‹ Théorie générale de l'accentuation latine, suivie de recherches sur les inscriptions accentuées, et d'un examen des vues de M. Bopp sur l'histoire de l'accentChapitre 73 sur 91 · LV. Ib., p · texte numérisé non relu

LV. Ib., p

. . DÉDIcAtiÔNE I Déni HV1VS I OHNIBVS | SÂVIfiANTIBVS 5 III | DEDIT.

LVI. Epitaphe en vers du second siècle, Jahn, Spec, epigr.y p. 134, d’après Fea.

HÔC EGO SVM TVMVLO MaRCIASVS REDDITVS AEVO

Nôsdvm Persephonés spérâbam vlsere régna

CONSVLIBVS TVNC NATVS ERAM 1TERÔQVE SEVERO

Et Fvlvo pariter qvo caepi dvlcis habéri.

Et dans les vers qui suivent : o'. spés. si', clotho'.

CRÉBRÉ. NON.

LVll. Au muséedu Vatican. Kellerm.,Spmm.epi<j[r., p. 107 (Osann., Sylloge inscr., p. 458, 190 et ailleurs).

Vibia Phryne vixit ter se.nos annos.

Gara meIs yixsI. Svbito fatale rapIna Flûrentem vItâ svstvi.it àtra dies.

Hoc TVMVLO NVNC SVM. ClNERÉS SLMVL NA.MQVE SACRAîI Per matrem caram svnt positiqve mei.

QvÔS P1VS SAEPE COLIT FRÂTF.R comvnxq pvellae

AtQVE OBITVM NOSTRVM FLET1BVS VSQVE FLWNT.

DI MÂNES ME V.NAM RETINÊTE VT VIVERE POSSINT QvÔS SEMPER COLVl vIVA LIBENTE ANT.MÔ VT SIST QVI CISERES NOSTRÔS BENE FLOR1BVS sertIs SaEPE ORNENT DlCAT SIX M1HI TERRA LEVTS.

La copie de Veltori (Diss. glittogr., Rome, 1739), porte quelques accents de plus, qui ont pu s’effacer depuis. V. 1 rapinX; v. 3, hoc; v. 4, mâtrem; v. 5, puellaé; v. 6, flétibus; v. 9, cinerés (V. Ëandini, De Obelisco , p. 59).

LVI 11. Au musée de Naples. Mommsen, n° 6444.

... LONGVM ET LVCTV DÉFLÉTA PARENTVM Ne PRF.ME NAM TENERl CORPORIS OSSA TEGIS.

OSSA PARENS MACVLAT LACRVmIs CINEREMQVE FATIGAT FlÉTIBVS. HEV BEBRYX sic MISERANDE LACÉS.

NÔNDVM SEPTENlS BIS TÉ PERDVXERAT AETAS FûRMOSVM CANTV DETINET ISTE ROGVS.

DÉLICIVM U0MIN[| S]PES EXPECTÂTA PARENTVM.

et dans les vers mutilés qui suiveut : Édidicissb. D’ailleurs, le graveur s’est trompé en mettant un second apex sur délicium.

Page 1