TRES MEDITATION ES DE PECCATO
PRIMA MED1TATIO.
De alrocitale peccaii mortalis considérait ut est conlemplus Dei. •
PfiiMUH puxctlm. — Consideratur conlemptus Dei in seipso.
6UMMAIUUM. — Deus de illo conlemptu querilur ejusque ualuram explical. ldipsum est Deum derelinquere , ab illo elongare, ipsum expellere , inulilem habere, contra ipsum rebellare , illi prœferre crealuram. ldipsum est agere cum Deo alia ratione ac utuntnr hommes ralionis compotes cum hominilnis , populi excœcali cum suis falsis diis , etiamque animantes cum Iwminibus.
Obslupescdç cœii super hoc, et portœ ejus desolamini lehementer, dicil Dominus (Jer. 11, 12) ; Duo enim mala fecit populus meus : me dereliquerunl lonlem aquœ vivœ.et foderunl sibi cislernas, cislernas dissipa tas, qirae continerc non valent aquas (lbid., 13).
Me dereliquerunl. Elongavërunt a me (lbid., 5). lùxeruni : Recède a nobis , etscientiam viarum luarum nolmnus (Job. XXI, 14). Quis est omuîpolens ,
ul serviamus ei ? et quid nobis prodcsl si oraverimus illum (lbid., 15)?
Pupule slulleel insipiens (Deut. XXXII, 6), a secnlo confregisii jagum meum , rupisii viucuia mea , et dixisti : Nonserviam (Jer. H, 20).
Oderuut me (Exod. XX, ïïj : va servierunt crealur* poliiis'quam Créalori [liom. I, 25). Quasi de indusli ia reces>erunl ab eo , el omnes vias ejus intelligere noluerunl (Job. XXXIV, 27).
Obslupescite cœli super hoc.
Filius -honorai, patrem, et servus Dominum suum • si ergo paler egn sum , ubi est lionor meus {Mal. I , 6) ? Filius enuirivi , et exaliavi ; ipsi au te m spreverunt me (hni. I, 2). Si Dominus ego sum , ubi est li^ mor meus (Mal. I, G) ? Dixisiis : Vanusest qui servit Deo (/rf., IH, 14).
Transite ad insulas Cclbim, et videte : et in Cedar miitite , el considerate véhementéï : et videie si fa* eium esl hujuscenmdi (Jer. II, 10) : si mulavit geiK deos suos, et cerle ipsi non sunt dii : populus veto meus muta vit gloriam suam in idoltim (lbid., li).
Obslupescite cœli super hoc.
Cognovit bos possessorem suum , et asinus pfœ-i
&.RIPTIRA SACRA
sepc domini sui : Israël autem me non cognovit, et
populus meus non inlcllcxil {Isai. î, 3).Vae geuli pec-
calrici , populo gravi iuiquilaie , semini ncquam ,
(iliis sccleratis : dereliquerunl Dominum, blasphéma-
vcruuft sa ne lu m Israël , abalienati sont retrorsum
(/Md.,4).
ii punctum. — Consideraïur contemplus Dei in peccato,
ut spécial ipsvm liominem.
summarium. — Expendit liomo vUitatem suam, simula
audaciam, qua noluil Deo servire ; ac super hoc seip-
sum confondu.
0 liomo , tu quis es, qui nspondeas Deo (Rom. IX, 20)?
Ergone credibile est (II Par. VI, 18)? Adver uni dominai orern cœli élevai us es : et dixisti : Non serviam (Dan. V, 25).
0 liomo tu quia es ? Terra et cinis (Eccli. X, 9) : Testa de samiis terne (Isai. XLV, 9) : Caro (Ps. LXXVII, 59) : Caro immuwla (Ezcch. IV, U) : Caro *ieut fœnum (Eccli. XIV, 18) : Putredo ( Job. Xllf, 28) : Folium qnod venio rapiluf (Ibid., 2a): Vapor ad loodicum païens, et deimeps exierminabilur (Jac. IV, 15).
0 liomo, tu quis es? Homo infirmus, et exigui temporis, cl niinor ad iotelleetum (Sap. IX, 5) : liomo natus de niuliere , brevi vivens lempore, repleiur moitié miscriis (Job. XIV, 1) : qui quasi flos egreditur et couierilur , et fugil velut uuibra , et nunquam in eodem slalu permanel (ibid., 2).
Pulvis es, el in pulverem reverleris (Gen. m, 19) :
Et dixisti : Non serviam ;
Adversum domuiatorem cœli elevatus es.
