DE POENA. SENSES
Explicatur hœc pœna pet colloquium Dei vindicis et
animce pœnitenlis.
Anima pœn'aens.
Prœparalio liujus meditationis. — Vox Domini reddentis rclributionem inimicis suis ( ls. LXYI, G) : Descendant in infernum vivenies (Ps. LIV, 16). Peccavi (Ps. L, C), infernus domus mea est [Job XVII, 15). Aperite mihi portas jusiiliae, ingressus in cas confilebor Domino [Ps. GXVII, 19). Tu aulem, Domine Sabaolh, qui judicas juste, et probas renés et corda, vidcam uliionetn luam ex eis (Jer. XI, 20) : et judicia tua doce me (Ps. GXVIII, 108), et virluiem lerribilium luorum (Ps. CXL1V, 6). Stalue servo tuo eloquium tuum, in timoré tuo (Ps. CXVIïI, 38). Deus,
Inferni descriptio.— Accedite, gentes, et audile, et populi attendue : audial terra , et pleniludo ejus, orbis , et omne germen ejus. Quia indignatio Domini super onmes gentes (Isai. XXXI Y, 1, 2).
Nunc consurgam, mmcexaliabor, nuncsublevabor. Et erur.t populi quasi de incendio cinis, spina; congregala0, igui comburenlur (Id., XXXIII, 10, 12).
Discedile a me, maledicli, in ignem seterntim, qui paralus est diabolo, et angelis ejus (Malili. XXV, 41). Pra paiala est enim ab beri Tophetb, a rege praeparala, profunda, et dilata la. Nulrimcnta ejus , ignis et ligna multa : flatus Domini sicul torrens sulphuris succendens eam (Is. XXX, 55). Convcrtentur torrenles ejus in picem , et humus ejus in snlphur : et erit terra ejus in picem ardeniem. Nocle et die non exlinguelur , in sempiternum ascendel fumus ejus (Id., XXXIV, 9, 10).
Timidis , et incredulis , et execraiis , et homicidis, et fornicaioribus, et veneficis, et idolclatris, et omnibus mendacibus , pars illornm crit in stagno ardenli jgne et sulphurc (Apoc. XXI , 8). Congregabunlur in congregatione unins fascis in lacum , et claudenlur ibi in carcere (Isai. XXlV, 22), ubi cruciabuntur die ac nocle in secula seculorum (Apoc. XX, 10) :quoniam ultio Domini est (Jer. L, 15). Victima Domini iùBosra (Is, XXXIV, 6); omnis enim igné salie-
tur et omnis victima sale salietur (Marc. IX, 48). Ignis succensus est in furore meo, eiaidebit usque ad inferni novissima. Congregabo super eos mala : mea est ultio (Deut. XXXII, 22, 25, 55) , illic erit fïelus et siridor denlium (Malth. XXIV, 51). Erit cubile draconum, et occurrent dxmonia onocentauris (Is. XXXIV, 14). Sunt spirilus , qui ad vindictam creati sunt, et in furore suo confirmaverunl tormenta sua (Ecdi. XXXIX, 55).
El eril pro suavi odore fœlor (ls. III, 24), ignis, et snlphur , et spii iius proeellarum , pars calicis eorum (Ps. X, 7). Fel draconum vinum corum , et venenum aspidum insanabile (Deut. XXXII , 53). Siillabilfuror meus super locum islum, et non exlinguelur (II Parai. XXXIV, 25).
Anima pœnitens.
Tantus horror expenditur ab anima pœnilente.
Quis audivit talia borribilia (Jer. XVlîI, 15) ?
Horrendum est incidere in manus Dei viventis {Heb. X, 51).
Magnus Dominus, et laud.ibilis nimîs, et horrbilis super omnes dcos (I Par. XVI, 25).
Deus vindex.
Deus objicit illi suum in lux re stup&rem, el nécessitaient
quidlibet paliendi ne damnelur.
Non posuisli bac super cor tuum, ueque reeordau es novissimi lui. El nunc audi hœc delicata, el luMlans confulenter (ls. XLV1I , 7, 8) : Ira furoris Domini immine! (II Pur. XXVIII, 15); tisquequo deliciis dissolveris (Jer. XLI, 22).
El nunc audi delicata : Quis poteril habitare de vobis eum igné dévorante? Quis hablabil ex vobis eum ardoribus sempiternis (hai. XXXill, 14)?
El nunc audi hœc delicata : Si scai dalizaverit te marm tua , abscide illam : bonum est tibi debilern iutioire in vitam, quam duas manus habentem ire in gehenmm,in ignem inexiinguibilem , ubi vermis eorum non morilur et ignis non exlinguilur. Et si pes luus te scandalizal , amputa illum : bonum est libi cla'ndum inlroire in vilain œiernam, quam duospedes habentem milli in gehennam ignis inextinguibilis , ubi vermis eorum non morilur et ignis non exlinguilur. Quod si oculus tuus scandalizal le, ejicc eum : bonum est libi luscum introire in regnuni Dei, quam duos oculos babenlem mitti in gehennam ignis : ubr vermis eorum non morilur et ignis non exlinguiiu? (Marc. IX, 42-47).
