PARS SECUNDA

Homo chrislianœ Religionis Mysteria et Dogrnata edocendus.

Sanctissimœ Trinitatis Mystirium.

Positis Religionis christianœ fundamentis, stabilitâque verâ Dci Ecclesiâ, nunc christianus homo Mysteria et Dogrnata edocendus est, quaecredenda proponit Religio christiana. Primum, inter fidei nostras Mysteria, locum obtinet sanctissimae Trinitatis Mysterium. Trinitas Mysterium est, quo Deum naturâ unum, et tribus subsistentem in personis credimus et adoramus : Tantum, tam sublime Mysterium illud est, ut naturaliter demonstrari non possit, neque à priori, neque à posteriori. Trinitatis cognitionem esse quid prorsùs ad salutem indifferens volunt Remonstrantes, Duce Episcopio, qui contendit communionem non solùm haberi posse, sed etiam haberi debere inter eos qui admittunt, et inter eos qui rejiciunt, Sacro-Sanctum istud Dogma. Nos de Trinitate melius sentientes contendimus illud

Mysterium non esse ad salutem indifterens, imô potiùsunumèpraecipuis catholicae fidei aiticulis, nullamque communionem haberi posse inter Trinitatis assertores et illius impugnatores.

Personarum divinarum Trinitas.

In Sacro-Sanctum istud Dognia insurgunt Hœretici numéro plures, Sabelliani, Ariani et prsesertim Sociniani Haereticorum omnium pessimi. Si fides est habenda pseudo Christianis Mysterium illud est impossibile, et contradictionem involvit : contra statuimus, Mysterium illud est omnino possibile, est taniùm suprà, non contra rationem. Très esse in Deo personas realiter distinctas probamus, cum multis aliis arguments, tum ex hoc uno versiculo, quem genuinum Joannis Apostoli fœtum, et pro tali ab omni catholico babendum contendimus : i Très sunt qui testimonium dant in cœln, Pater, Verbum et Spiritus Sanctus, et ht très unum sunt.

Verbi divinitas.

Patrem esse per se verum Deum nemo negavit pister eos, qui divinitatem insulsè crediderunt coalescere ex trium personarum unione. Hic error à Concilio Lateranensi, sub Pontificatu Innocentii lertii celebrato, meritô proscriptus est. Verbum, nec esse Deum, nec sternum, nec etiam, antequàm è Beatâ Virgine carnem assumpserit, extitisse contendunt Sociniani ; in hoc pejus certè Arianis de Trinilate, Verboquc divino sentientes. At sacro Scriptural Textu Haereticorum frangitur pravitas; Verbum enim ex Scripturis existebat antè Mariam, Verbum est yElernum, Verbum denique Deus est, Patrique ^Eterno consubstantiale,

i. l«e. Joanii.

XYIH

Fides Palrum Anlenicœnorum, Liberii, Pntrum Ariminemium .

Quos ex Patribus trium priorum Ëcclesife sœculorum, textusaftèrt Crellius ad elevandam Verbi divinitatem, ii ad summum ostendunl Patres Antenicœnos nondum exortis hœresibus securius esse locutos; minime verô probant à Patribus Concilio Nicamo prioribus, Verbum pro vero Deo non fuisse agnitum. Quani ergo tribuit Verbo Scriptura, eamdem in Verbo agnoverunt Patres Antenicaeni divinitatem. Verbum esse Deum definivit Ecclesia in Concilio Nicœno 1°. celebrato sub Papa Sylvestro, post datam ab Imperatore Constantino Magno Eeclesiœ pacem ; nec in Arianam hœresim lapsi sunt Papa Liberius aut Patres Ariminenses.

Cœfera desiderantur infeliciter.

N. B. Nous n'avons pu trouver la fin de ce grand acte, où la doctrine catholique est exposée d'une manière si nette et si complète.