Ergone credibile est ?
m punctum. — Consideratur Dei contemplus , ut ipsum
spécial Dcum.
suMMAMUM. — Peccatum opponilur Dei infm'ilœ ma-
jeslati , perfcclhnibus, gloriœ , beneficiis, promissis,
miuis, sed imprimis amori.
Ansculia Ikec : sla, et considéra mirabilia Dei (Job. XXX VII, 14). Condemuabit le os muni (Id., XV, G).
Ecce génies quasi siilla silula? , et quasi momenliiin sialera; repulal:e sunl ; eece insuhe quasi pulvis exiguus (Isai. XL, 15), et Libanus non suffieict ad succeudenduin , et animalia cjus non sufficient ad holocaustum(/&/d.,16). Omncs génies quasi non sint, sic sont coratn eo, et quasi nibilum el inane rcpulalce suut ci (Ibid., 17) ;
El dixisti : Non serviam.
Maguus est , el non babet liuem : excclsus et immeusus (Bar. III, 25) : lerribilis el foriis, jusluset misericors ( Il M ace. I, 24) : beuus el solus potens (Ibid., 21), qui solus babet imniorlalitaem (1 Tint. VI, 15, 16): habilans xleruitatem (Isai. LVII, 15). Sanctum cl terribiie nomen cjus (Ps. CX, 9), el sapienliae ejus non est numéros (Ps. CXLV1, 5) ;
Et dixisti : Non serviam.
Uuiversa propter scineiipsum operalus est Dominus (Prov, XVI, -4) ; plena est omnis terra gloria (.'jus
(Isai. VI, 5) ; magna opéra Domini : exquisita in ouinés vol u ulules ejus (Ps. CX, 2) ;
El dixisti : Non serviam.
Quid dignum poterit esse beneficiis ejus (Tob. XII, 2)? Quanta lecit animas meœ (Ps. LXV, 16). ! Qualem carilatem dédit nobis Pater, ni filii Dei nomiuemur, et simus (I Joan. III, 4). Sic Deus dilexil mundmo , ul Filium suum unigeniium daret; ut omnis qui crédit in eum non pereal, sed hâbéat vilâm aeternam (Joan. III, 16) , per sanguinèm ejus (Col. I, 14).
El dixisti : Non serviam.
Nullusei similis in legislaioribus (Job. XXXVI, 22). Lex Domini immaculalaconverlens animas (fs.XVIll, 8). Graliam et gloiiam dabit (Ps. LXXXiil. '■%); Ocuîus non vidii, nec auris audivit, nec in cor bominis ascendit, qiuc praparavil Deus iis qui diligunl illum (I Cor. II, 9).
Et dixisti : Non serviam.
Deus , cujus irai nemo resislere potesl , et sub quo curvanlur qui portant orbem (Job. IX, 15); non est sapienlia, non est prudentia, non est consiltum contra Dominum (Prov. XXI, 50); polest et animam, el corpus perdere in gebennam (Matth. X, 28).
Et dixisti : Non serviam,
Deus ebari/as est : et qui manel in ebarilate, in Deo manet, et Deus in eo. Et boc mandiitum babemus a Deo (1 Joan. IV, 16, 21 ) : Diliges Dominum Dcum tuum ex tolo corde tuo, et in iota anima ma, el in tota mente tua (Matth. XXII, 57, 58). Hoc est maximum et primum mandatum ; ha;c est enim chantas Dei, ut mandata ejus custodiamus : et mandata ejus gravia non sunt (1 Joan. V, 5); omnis enim lex in uno sermone implelur : Diliges (Gai. V, 14).
Diliges. Jugiim suave! (Matth. Il, 50.)
Dicit tibi Magister (Luc. XXII, H) : Prœbe, fili »», cor luum mihi (Prov. XX1I1, 26). Si scires donuni Dei, et quis est, qui dicit libi : Prœbe cor tuum mihi! (Joan. IV, 10.) Et dixisti iNequaquamfaciam; adamavi quippe alienos, et post cos ambulabo. El dixisti : Non serviam (Jer. II, 25).
Stulte igitur egisti (II Par. XVI, 9). Juslum est subditnm esse Deo, et morlalem non paria Deo senlire (II Macc. IX, 12). Obedire oportet Deo magis quam lioniiiiibus (Acl. V, 29). Nonne Deo subjecta eril anima mea? Ab ipso enim salutare meum (Psal. LXI, 2, 5) ; nam et ipse Deus meus, el saluiaris meus, susceptor meus, non movebor amplius (1).
II MEDITATIO.
De atrocitate peccati mortalis considérait ul est
contemplus Dei.
put m cm punctum. — De causa tam horrendi contemptus.