El nunc audi hœc delicata : Progenies viperarnm , quis demonstravit vobis fugere a venlura ira? Fucita ergo fructum dignum pœnilenlias (Mailh. III, 7, 8)-
Anima pœnitens.
Anima pœnitentiœ consilium inil , et rogat Deum ut illam a se velil exigere si non egerit. Tempus faciendi , Domine (Ps. GXVIII, 126) : ri suslinuero , infernus domus mea est (Job XVII , 15). Perii : tempus faciendi (Thr. III, 54).
Si suslinuero, corripe me, Domine : verumtamen in
287 SCRlPTt
judicio, el non in fnrorc tua, ne forte ad nihi'uiii redigas me (Jer. X, 2t).
Corripe me, Domine ; dexteram tuam sic notam fac (Ps. LXXXIX, 12) : cl Ikjcc mibi sit consolatio , ut afflisens me dolore, non parcat , nec conlradicaui sermonibus sancli (Job VI, 40).
Corripe me. Domine; bonum enim est mibi magis (l Cor. IX, 15) quain mini in gclicnnam ignis inexlinguibilis (Marc. IX, 44). Cum iralus fueris, misericordi;E recordaberis (Ilabac. III, 2) : miscricordiam, eljudicium canlabo tibi, Domine (Ps. C, 1). IV MEDiTATlO.
Expon'uur pœna sensns per colloquium hom'uiis pecca-
loris, impii damnai i, et Dei vindicis.
Peccalor.
Peccalor expendil miseriam damnali simul et iram Dei.
Ego dixi , in dirnidio dicrunt rncorum vailam ad
portas inferi (/s. XXXVIII, 10). Morluus est dives,
cl sepultus est in inferno (Luc. XVI, 22). Vadam , et
videbo visioncm liane magnam (Exod. III, ô).
Impius damnalus.
Pater, miserere mei, et mille Lazarum, utinlingat extremum digiii in aquam , ut refrigeret linguam meam, quia crucior in hac (lamma.
Deus vindex.
Fili, recordare, quia recepisti bona in vita tua, et Lazarus simililer inala : nunc aulem hic consolalur, lu vero cruciaris (Luc. XVI, 24, 25).
Impius damnalus.
Crucior in hac flamma , ego Me quondam opulenlus.
Collegit furorem suum in me, hoslis meus lerribilibus oculis me inluitus est : satiali sunt pœnis nieis. Conclusit me Deus apud iniquum, et manibus impiorum me iradidit.
Ego Me quondam opulenlus repcnle conlrilus snm, et posuit me sibi quasi in signum. Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit. Concidit me vulnere super vulnus, irruit in me quasi gigas (Job. XVI, 9-15).
Ego iste quondam opulenlus, crucior in hac (lamma. Expeclabam bona, et venerunl mibi mala : pncstolabar lucem , et eruperunt lencbra?. Inleriora mea elferbuerunt absque ulla requie ; culis mea denigrala est super me, el ossa mea arucrunt pra; cauinate. Versa est in luclum cilliara mea, et organum meum in voceni fleutium. Ego Me quondam opulenlus, crucior in hac flamma (ld.t XXX, 20, 27, 50, 31). Deus vindex.
Plaga inimici percussi te , castigationc crudeli : propier mullitudinem iniquilatis iu;e, et propter dura peccat.i tua feci \\xc libi (Jer, XXX, 14, 15). Impius damnalus.
Deus, cujus irce ficido rcsislcrc potest (Job IX, 13), usquequo non parcis milii , nec dimillis me ut glutiam salivam meam (Id., VII, 19)?
Deus vindex.
Vindicla carnis impii , ignis et vermis (Eccli. VII,
19). Per qua? peccat qnis, per bac et lorquelur (Sap.
XI, 17); quantum glorificavit se, et in tlcliciis fini,
tantum date illi lormenlum el luclum (Apoc. XVIII
Impius damnalus.
Tantum quantum.
Ulinam appenderenlur peceata mea , quibus iram merui , et calamilas , quam palior, in slaiera : quasi arena maris lucc gravior appareret ; unde verba mea dolore sunt plena : quia sagitlx' Domini in me sunf, quaniiii imlignalio cbibil spirilum m< um : ucc forliludo lapidum forliludo mea, nec caro mea ajnea est (Job VI, 2, 3, 4, 12).
Homo peccalor.
Peccalor ex consideratione inferni varias elicit conclu-
siones ad v'uœ enwulalionem.
