquœ germinubil (Dan. IV, 12).
Quis dabit capili meo aquam , el oculis meis fontem lacrymarum? et plorabo die acnocle. Ad odorem aquœ germinubil lignum aridum in eremo (Jer. IX, 1).
Quis dabit ? Beiiedictus. Dominus Deus Israël, qui facil mirabilia s^lus (Ps. LXXI, 18).
Domine , da mihi hànc aquam (Joan. IV, 15).
Ego lignum aridum : Ad odorem aquœ germinubil.
Domine , da mihi hanc aquam.
Expandi manus meas ad le : anima mea sicul lena. sine aqtia Ubi ( Ps. CXLII, 6). Yelociler exaudi me, Domine : defecit spirilus meus (lbid-., 7).
Dominus dabit benignrlalem , et icrra n »slra dabit friicium simm (Ps. LXXXIV, 13).