SUMMARiUM. — IIujus contemplus universa causa est
aversio a Deo et conversio ad crealuram; nihil vero
quidquam ex parte Dei. Qui anleponil creaturam Deo,
antepouil arjuœ vivœ aquam turbidam, veritali menda-
(1) Possunt etiam bue referri primae consideralionesetaffecliones, quae habenlur in terlio : uneto sequenlis meditationis.
m IN MEDIT ATKïNUM
tium; nihilum omni bono, purœ lœlitiœ lurpem iristitiam; agnoscit miquitalem suam qua nihilum comparant et anleposuit Deo, et illi dat gloriam confitendo, nihil posse ei comparari.
Expostulatio Dci cum peceatore Obstupescite,cvtli, super hoc, et portœ cjus desolamini tehemenler. Duo enim mala fecit popufas mens : me dereliqnerunt fontem aquœ vivœ, et fcderunt sibi cisternas, chtcrnas dissipatas, quoi continere non valent aquas (Jer. II, \% 15).
Quid invenerunt in me iniquilalis, quia elongavernm a me, cl ambulaverunt post vaniiaiem , et vani fàcti sunl? Et non dixerunt : Ubi est Dominus (Ibid.,
Popule meus, quid feci tibi {Midi. YI, 5), aul quid molestas fui libi? Responde rnihi. Cui comparastis me, ei adœquastis, et comparastis me? (lsai. XLVI, 5.)
Cui comparastis me? me fontem aquœ vivœ, aquœ salienlis in vilam œternam. Popule meus , quid feci libi? (Joan. IV, 14.) Et nunc quid libi vis in via iEgypti, ut bibas aquam lurbidam? El quid libi cum via Assyriorum, ut bibas aquam ftuminis? ( Jer. II, 18. ) Omnis utri bibit ex aqua bac, siliei iierum : qui aulein Liber il ex aqua, quam ego dabo ei, non siliet in Sternum (Joan. IV, 15).
Dereliquisti Dominum Dcum luum (Jer. II, 17).
Adversmn domlnalorerii cœli clevalus es (Dan. V, 23). Et hœc est causa rebellionis adversus eum (III lleg. XI, 27).
Cui comparastis me fontem sapieulix? (Bar. III, 12.) Ut quid diligiiis vaniiaiem, et quscrilis meudacium? (Ps. IV, 5.)Usquequo, parvuli, diligiiis infanliam, et sitilli ea quai sibi sunt noxia cupient, cl imprudentes «dihunl sapieniiam? (Prov. I, 22.) Dilexeruni boulines magis leuehras quam lucem ( Joan. 111, 19) : l'uerunt rebelles lumini (Job. XXIV, 13) : adversus Dominum rebellaverunt. Et hœc est causa rebellionis adversus eum (Num. XXVI, 9).
Cui comparastis me? onme bonum ? (Exod. XXXilI, 19.) Mecum sunt divitiœ, el gloria, opes snperbie et Justifia (Prov. VIII, 18).
Cui comparastis me? Qui belamini in nibilo (Amos VI, M).
Vani fi!ii hominum (Ps. LXI , 10) : clongaverunl a me (Jer. Il, o); alticruul alius in villam suam, alius vero ad negolialionein suam (M ait h. XXII, 5); isleet pro buccella panis deserit ventaiem (Prov. XXVIII, 21). El violabant me propler pugillum bordei, el fragmen panis (Ezecti. XIII, 19) ; et non dixerunt : Ubi est Dominus? (Jer. II, 6.)
Et hœc est causa rebellionis adversus eum. Dormîeriiui somnum stiiim : et nihil iuvenenmt omncs viri diviiiaruui in manibus suis (Ps. LXXV, 0).
Cui comparastis me? Delïeîaè mea', esse cum filiis hominum (Prov. \U1 , 31); ut gaudium veslrum sit plénum (Joan. XVI, 2i, 22) : gaudium vesirum nemo loflct a vobis. Cui comparastis me? (Rom. VI, 21.) Quem crgo fruclum habuisiis in illis in quîbus nunc
FOR.U'v.M REDACTA. 25C
erubescitis? [Osée. IX, 10.) Abalicnali sunl m eonfusiouem, et facli sunl abominabiles, sicul ea quaj dilexeruni [Jer. 9, 14) : abierunl pnst praviiatem cordis sui (Tit. III, 3), servienles desideriis ei volupialibus variis. Noluerunl obcdirc Domino Deo suo (IV Reg. XVII, 14;.
El hœc est causa rebellionis adversus eum.
Obstupescite, cœli, super hoc, el porlœ ejus desolamini vehementcr.