Bonum erat ei , si nalus non fuissel hoino illo (Malih. XXVI, 24).
Ilorruil. spiiitus meus, ego leriilus sum in lus (Dan. VII, 15). Visio dura nunliata est mibi : qui incredulus csi , iiilideliier agit (Is. XXI, 2). Tu fideni lnhes ( Rom. XIV, 22)? Fac conclusionem (Ezcch. Vil, 25).
Dives, qui ïnduebalur purpura et bysso, et epulabnlur quolidie splcndide, sepultus est in inferno (Luc. XVI, 19, 22). Far. conclusionem.
Mclius est modicum justo , super divilias peccalorum mulias (Ps. XXXVI, 10) ; melïus esl parum cum timoré Domini , quam thesauri magni et imaliabiles (Prov. XV, 16).
Di\il illi Abraham : Fili, recordare quia recepisti bona in vita tua , cl Lazarus simililer mala : nunc autein hic consolalur, tu vero cruciaris. Fac conclusionem (Luc. XVI, 25).
Exislimo, quod non sont condignœ passiones hujus lemporis ad fuluram gloriam, qune revelabitur in nobis (Rom. VIII, 8).
Beali pauperes, quia vestrum esl regoum Dei: beali qui nunc esurilis, quia salurabimini : beali qui nunc flelis : quia ridebilis (Luc VI, 20, 21).
Verumlamen voî vobisdivilibus , quia habelis consolationcin vcslramfvai vobis qui saluralri esiis, quia esurielis ; vaj vobis qui ridelis nunc, quia lugebilis ciflcbilis(/M/., 24, 25).
Coronenms nos rosis (Sap. II , 8) : verbum dulce (Eccli. VI, 5) !
Crucior in hac (lamma (Luc. XVI, 24) : verbum nequam et durum ( Eccli. XIX, 7). Fac conclusionem.
Mclius est ire ad domum luclus, quam ad domum convivii ; in illa enim finis cunclorum admonetur hoHiinùm, cl vivons cogitai quid fuiurum sit (Eccle. VII, 5). Pr;elerit figura hujus mundi (l Cor. VU, 51), sicul flos fœni (Jacob. I, 10).
Non exlinguetur flamma (Ezech, XX, 47).
Si qnis vull post me venir e , abneget semehpsum, et lollat crucem suait quolidie, et sequulur me (Luc. IX , 23). Durus est hic sermo, el quis polesl eum audire {Joan. VI, 61)?
Discedite, a me malcdicti, in ignem œternum (Matth. XXV, 41). Vox diei Domini amara : tribulabilur ibi "or lis. Fuc conclusionem (Soph. I, 14).
Eamus et nos ut moriamur cum eo (Joan. XI, 1C) ; excainus igitur ad eum, împroperium ejus porianles (lleb. XIII, 13).
Oporiuil pâli Chrisliim, et ila inlrare in gloriam suam {Lue. XXIV , 26) ; per multas tribulaiiones oportel nos inlrare in regnnm Dei (Act. XIV, 21).
V MEDITATIO.
De œ terni taie pœnarum infernn primum punctum. — Unjus œternilatis raliones.
summarium. — Uœ raliones petuntur a termtno in quo sunt damnali, et ab ira Dei œtema ; ab impossibililale salisfaciendi pro peccatis , a peccati reatu persévérante , ab igné inexlincto , simul et ab immorlalilate damnali, ab inulilitale omnium pœnarum et operum.
Ibunt hi in supplicium œternum, in ignem œlernum (Matth. XXV, 46, 41), in domum aHernilatis su;e (Eccle. XII, 5) :
Et in terrain ad quam levant animam suam ut rcverlantur illue, non revertenlur (Jer. XXII, 27).
Vocabnnlur termini impietalis, et populus cui iratus est Dominus usque in aulernum (Mal. I, 4). Luel qtiae fecit omnia , nec tamen consumelur (Job XX , 18).
Non habcbit remissionem in cclernum , sed reus erit œlcrni delicii (Marc. III, 29).
Erit populus quasi esc a ignis (Isai. IX, 19), et ïgnis eonim non extinguelur (Id., LXV1, 24).
Erit populus quasi esca ignis, nec tamen consumetur (Job XX, 18). Ecce facli sunt quasi stipula, ignis combussit eos : non lïberabunt animam suam de manu flammœ (Isai. XLVII, 14). Tune incipient dicere monlibus : Cadite snper nos ; cl collibus : Operile nos (Luc. XXlll, 50^, et abscondile nos a iacie sedentis super ihronum, et ab ira agui : quoniam venit (lies magnus irae ipsorum : et quis poleril slare { Apoc. VI. 16,17)? Quxrenl homines morlem, el non invenicnl eam : et desiderabunt mori, elmors fugietab eis. Non libéra* bunl animam suam de manu flammœ (ld., IX, 6).
