GALLORUM REGIS CHRISTIANISSIMI

IOACH. BELLAIUS

ad lanum Morelhim

Ebredunœum, ex Catiiïlo.

Quod petis ut Latiis, nostrisve, Morelle, camœnis

Henricum à mortis limine restituam, Id mihi pergratum est, dignum quia ducis amicum,

Qui tanto hœc Régi numera persolùat, Sed totum hoc studium tota de mente fugavi,

Tam dulcis mœsto Principis interitu.

Tu nostra heu moriens fregisti commoda, Princeps.

Tecum unà tota est nostra sepulta cohors, Omnia tecum unà perierunt carmina nostra,

Quœ tuus in vita dulcis alebat amor.

ADR. TURNEBI EPIGR.

Ad lïoach. Bellaium

Immerita Regem sic luges morte peremptum Flebilibusque citas carmina mcesta modis,

Intégrât Actceas ut aëdon orba querelas, Et sua vocalis funera cantat olor.

Debueras alia, Rex optime, morte perire, Mors tua non alio debuit ore cani.