Ilumilisresponsio peccatorisad hanc expostulalionem Dci.
Ingcmisco ego (Thr. I, 21) : conlrilus sum, el con- Iristaïus, stupor obiiiuiit me (Jer. VIII, 21). Ad me ipsum anima mea conlurbaia est (Ps. XLI, 7) : quoniam adversus Dominum rebellis fuit (Num. XV, 50).
Pronihilo (Ps. CV, 25).
Mendaces filii bominum in stateris (Ps. LXI, 10).
Domine, quis similis libi? (Ps. XXXIV, 10.) Sprevisti omues discedentes a judiciis luis ; quia injusia cogilaiio eorum (Ps. CXVilI, 1,18).
1 ajusta.
Quia cum cognovissent Deum non sicul Deum gîorificaverunt , et servierunt creaiune poilus quam Crealori, pro nihilo (Rom. I, 21, 2o).
Pro nihilo.
Quid laie facere polui? (Judic. VIII, 5.)
Pro nihilo.
Domine Deus,lu cœpisti oslendere servo luo magnitudinem tuam, manumque forlissimam ; neque enim est alius Deus, vel in cœlo , vel in icrra, qoi possit facere opéra tua , et comparari forliludini tuai (Dent.
in, 24).
Magnus Dominus cl Iaudabiiis nions : el m igniludinis ejus non est linis (Ps, CXLIV, 5).
Major est Deus corde nostro (I Joan. Iil, 20), et omnia qiue desideranlnr huic non valent comparari (Prov.Ul, 1); infiniius enim thésaurus est hominibus (Sap. VII, 15).
u piuNCTUM. — De pœna peccatoris Dcum
coniemnentis.
Pœna quam intentai Deus peccatori, non minor est
quam derelinqui ab eo.
Dereliquisti Dominum Dcum luum : arguel le malilia tua, el aversio lua incrcpabit te; sci!o el vide, quia malum el amarum est reliquisse le Dominum Deum luum, el non es^e limorem mci apud te, diciî Dominus (Jer. H, 17, 19).
Qui conlemnunt me, erunl ignobiles (I Iieg. II, 50). Va; qui spernis, nonne el ipse sperncris ? Cum taligalus desieris coniemnere, coniemneris (lsai. XXXIil, 1).
Dicebant : Recède a nobis (Job. XXII, 17). Sed cl vœ eis, cum recessero ab eis (Osée. IX, 12). Iniqtiilales veslra diviseront inlcr vos el Deum veslrum, el peccala veslra abseomicrunt faciem ejus a vobis ne exaudiat (lsai. LIX, 2).
Vos non populus meus, et rgo non ero veslcr (Osée.
Vos non populus meus, et sine Deo m hoc inundo (Ephcs, II, 12j.
£51 SCMITUIU SACHA
ni l'iJNCTiïti. — Varia: considerationes et affecliones
Ituic meditationi adsciscendœ pro vario medilantis
siatu.
Vrimœ considerationes et a/fectiones de timoré et jfuga peccali.
sr.MVAiui'M. — Pro justo aul pro peccalore jam justifi-
caïo ad imitationem Jesu Siracidœ, Tobiœ, principinn
Ruben, Cad, etc., Joseph in tentations, Eleazari ,
Snsannœ.
Quasi a facie colubri fuge peccata (Eccli. XXI, 2 ).
Pauperem qu'idem vilain gerimus, seil multa bflna lubebimus si limueriimis Deum, ei recesscrimus ab omni peccalo, et fècerimus bene \Tob. IV, 23).
Absit a nobis hoc seelus, ul recéda mus a Domino, el ejus vestigia relinquamuS (Jos. XXII, 29).
EcceDominus meus, omnibus mihi traditis, ignorât quid habcat in domo sua : nec quidquam est quod non in mea sit poieslale, vel non iradiderit mihi, pronier le , quai nxor ejus es : qnomodo ergo possmri hoc malum lacère et peccare in Deum meum? Ilujuscemodi verbis per singulos dies recusâbat sluprum (Gen. XXXIX, 8, 0, 10).