Vacua est spes illorum , et labores sine fruciu , et in util la opéra corum : in nihilum compulabuntur, non habebunt spem (Sup. III, 11, 17, 18;.
li»feliccs(/d., XIII, 10), infeliecs supra modum (Id., XV, 14), usque ad supremum desolabunlur (ld., IV, 19): cniriabunlur die ac nocle in sccula scculorum (Apoç. XX, 10). Non liberabunt animam suam de manu flammœ; Dominus enim omnipotens vindicabit in eis, in die judicii visitabil illos. Dabit enim ignem, et vernies in carne eorum , ut uvantur, cl scnlianl usque in sempiternum (Judith. XVI, 20, 21).
IN MEDIT ATIONUM F0RMAM BEDACTA. 290
il punctum. — Impii damnait lamentaliones super œterni'utie suarum pœnarum.
summarium. — Damnalus frustra obsecrat misericordiam divinam ut sibi parcat, el jusliliam ut destrual illum funditus, miseriam suam nunquam finiendam déplorât, el variis malediclionibus delestaïur nativilalem suam, eduçalionem et probœ vitœ incuriam.
Deus magne et terribilis (Z>««. IX, 4), quis mihi hoc tribuat , ut in inferno prolcgas me, el abscondas me, donec pcrlranseat furor tuus, el consumas mihi lempus, in quo recorderis mei (Job XIV, 13) ?
Vœ misero mihi (Jer. XLV, 3) , quia lempus non erit amplius (Apoc. X, 6).
Crucior in hac flammu. Vœ misero mihi (Luc. XVI, 24), quoniam addidil Dominus dolorem dolori meo : laboravi in gemilu mco , et requiem non inveni (Jer. XLV, 5).
Quis dei ut venial pelilio mea, el quod exspecio, Iribuai mihi Deus ? Et qui cœpit, ipse me coulerai : solvat manum suam, cl suecidat me ? Et Imec mihi sit consolalio , ut affligens me dolore , non parcat , nec contradicam sermonibus Sancli. Quoe est enim fortitudo mea, ut suslineam ? aul quis finis meus, ut patienter agam (Job VI, 8-11) ?
Quis finis meus ?
Vœ misero mihi ! guslans gustavi paululum mellis, et ecce ego morior. Crucior in ha: flamma, el ecce ego morior (Reg. XIV, 13). Ecce ego morior, et adhnc iota anima mea in me csl (II Reg. I, 9). Non moriar, sed vivam (Ps. CXYII, 17). Desperavi, nequaquam ultra jam vivam (Job VII, 16) : quia crucior in hac flamma.
Custans gustavi paululum mellis.
* Transierunt illa omnia tanquain timbra (Sap. V, 9), el Iransire non possum (Job. XIX, 8).
Transierunt omnia, et jusiitia ejus manet in secu- Ium seeuli (Ps. CX. 5).
Transierunt omnia; luaulem, Domine, in œternum permîmes ; lu autem idem ipse es , el anni lui non déficient (Ps. CI, 13, 28).
Vœ misero mihi ! Maledicia dies in qua nalus sum. Maledictus vir qui annuntiavit palri meo dicens : Nalus est libi puer masculus, qui non me inlerfccil a vulva, ut fieret maler mea sepulerum. Quarede vulva egressus sum , ut viderem laborcm et dolorem (Jer. XX, 14,15, 17, 18)?
Vœ misero mihi, qui ulinam consumplus essem, ne oculus me videret : fuissem quasi non essein (Job X, 18, 19)!
Quis finis meus ? Quare factus est dolôr meus perpeiuus, et plaga mea desperabilis renuil cura ri (Jer. XV, 18).
Quare non in vulva morluus sum , egressus ex ulero non statini perii ? Quare exceplus genibus ? cur laclatus uberibus (Job 111, 11, 12)?
Cur detestalus sum disciplinam, cl incrcpaiionibna non acquievit cor meum, nec audivi voeem docenlium me, et magisliis non inclinavi aurem ineam (Prov. V, 12, 13)?
SCMPTURA
Vœ mhero mihi. Quis finis meus !
m pukctum. — Hominis peccatoris considerationes super œlernitale impii damnati.
siMMAïuuM. — Peccalor attendit nullam habere damnatum justam causant de Deo conquerendi ; nullum finem posse expeclari in œtemitate ; vel qualicunque compulatione fincji ; se vero furiosum esse, qui sic vivat œternœ damnalionis periculo obnoxius.
Quid clamas : Quare factus est dolor meus perpeluus (Jer. XXX, 15)?Numquid non islud i'aclum esl libi, quia dcreliquisli Dominum Deum luum eo tempore <|uo dueebal le per viam ( Id., II, !7)? Quid clamas ? non enjm injustus Deus ( Ueb. VI, 10 ). Numquid liiucus arguel le, el véniel lecum in judicium, elnon pïopler maliiiam luam plurimam, cl infinilas iniquilales luas(Jo& XXII, 4, 5)?
