LETTRE DE SIGISMOND A MAHOMET II

Matteo da Pasti le Médailleur se rend auprès de Mahomet II muni d'une lettre de recommandation de Sigismond Malatesta écrite de la main de Valturio.

Ad Illustrissimimum et Excellent issimum Dominum Mahomet Bei Magnuni Admiratum et Sultanum Turchorum Roberti Valturii Ariminensis pro Illustri et Magnifico Principe et Domino Sigismundo Pandulfo Malatesta^ cum librorum rei hujusce mili taris ac Mathœi Pasti Veronensis transmissione , Epistola,

Cupienti mîhi, Principum univcrsi orbis decus admirabile ad te aliquid scribcre, îdque cognita et pcrspccta mihi ex multorum nec obscuris nec incertis hominum, scrmonibus ingens fama plurims et accumulatissimae virtutis tuoe facere suaderet, cum nihil sit quod tam delectet tamquam ad se homînum mentes alliciat, nihil sane occurrebat quod quidem ad te scribendum putarcm. Nam si ut ad amicum et familiarem, verebar ne parum prudentis videretur, cum nuUus mihi superiore tcmpore usus tecum ac necessitudo intercessisset. Sin ad extraneum aut alienum aut ignotum longoque a me Terrarum tractu disjunctum, loquacis et inepti, qui neque ullum quidem necessarium haberem cpistolas argumentum. Si autem te, ut sn;pc solet ad majorem, litteris provocarem, ne me jure contemneris ; quippe qui veluti aquilas vespertilio vel Atlanti pygmseus assurgcris, ex me ipso nihil affcrre possero quod amicitia tanti principis dignum videretur. Sic nec tacendo quiescere prae amore et dcsiderio quo in te fiagrabam maxime poteram , neque tibi tam vehemcnter be!lo et armis onerato

supervacaneis litteris meis obstreperc audebam. Sed hanc quidem haesi-

tationem et cunctationem meam nuper tu sustilisti tibique non modo ad

te scribendi facultatem, verum etiam te laudandi et in cœlum efferendi si tem* pus et epîstularis brevitas pateretur, materiem uberrimam attulisti. Nam cum superioribus diebus et nuntiis plurimis et litteris nobilis Veneti Hieronymi Michaelis factus essem certior te admodum sculpturis ac cœlaturis ductilibus in memoriam praeteritorum exccllentium virorum et lUustrium ducum ac imperatorum, quorum effigies admirari simili modo persaepe cogor, cum rem

mutam loquentem prasscntibus reddant et posteris pneclara sane res mihi

visa est tan toque principe digna ad immortalitatem comparandam, et quamvis cuipiam forsan levior videatur, eam tamen ego magni momenti roagnique

ponderis tecum sentieris fore judicem quamquam video Ciceronem nos-

trum harum rerum cura scribere ad Atticum ut signa perquirat quibus omet Academiam suam, ingenui et generosi quoque animi esse puto delectari illis rébus in quibus artificum manus spirantis ferme naturas sîmilitudinem quasi