LA MATIÈRE
1 . Les linges d'église se partagent en deux catégories, suivant qu'ils sont bénits ou non. Les premiers se font nécessairement en lin ou en chanvre ; de là leur nom, tant français que latin, qui dérive du nom même de la plante textile qui fournit le fil employé à leur confection. Les seconds peuvent être faits indifféremment en toile pure ou en coton.
2. Le coton, pour les linges sacrés, n'est même pas admis à Fétat de pure tolérance. La S. Congrégation des Rites le rejette impitoyablement et permet simplement de l'user là où il a été introduit frauduleusement ^
iQuamvisS. R. C, sub die 15 martii 1664, reprobaverit morem, qui forte alicubi obtinuerat, conficiendi amictus, albas, tobaleas altarium, necnon corpora- !ia et pallas ex tela quadam composita ex lino et gossipio subtilissimo ; nihilomiiius novissimis temporibus adeo invaluit abusus ut, constanti Ecclesice disciplina posthabita, nonnullis in ecclesiis non alia adhibeantur suppellectilia, vel ad sacrificandum vel ad altarium usum, nisi ex simplici gossipio connecta. Ad banc corruptelam, quam bene multi consuetudinis nomine cohonestare nituntur, radicitus evellendam, studia converteruut Eminentissimi et Reverendissimi Domini cardinales sacris tuendis ritibus prsepositi : solliciti
370 LIVRE Or^ZlÈME.