Quid clamas super conlrilionc tua ? Insanabilis est dolor luus ( Jer. XXX, 15): non esl qui salvel te (Is. XLY1I, 15) V Quid clamas : Quis finis meus ? Ilœc dicil Dominus Deus : Ego Domiuus eduxi gladium meum de vagina sua irrevocabilcm (Ezech. XXI, 3, 5) : in manu forli, el in brachio exlenlo, et in furore cffuso rcgnabo super vos ( Id., XX, 55 ) ; quoniam ignem succendisti in furore meo , usque in aclernum ardehit(Id.,XVH,4).
Quid clamas : Quis finis meus ? In longilurnis diebus, in muilitudine temporiser. IV, 35), post finem quadraginta annorum (Ezech. XXIX, 15), nondum est finis (Mattli. XXIV, C). In bis omnibus non esl aversus furor ejus , sed adhuc manus ejus extenla (îsai. IX, 12). Ilœe aulem omnia initia sunt dolorum (Malth. XXIV, 8).
Cum consummaii fuerint mille anni (Apoc. XX, 7): mille anni sicut unus dies ( II Pet, 111, 8). Nondum est finis. In omnibus bis non esl aversus furor ejus, sed adliuc manus ejus exlenla (Isai. IX, 12).
Arenam maris, el pluvi;e gutlas, et dies seeuîi quis dinumeravit ( Eccli. I, 2) ? Numera slellas , si pôles
(G en. XV, 5) : si quis potest bominum numerare pui. verem terra? (Ibid., XIII, 16) : siplures fuerint anni, nondum est finis (Lev. XXV, 51). In omnibus lus non aversus est furor ejus, sed adbuc manus ejus extenla (Isai. IX, 17).
Dominus Deus ad Jai ad bunenumerum mulla millia (Deut. 1, 11), nondum est finis ;
Sed perdilus in œternum eris (Jer. LI, 26).
In œternum !
Temporibus aolernis (Rom. XVI, 25),
In seculis acternis (Isai. XXVI, 4),
In perpétuas œlernilalcs (Dan. XII, 5),
In œternum el ultra (Exod. XV, 18),
El ullra quameredi polesl (Gen. XXVII, 33).
Ilaec est pars hominis imq ii a Domino Deo (Job XX, 29),
Deus œierne (Dan. XIII, -42), quis novil polesialem ira; Une , et prai timoré luo iram luam di numerare (Ps. LXXXIX, U)?EcceDeusmagnus vincens scienliam noslram : numerus annorum ejus inxslimahilis (JoKXXXVl, 21). Deus œierne , justifia lua , juslitia in aclernum (Ps. CXVIII, 142) , in œiernum omnia judicia juslilisc U133 (Ibid., 160).
Tu aulem profine, impie, cujus venit dies in tempore iniquilalis prafinita (Ezech. XXI, 25), nequelu times Deum, quod in eadem damnaiione es(L«c. XXIII, 40) ? Perdis animam luum in furore luo (J06XVIU, 4); igni cris cibus ( Ezech. XX, 52) in xlernum et ultra (Mich. IV, 5).
Age pœnuentiam(Apoc.\\, 5) ; id enim quod in pra> senii est, inomentaueum el levé tribulalionis nostrai (II Cor. IV, 17).
l}erdis animam tuam in furore luo.
Quasi a facie colubri luge peccata : et si aecesscris ad illa, suscipienl le (Eccli XXI, 2) ; perditus in œternum eris.
Qua? videntur , temporalia sunt : quœ aulem non videnlur, selerna sunt (Il Cor. IV, 18).
Age pœniienliam.
DVM MEDITATIOJXES PIIO PREPARATION AD CONTRITIONEM PERFECTAM.
PRIMA MED1TATIO.
De juslitia el misericordia Dei.
primum punctum. — De juslilia Dei quœ magna el magnopere limenda esse arguitur ex variis cxemplis.
summaiuum. — Peccalor se sislit prœsentem justiliœ et sancliluli Dei, el circa cas exercet (idem suam; deinde considérât, sibique aplat exemplum angelorum rebellium, exemplum Adœ ejusque poslerilatis, exemplum liominum pêne omnium tempore diluvii , exemplum Sodomorum,el aliorum privatorum liominum quos ipse novil, quibus exemplis si quis non cédai, conclndit, id fieri non posse, nisi vel ex falsa spe effugieudi judicii divini, vel ex contemplu misericordiœ divinœ, ex qua tandem concludit, pœnilendum esse vitœ prœlerilœ.
Verba mea auribus percipe, Domine, intellige clamorcm meum ; iniende voci orationis meas, rcx meus el Deus meus. Quoniam ad te orabo, Domine, maue exaudies vocem meam (Ps. V , 2-4).