Iile gloriosissimam mortem m.'.gis quam odibilem vilam compleciens, voluntarie praubat ad supplicium. Desliuavil non ad mi Itère illicila propler viueamorem. liogabant ut simula relur manducasse, sicut rex imperaverat, de sacrillcii carnibus. Al ille respo'ndii cilo, ilicens, se prœmilii velle in iiifernum (II Macc. VI, 19, 20, 21, 23); nam, eisi'in prœserili lempore suppliciis hominum eripiar, sed manumOmuipoienlis neevivus, nec defuncluseffugiam. Quamobrem forliter vila- excedendo , seneclule quidem dignus apparebo. Adole- Ecentibus autem exemplum forte reliuquam, si prompto animo ac forliter pro gravissimis et sancîissimis Icgibus honesla morte perfungar. Sed cum plagis perculerelur, ingemuit, et dixit : Domine, qui liahes sanclam scienliam, manifeste lu scis, quia, cum a morte possem liberari, duros corporis sustiueo dolores : secundum aniniam vero propler limorem luum libenler licec patio* (Ibid., 27, 28, 50).
Angustiai sunl mihi undique : si enim hoc egero, mors mihi est : si autem non egero, non cfïugiani nanus veslras. Sed .melius est mihi absque opère incidere in manu* veslras, quam peccare in conspeclu Domini (Dan. XIÏÏ, 22, 25).
Secundœ considerationes et affecliones.
summarium. — Pro peccalore meluente ne derétinquatur a Deo. Prima lin jus peccatoris caulio, jusliliœ Dei tinwr , quo moderalur nimiam suum fiduciam in ejus miserteordiam. Secundo caulio, oratio, qua supplex rorjat Deum ne suas subirahal qralias.
Deum qui te gcnuii dereliquisli, et oblilus es Domini crealoris lui. Vidit Dominus , el ad iracundiam conci talus est ( Deut. XXXII, 18, 19). Proptcrea Deus desiruel te in finem; evellel te, cl emigrabit le de labwnacnlo luo; et radieem lm«n de terra vivenlium (/'s. LI, 7).
Ne sequaris in fortitudine lua coricupisccuiiam cordis lui, et ne dixeris : Quomodo polui? aul quis me subjiciet propler facta mea? Deus enim vindieans vindicabil (Eccli. V, 2, 5).
Ne dixeris : Peccavi, et quid mihi accidit trUle? Allissimus enim est paliens redditor (Ibid., 4).
De propiliaio peccalo noli esse sine metu , neque adjicias peccaium super peccaium ; et ne dicas : Miserait Domini magna est, muliitudinis peccalormu meorum miserebilur; misericordia enim et ira ab il'o cilo proximant, el in peccaiores respicit ira iliius (/M., 5, 7).
Non tardes converti ad Dominum, et ne différas de die in diem ; subito enim véniel ira iliius, el in lempore vindicte disperdet le (Ibid., 8, 9).
Converlere ad Dominum, et relinq:;e peccata lua : precare anle faciem Domini (Id., XVII, 21, 22).
Domine, ne in furore tuo arguas me, ne nie in ira tua comptas me (Ps. XXXVII, 2) : ne averlas faciem tuam a me : ne déclines in ira a servo tuo; adjutor meus esto : ne derelinquas me, neque despicias me, Deus saluîaris meus (Ps. XXVI, 9).
Ne derelinquas me, Domine, Deus meus : ne discesseris a me (Id. XXXVII, 22.) : et ne adincrescant ignorantiae mcœ, et muliiplicenlur delicta mea, et peccata mea abundent (Eccli. XXIII, 5).
Ecçe homo 'qui non posuit Deum adjutorcm sunm (Ps. LI, 9) : dereliquit Deum faciorem suum, el recessit a Deo salutari suo (Deut. XXXII, 15).
Mulli dicunt anim;e meac : Non est salus ipsi in I)eo ejus. Tu autem, Domine, susceptor meus es (Ps. III, 5, 4).
Domine, spes mea a juvénilité mea : ne projichs me in lempore senectutis : cum defeeerit virlus mea, ne derelinquas me; quia dixerunt inimici mei mihi : et qui custodiebant animam mea m, consilium feccrunt in unum, dicenles : Deus dereliquit enm, persequimini et comprehendite eum : quia non est qui eripiat (Id. LXX, 5, 9-11).
Deus, ne elongeris a me: Deus meus in auxiliuni meum respice. Confundanlur et deficiant delrahentes animai mcai : operianlur confusione et pudore qui quxrunt mala mihi (Ibid., 12, 15).
Deus, docuisii me a juvénilité mea : et usque nuiic pronunliabo mirabilia lua-, Deus, ne derelinquas me (lbid.t 17, 18).
Terliœ considerationes el affecliones.
summariuh. — Pro peccalore meluente ne jam sit a Deo dereliclus. Peccator miserum suum statum exponil Deo, quem Deus illi imputai ; ingemiscil super miseria sua qua Deus illum acrius stimulât ; postulat a Deo causant suœ derelielionis ; Deus vero ipsam illi déclarât ejusque naiuram explicat, et mala conséquent lia ; tamen ul peccata possit vilare desideral Deus , vilari uulem posse negnt sine sua ope. Peccator liane graliam ferventi oratione a Deo petit, camque sib\ mereri velle se profileiur , licet incertus an sit illum vnpelralurus.
m MEDITAT10NMI
Colloquium peccatoris cum Deo.
