CAPUT I

Prœfatio , et mtroductio. Querela item aliqua de Belgarum

turlis.

Ante annos aliquot cum Viennam Austrise iter haberem, fugiens patrise mese turbas ; deflexi, non sine deo duce, ad Eburonum iirbem, quœ nec longe à via; et in qua amici, quos salutare more suadebar et amore. Inter eos Carolus Langius, vir (sine fraude aut ambitione dicam) optimus doctissimusque Belgarum. Qui cum me hospitio excepisset ; non omni solum comitate et benivolentia id temperavit, sed eo génère sermonum qui utiles imo salutares mihi in omne œvum essent. Ille enim fuit ille vir, qui oculos mihi aperiret, detersa vulgarium aliquot opinionum nube : ille, qui viam ostenderet, qua sine ambage pervenirem, ut cum Lucretio loquar, ad illa

Edita doctnna sapienium tempîa serena.

Nam cum post meridiem fervido sole (prseceps enim