JMane asiabo libi, et videbo : quoniam non Deus volens iniquilalem lu es ( ibid., 5). Mundi suni oculi lui ne videas malum , et respicere ad iniquilalem non poteris (Ilabac. I, 13).
Odio sunt Deo impius et impietas ejus (Sap. XIV, 9 ). Justus Dominuà in omnibus vîis suis, el sanclus in omnibus operibus suis (Ps. CXLIV, 17).
Ecce qui serviunt ei non sunt slabiles, el in ai'gelis suis reperit pravitalem (Job IV, 18). Facium esl pradium magnum incwlo : Michael ci ang. liejuspnc-
liabantur cum dracone,et draco pugnabat, et a'ngc- Ii ejus : et non valuerunt : neque locus inventns est torum amplius in cœlo. Projectus est draco ille magnns, serpens antiquus, qni vocalur diabolus, et Satanas , qui seducit universum orbem : et projectus est in terram, et angeli ejus cum illo missi sunt . et cauda ejus liahebat tertiam partem steilarum cœli (Apoc. XII, 7-9, 4). Non servaverunt suum principaluni, sed dereliquerunt suum domicilium ( Judœ G).
Quomodo cecidisti de cœlo, Lucifer? Dicebas in corde tuo : In cœlum conscendam, super astra Dei exaliabo solium meum, similis ero Altissimo. Detracta est ad inferos superbia tua (Is. XIV, 12-14, 11), in momento, in ictu oculi (1 Cor. XV, 52), sicut fulgur (Luc. X, 18).
Si Deus angelis peccanlibus non pepercit, sed rudenlibus iuferni detractos in tartarum tradidil cruciandos , in judicium reservari ( II Pet. II, 4), in judicium magni diei vinculis scierais sub caligine (Judœ G) : quanto magis hi qui habitant domos luleas, qui lerrenum liabent fundamenlum , consumenturvelut a tinea? De mane usque ad vesperam succidentur : et quia nullus intelligit, in sternum peribum (JoHV, 19, 20).
Yoca\it Dominus Deus Adam, cl dixit ei : Ubi es ? J)uis indicavit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo prœcepcram tibi ne comederes, comedisti? Maledicla terra in opère tuo : in laboribus cumedes ex ea cunctis diebus vitœ tuoe. Spinas et tribulos gerininabit tibi, in sudorc vullus lui vesceris pane, donec revertaris in terram de qua sumplus es, quia pulvis es et in puhercm reverteris. Et emisit cum Dominus Deus de paradiso volupialis, ejecitque (Gen. III, 9, 11, 17-19, 23, 24); propterea per unum hominem peccalum in hune mundum intravit, et per peecatum mors : et ita in omneshomines mors per- Iransiit, in quo omnes peccaverunt ; judicium ex uno in condemnationcm {Rom. V, 12, 16).
Adam exemplum meum {Zacli. XIII, 5o). Quanto magis abominabilis et inulilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitaicm (Job XV, 16), exterminabilur de populo suo (Exod. XXX, 33 ) ?
Videns Dominus quod multa malitia liominum esset in terra, et cuncta cogilatio cordis intenta esset ad malumonmi lempore, pœniluit eum quod homincm fecisset in terra ; et tactus dolore cordis inlrinsecus : Delebo, inquit, bominem quem creavi, a facie terrai. Ecce ego adducam aquas diluvii super terram, ut inlerliciam omneni carnem, in qua spirilus vilœ est subler cœlum (Gen. VI, 5-7, 17). Faetumque est diluvium : universi hommes, et cuncla in quibus spiraculum vilic est in lerra, morlua sunt (Ibid. MI, 17, 21, 22).
Quis non limebit (Amos. III, 8)? Si enim Deus original! mundo non pepercit, sed octavum Noe justice pra'conem cuslodivil, diluvium mundo impiorum iriducens (II Pet. II, A et 5) ; quis poleril salvus esse (Matih. XIX, 25)?
Si civitates Sodomorum cl Gomorrhxorum iu ei- S. S.. XXVII.
FORMAM REDACTA. ÎOl
nerem redigens eversione damnavit, exemplum eorum qui impie acluri sunt, ponens : magis aulem eos qui post carnem in concupiscenlia immunditiœ ambulant (II Pet. II, G, 10), post acceplam notitiam ve rilatis (Ueb. X, 26), quibus judicium jam olim non cessât, etperdilio corum non dermitat (Il Pet. 11,5) Quod vidi narrabo (Job XV, 17). Vidi impium su perexaltatum et elevatum sicut cedros Libani : cl transivi, et ecce non eral : et quresivi eum, el non est invenlus locus ejus (Ps. XXXVI, 55, 56). Vidi impios sepullos, qui etiam cum adhuc viverent, in loco sancto crant, et laudabantur in civitaie quasi justorum operum (Eccle. VIII, 10). Vidi eos, qui opérateur iniqnitaiem, et séminânt doîores, et metunt eos, fiante Deo periisse, et spirilu iroc ejus esse consumptos (Job IV, 8,9); qni cum justitiam Dei cognovisseut , non inlellexerunt quoniam qui lalia agunt digni sunt morte (Rom. I, 32).