Peccator.
Salvum me fac, Deus : quoniam inlraverunt attise îiMlue ad animam meam {Ps. LXY1II, 2, 5). Inïîxus sum in limo prolundi : el non est substantia ; veni En alliludinern maris : et lempesias demersil me : dura dicilur mihi quolidie : Ubi est Deus tuus {Ps. XLI, 4)?
Deiis.
Numquid non islud factura est libi, quia dereliquisti Dominûra Deum tuura eo lempore, quo dueebat te per viara ? Et nunc quid libi vis (Jer. Il, 17, 12). Peccator.
Quare oblilus es mei ? Dura dicunl mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus? Quare trislis es, anima mea? el quare conlurbas me ( Ps. XLI, 10, 11,12)?
Deus.
Arguel le malilia ma , et aversio tua increpabit te. Sc'uo, el vide, quia malum et amarura est reliquisse Dominûra Deum luum (Jcr. Il , 19).
Peccator.
Exurge, quare obdormis, Domine? Exurge, et ne repellas in finem. Quare faciem tuam avertis , obliviscerià inopia; noslrœ, et Iribulationis noslrac {Ps. XLIII, 23, 24) ? Cur faciem luam abscondis-, el arbitrai is me inimicum luum {Job. XIII, 24)?
Dereliquit me virtus mea : el lumen ooulorum meorum, el ipstim non est mecum {Ps. XXXV11, 11), cor meum dereliquit me (Ps. XXXIX, 15); dereliquit me Dominus, et Dominus oblitus est mei {hai. XLIX, 14) ; dédit me Dominus in manu de qua non polero surgere (77ir, 1 , 14). Deus, Deus meus, respieein me ; quare me dereliquisti ( Ps. XXI , 2) ? Deus.
Quid vullis mecum judicio conlendere? omnes dereliquistis me {Jer. II, 29); conlempsistis imperium Doraini Dei vestri, et non credidislis ei, nequevocera ejus audire voluislis : sed semper fuisiis rebelles {Deut. IX, 23, 24).
Videie conlemptores , et admiramini {Ad. XIII , 41).
Vos non populus meus, el ego non ero tester {Osée. 1,9).
Vos non populus meus. Facli eslis quasi torris raplus ab iucendio {Amos IV, H) : hospiies leslamcnlorurn, promissionis spem non habentes, et sine Deo in hoc mundo {Eplies. II, 12).
Vos non populus meus. Ex paire diabolo eslis [Joan. VIII, 44) , gencralio perversa , infidèles filii (Deut. XXXII, 20), servi inutiles {Lucœ XVII, 10), gens absque consilio et sine prudemia, Et sine Deo in hoc mundo {Deut. XXXII , 28).
Et ego non ero tester; quia vocavi , et renuislis : exiendi manum meam, el non fuit qui aspicerel; desp.yisiis omne consilium meum , ei increpaliones
FOKMAM HEDACTA. 254
meas neglexislis. Ego quoque in inlerilu vestro ridebo , et snbsannabo, cum vobis id, quod timebatis, adveneril : cum irruerit repenlina calaniilas, et iulerilus quasi lempesias ingrueril : quando venerit super vos Iribulatio, et angnsiia : tune invocabunt me, et ego non exaudiam {Prov. I, 24-28).
Et ego non ero vest:r.
Abscondum faciem meam ab eis, et consideraho novissima eorum. Ignis succensus est in furore meo, et ardebil usque ad inferni novissima. Congregabo super eos mola, et sagittas meas implebo in eis {Deut, XXXII, 20, 22, 23).
Ulinara sapèrent et inlelligercnt, ac novissima providerenl. Mea est ullio , et ego relribuam in lempore, ul labatur pes eorum {Ibid., 29 ,35) : juxla est dies perditionis, el adesse feslinant tempora. Ubi sunt dii eorum , in quibus habebanl fiduciam ? Surgant, et opitulenlur vobis, et in neccssitale vos protegaut. Videie qu<d ego sim soins, et non sit alius Deus prœler me {Ibid., 57-59).
Ego occidam, et ego vivere faciam : percuiiam, et ego sanabo ; et non est qui de manu mea possit eruere.
Peccator.
Ego occidam, el ego vivere faciam.
Eliam Domine {Maltli. XV, 27).
