EPISTOLA XII

ANNJiUS SENECA PAULO SALUTKM.

Ave, mi Paule charissime. Putasne mehaud contristari, et non luctuosum esse quod de innocentia vestra subinde supplicium sumatur, dehinc quod tam duros tamque obnoxios vos reatui omnis populus judicet, putans a vobis effîci, quod in urbe contrarium fit? sed feramus sequo animo, et utamur foro quod sors concessiU, donec invicta félicitas finem malis imponat. Tulit et priscorum œtas Macedonem Philippi filium, Persam Darium, et Dionysium; nostra quoque Gaium Cassarem, quibus quidquid libuit licuit. Incendium urbs romana unde ssepe patiatur, manifeste constat. Sed si effari bumilitas humana potuisset quid causas sit, et impune in his tenebris loqui liceret, jam omnes omnia vidèrent. Christiani et Judsei, quasi machinatores incendii, supplicio affici soient. Grassator iste, quisquis est, cui voluptas carnificina est, et mendacium velamentum, tempori suo destinatus est, et ut oplimus quisque unum pro multis donatum est caput 2, ita et hic devotus pro omnibus igni cremabitur. Centum triginta duse domus, insulse quatuor sex diebus arsere. Septimus pausam dédit. Bene te valere, frater, opto. — Data V kal. Apr., Frugi et Basso coss.

1 Métaphore très-usitée en latin, et qui signifie se servir des circonstances, comme les marchands qui suivent le cours, dit Donat. Scisti uti foro. Térence, Phorm. (i, 2, 29.)

2 Allusion à ce vers :

Unum pro multis dabitur caput. (Enéid., v, 815.)