Propler quod inexcusabilis es ,o homo omnis, qui judicas; in quo enim judicas alierum , teip>um coudemnas : cadem enim agis quai judicas ; scimus enim quonlnm judicium Dei est secundum verilatem in eos qui lalia agunt.
Exisiimas aulem hoc, o homo qui judicas eos qui lalia agunt, et facis ea, quia tu effugies judicium Dei?
An divilias bonilalis ejus , cl palienti*, et loriganïmitaiis contemnis ? Ignoras quoniam benignitas Dei ad pœiiileniiam le odducit ? secundum autem duritiam tuam et impœnilens cor thesaurizas tibi iram iu die ire et revelationis jusii judicii Dei (Ibid. II, 1-5). Sed quia paiiens Dominus est, in hoc ipso pœnitcamus, et indulgenliam ejus fusis lacrymïs postulemus ; non enim quasi homo sic Deus comminabitur, neque sicul filius hominis ad iiacundiam inflammabitur. Et ideo humiliemus illi animas nosiras : el in spirilu constituti humiliato servientes illi , dicamus flenles Domino, ut secundum volunlaiemsuam sic faciat nobiscum misericordiam suain (Judith. VIII, 14-17). n ruNCTUM. — De singulari Dei misericordia erga peçeatorem unum ex multis ad pœnilenliam réservation,
sumh.irium. — Homo pœnitens liane in seagnoscilgratiam, camque a soin Dei misericordia sibi provenisse confdclur. Singulare aulem ejus privilegium mirifice extûllit comparando seipsum cum mullis peccaloribus quibus non fuit concessa talis gratta œque ac sibit licet indigtiissimot el cum aliis mullis quibus non concedetur.
Peccavi et vere deliqui, et ut erarn dignus, non recepi (Job XXXIII, 27).
Quod aulem nunc vivo (Gai. 11,20), et sensus meus redditus est milii (Dan. IV, 51) : unde hoc mihi (Luc. I, 43)? Quis enim le discernit (ICor. IV, 7) ? Non volentis, neque currenlis, sed miserentis est Deî (Rom. IX, 16).
Misericordiam et judicium cantabo libiy Dvmine (Ps C, 1 ) ; quia non infernus confilebitur tibi , ucoug
IDixA
mors laudabit le : non capcctabunt qui descendunt in lacum, vertlalem luam. Vivens vivens ipse confl- Icbilur tibi, sicut el ego hodio (Isai. XXXVIII, 18, 19).
Misericordiœ Do mini , quia non sumusconsumpli, quia non defecerunt miseraliones cjus (Thr. 111,22). Njsi Dominus excrcituum reliquisset nobis seinon, quasi Sodoma fuissemus, et quasi Gomorrha similes essemus (hai. I, 9). Rcpleia est malis anima mea : et vila mea inferno appropinquavil (Ps. LXXXVII, 4); nisi quia Dominus adjuvil me : paulo minus habitasset in inferno anima inca (Ps. XCIII, 17).
Misericordiam el judicium cantabotibi, Domine. Vidi eosqui operantur iniquitatem fiante Deo periisse (Job IV, 8). Perdidisti omnes : lenuisli manum dexieram meam, et in volunlale lua deduxisti me (Ps, LXX1I, 27, 24).
Occidisti, nec pepercisti ( Thr. 111 , 43) : vitam el misericordiam iribuisti mihi (Job X, 12).
Exterminali sunl, el ad inferos descenderunt (Bar. III, 19) : lu aulem eruislianimam mcani, ut non periret : projecisti post lergum luuin omnia peccata mea (Isai. XXXVIII, 17).
Non Deus volens iniquitatem lu es , neque habitabit juxla le malignus, neque permanebunt injusliante oculos luos : odisli omnes qui operantur iniquitatem (Ps. Y, 5-7) , projecisti (hai. II, b), perdidisti (Sap. XII, 14).
Ego aulem in mulliludine misericordiœ luœ inlroibo in domum luam (Ps. Y, 8).
Ego aulem, virpeccator (Ecclu XXVII, 53), servus peccali {Joan. VIII, 54), in peccalis nalus lotus (/</.,
IX, Si):
Ego aulem, abominabilis et inulilis bomo (Job XV, 16), vivens inter peccatores (Sap. IV, 10), quorum (1 Tint. I, 15) primusego sum :
Ego aulem in mulliludine misericordiœ luœ inlroibo in domum luam (Ps. V, 8), adoraboad lemplum sanclum tuum in timoré tuo.
