CR1TON

DORION, marchand d'esclaves.

Personnages muets.

PHANIE, femme d'Antiphon, reconnue à la fin de la

pièce pour fille de Chrêmes.

PAMPH1LE, esclave aimée de Phedria.

DORCION, servante.

La scène est à Athènes.

PROLOGUS.

Postquam poeta vêtus 1 poetam non potest

Retrahere a studio, et tranédere hominem in otium :

Maledictis deterrere, ne scribat, parât.

Qui îta dictitat, quas antehac fecit fabulas,

Tenui esse oratione , et scriptura levi a :

Quia nusquam insanum scripsit adolescentulum

Cervam videre fugere, sectari canes,

Et eam plorare , orare , ut subveniat sibi.

Quod si intelligeret, quum stetit olim nova,

Actoris opéra magis ste tisse, quam sua :

Minus multo audacter , quam nunc laedit, laederet :

Et magis placèrent, quas fecisset fabulas 4 .

Nunc si quis est, qui hoc dicat, aut y sic cogitet :

Vêtus si poeta non lacessisset prior,

Nullum invenire prologum potuisset no vus,

Quem diceret, nisi haberet cui malediceret.

Is sibi responsum hoc habeat : in medio omnibus

Palmam esse positam , qui artem tractant musicam.

Ille ad femem hune ab studio studuit rejicere;

Hic Tespondere voluit, non lacessere.

Benedictis si certasset, audisset bene.

Quod ab ipso allatum 'st, id sibi esse relatum putet.

De illo jam finem faciam dicundi mihi ,

Peccandi quom ipse de se finem non facit.