Oblivioni daius sum , lanquam raorluus a corde ( Ps. XXX, 15 ). Miserere mei, et resuscita nie. {Ps. XL, 11).
Percuiiam, el ego sanabo.
Eliam Domine.
Percussus sum ( Ps. CI, 5) : quoniam sagittae lu» infixai sunt mihi, el coufirmasli super me manum lu >m {Ps. XXXVII, 5). Sana me, Domine, et sanabor : salvum me lac, el salvus ero {Jer., XVII, 14).
Domine, ne in furore luo arguas me , neque in ira tuacorripiasme. Miserere mei, Domine, quoniam iiw firmus sum {Ps. VI, 2, 3, 4) : sana me Domine quo • niam conlurbala sunt ossa mea, el anima mea turbala est valdc : sed lu Domine usquequo ? Numquid irasceris in perpeluuin {Jer. III, 5).
Usquequo non parcis mihi {Job. VII, 19)? Deus judex juslus , forlis, el paliens : numquid irascilur per singulos dies {Ps. XVI, 12)?
Domine, quando res^icies {Ps. XXXIV, 17)?
Domine, ad adjuvandum me feslina {Ps. LXIX, 2) : nescio enira quandiu subsislam , et si post modicuni loilat me factor meus {Job. XXXII, 22). Feslina. Ecce nunc in pulvere dormiam,et si manemequsesieris non subsislam {Id., VII, H). Accéléra u| eruas me {Ps. XXX, 3).
Feslina ; quia reple.la est malis anima mea : et vita mea in inferno appropinquavil {Ps. LXXXVII, 4) : Domine ne moreris; vita mea inferno appropinquavil {Ps. LXIX, G).
Deus jndex juslus, forlis, el paliens {Ps. VII, 12).
Sed quia paliens Dominus est , in hoc ipso pœnileamus , et indulgcniiam ejus fusis lacryinis postulemus : non enim quasi liomo, sic Oeuscomiiiiiiabitiir, neque sicut lilius hominis od iraeundiam inflammabi
255 SCMPTim
lur. Et idco humilierons illi animas nosiras , et in spiiïiu conslitnti bumilialo , servieutes illi , dicamus 11. 'nies Domino , ut seciiudum vol un la le m snam sic facial nobiscuni misericordiam suam ^ Judith Vlil , 14-17).
Expcciemus humiles eonsolalionem cjus (lbid. 20). Quisschsi converialur, et ignoscat Dcus: et reveitamr a furore ira; sua3,el non peribimus (./on. 111, 9)? Expectemus a Domino misericordiam ? forshan eniro indignalioucni suam abscindcl ( Judith VII, 25, 24 ). Benignus et misericors est, paliens et multas misericordia;, et pneslabilis super malilia. Quis scit si convcrlatur , cl ignoscat , et relinquat post se benediclionem (Joël. 11, 15, 14)?
III MED1TATIO.
De inultitudme pcccatorum.
Ad prœparalionem confessionis gcnevalis.
trimum pl'nctum. -- Examen consciemiœ ad confessionem.
sl'mmaril'M. — Pcccalor sistit se prœsentem Deo : sentit difficultalem hujus examinis ; ad quod agnosc.it nécessitaient supeinœ opis, Muni petit enixe. Tum ad se reversus, exculil conscientiam per singnla peccata. « Quod alio lempore dUigenlius prœstandum ent p<o necessitaie cujusqne. >
Scrutemur vias noslras , et quooramus, et rcveilamur ad Dominum ; levcmus corda nos ira tum muni bus ad Dominum in cœlos (Thr. III, 40, 41) ;
Delicia quis iutelligil (Ps. XV1I1, 15)? Cogitaiioues meUi vâriac succédiini si bi , et mens in diversa rapiinr (lob. XX, 2) , tcsti.îionium reddente conscieniia, et iuier se invieem cogilalionibus accusautibus , aut eliam defendenlibus (Rom. 11, 15) : circumdedenint nie mala , quorum non est numerus : comprebenderuni me iniquilaies meae (Ps. XXXIX, 15), et non polui ut vidèrent : medilalus sum nocle cum coi de meo, et exercitabar, et scopcbam spiritual meum : et non polui ut vidèrent (Ps. LXXV1, 7).