Ecce, inimici lui, Domine, ecce, inimici lui peribunt, et dispergentur omnes qui operantur iniquitatem (Ps. XCI, 10) ; perdes omnes qui loquunturmen- Uacium (Ps. V,7) : non dimidiabunt dies suos ; ego autem sperabo in te, Domine (Ps, LIV,24), et senectus mea in misericordia uberi (Ps. XCI, II).
Qui autem reliqui fuerinl, moricnlur, et non in sapientia (Job IV, 21); ego aulem in mulliludine miserkcrdiœ luœ inlroibo in domum luam.
Yenite, audile, et narrabo , omnes qui timelis Deum, quanta fecit animai meœ (Ps. LXV, 1G). Confitemini Domino, quoniam bonus , quoniam in uUernum misericordia ejus (Ps. CXXXV, 1).
II MEDITATIO.
De misericordia Dei erga peccalorcs pœnilenles. Per colloquium Jesu Clirisii, et pcccaloris pœni-
tentis.
raiMUM punctum. — Divinœ misericordiœ primus effectua peccatorum omnium remissio.
suMMARKJM. — Peccator ad imitationem filii prodigi, peccatorum conscienlia el miseria sua turbalus, anxius aulem de venia , délibérât quid agal, fiducia tamen ereclus, se prœsentem sislitJesu el ejus implorât misericordiam. Jésus consolalur et confirmai illum ex amore suo erga peccalores omnes. Pecculor hune sibi amorem déposai. Jésus ex eo amore quem exlollit comparatione mairie bonique pasloris, remillit peccalori omnia peccata, et sibi gralulalur ejus conversionem ; pœnilens liane acceplal graliam animo humili el conlrilo.
Peccator pœnilens. — Dereliquisli Dominum, fonlem aquaî vivaî : et nunc quid tini vis in via iEgypli ut bibas aquam turbidam ( Jcr. II , {7, 15, 18)? Miser Cactus sum (Ps. XXXVII , 7). Quanti mercenarii in domo patris moi ahundant pauibus : ego aulem hic famé pereo (Luc. XV, 17).
In amariludiue est sermo meus : Dcus mollivit cor meum, et Omnipolens conlurhavil me ; ideirco a f.icie ejus turbalus sum, et cousiderans eum, limore sollicilor (Job XXIII, 2 , 10 , 15).
Surgain , et ibo ad palrem meum ( Luc. XV, 18 ).
Quid dicani f aut quid respondebit mihi ( Isai. XXX VIII, 15)?
Iniquitatem meam ego cognosco ( Ps. L , 5 ) : major est iniquilas mea , quam ut veniam merear ( Gen. IV, 13).
Surgam , et ibo ad patrem meum , et dicam ei :
Pater Iniquitatem meam ego cognosco : jam
non sum dignus vocari filins ( Luc. XV, 18, 19 ).
Quandiu ponam consilia in anima mea , dolorem in corde me<> per diem ( Ps. XII , 2 ) ?
Surgam, et ibo ad patrem meum et dicam ei : Pater, peccavi in cœlum et coram le (Luc. XV, 18) : Deus meus, confundor , et erubeseo levare faeiem meam ad te ( I Esdr. IX , G ).
Sed misereris omnium, quia omnia potes, el dissimulas peccata liominum propler pœuilentiam ; ditigis enim omnia quae sunl , el nibil odisli horum quae fecisti. Parcis aulem omnibus: quoniam tua suut, Domine , qui amas animas ! Sap. XI , 21, 25, 27 ).
Jésus misericors. — Noli limere, quia redemi te (Is. XLIII, 1 ) ; ne timeas, quia ego lecum sum , conforlavi te, et auxilialus sum tibi (ld., XLI, 10).
Nolo moriem impii , sed ut converlatur impius a via sua, ei vivat ( Ezecli. XXXIII, 11 ). Venit filiu? hominis quucrereet salvum faeere quod perierat (Luc, XIX, 10 ). Non necesse liabent sani medico , sed qui maie liabent. Non veni vocare juslos, sed peccalorcs ( Marc. II, 17 ). Venite ad me, omnes qui laboralis et onerali eslis , et ego reficiam vos ( Matth. XI , 28 ).
Peccator pœnilens. — Domine, jubé me ad le venir* (ld.y XIV, 28). Domine Deus miserator cl misericors, palicns et mult;c misericordiœ , el verax , respice in me, et miserere mei ( Ps. LXXXV, 15 , 16), couverte me, et convcriar {1er.' XXXI, 18). Erravi sicut ovis quai periit ; quaire servuin tuum (Ps. CXV11I , 176 ). Die animas mece ; Salus lua ego sum ( Pi.
297 IN MEDITATIONUM
XXXIV, 5 ) ; sonet vox tua in anribus meis ( Cant.