Pravum est cor omnium , et inscrulabile : quis coguoscel illud? Dominus scrutans cor ( Jer. XVII, 9, 10) ; vivus est eniin sermo Dei, et efficax, et pencirabilior omni giadio ancipiii : et perlingens usque ad divisionem anima; ac spiritus, compagum quoqué ac medullarum , et diseretor Cogitation u m el intention um cordis : et non est ulla Créa lu ra invisibilis in conspeclu ejus : omni» aulem nuda et aperla sont oculis ejus, ad quem nobis sermo (lîebr. IV, 12, 15). Deus, tu scis iusipienliam meam : ei delicia mea a ?e non sunt abscandila ( Ps LXVïll, G ) ; tu qu'idem j'i'ssns meos dimuucrasii : signas*] quasi in sacculo delicia mea (Job. XIV. 16, 17).
Deus meus, illumina lencbras incàS { Ps; XVII, 29): illumina oculos meos, ne iiuquain ohdormiam in morte (Ps. XII, 4). liesponde mihi% quantas hubeo ini- (juitates el peccata, scelera mea el delicia osiende mihi (Job. XIII, 22, 25).
Aucun. ai sum ocuii mei, sn^picion'.cs i;j exre!sum.
Domine, vim palior, responde pro me. Quid die im, aut quid respondebit mihi ? ftecogiiabo tibi ornnes ;mnos meos in amaritudine anima; mea?. Conipies me Ct vivificabis me (Isai. XXXVIII, 11, 15, 1G).
liesponde niihi, quantas habeo iniquilales et peccata, scelera mea et delicia osiende mihi.
Quid dicam aut quid respondebit mihi ?
Luerroga leipsnm (Êcclï. XVIII, 20),
Tu nosli omne malum , cujus tibi conscium est cor tuum (III lieg. II, 44).
Ab inlusenim de corde bominum mala? cogitaliones procedunt, adulleria, fomicaiiones, bomii idia, lïiria, avariliœ, ncquitiie, dolus, impudicilia;, oculus malus, blaspbemia, superbia, stultilia ( Marc. VII, 21, 22).
Furlum et ficlio , corruplio et iufidelitas, turbalio et perjurium, lumullus bonorum , Dei immemoratio, animarum inquinatio, nalivitalis immulatio, nupiiarum inconstantia, inordinalio mœcbiai et impudicilia? (Sap. XIV, 25, 26).
Veneficia, inimiciliœ, contentiones , amiulaiiones, ira;, rixa?, dissensiones, seela; , invidia? , liomicidia, ebrietales, commessulioues, el bis similia ( Gai. V , 20, 21).
Tu nosli omne malum , cujus tibi conscium est coi Htum : cor exercitalum avariiia (Il Pet. II, 14) : cor i.icredulum (Jer. V, 25) : cor ferai (Dan. IV, 15).
Tu nati omne malum (II Pet. II, 14 ), Oculos plenos adulierii, et in cessa bilis delicii ( Cal. V, 10), desideria carnis, passiones ignoininia?, reprobum sen* sum (liom. I, 26, 28).
Scit eonscienlia tua, quia el lu crebro maledixisii aliis (Eccle. VII, 23). Os Luum abundavil malilia : cl lingua tuai onciniiab.l dolos, sedeus adverstis Irai rem tuum loquebaris, et adverstis filium ma iris tua; ponebas scandalum (Ps. XLîX, 19, 20).
Tu nosti omne malum , cujus tibi conscium est cor tuum : Omnia , quu; desidcraveruui oculi mei , non negavi eis, nec prohibui cor meum, quiu omni vo- Inptaie fruereiur (Eccle. II, 10).
il HJiNCTUM. — Variœ dispositions ad confessionem.
Prima disposilio. — Humilis agnilio peccutorum.
Dicit Dominus ( Jer. XXII, 18, 21 ) : llicc esl \ ia tua ab adolescentia tua.
Apparuil ignominia tua (/</., XIII, 2G) : compléta esl iniquilas tua (Thr. IV, 1i) : discooperull peceaia tua.
Iniquiialem meam ego cogi.osco (/'*. L, 5).
Peccavi Domino (Il Rcg., XII, 15).
Pater , peccavi in cœlum , et coram le (Luc. XV 18).
Tibi soli peccavi (Ps. Li G).
Peccavi nimis (1 Par. XXI, 8).
Homo peccaior sum , Domine (Lite., V, 8), ab Infantia ( Marc. IX, 20) assiduus in malis ( Eccli. XII, 5) : vir saiiguinum , cl vir Beiial ( Il Pwg. XVI, J) , aniiualis bomo ( I Cor. Il, 14), comparaïus jumenlis insipienlibus, ci similis faelus iliis ( Ps. XLMI1 , 15). Secunda di>posilio. — Salularis pcccatorum pudor.
Peccavi, quid [aciam tibit o custos hominum ? giitfre
IN MEDITATIOlNOM foumam redacta.
