SIGISMOND INGÉNIEUR

virtutum incitamenta qusedam expresserunt. Quod Alexandrum Magnum Ma-

cedonum Regem in aliter ac tu in hujusmodi fecisse pcrcelebre est. Hic

enim quas modo diximus cupidissimus rerum, non ab omnibus pingi se vel

fingi potuit. Quin imo edicto vetuit ne quis praeter Apellem pingeret aut alius Lysippo duceret aéra fortis Alexandri vultum similantia. Neque id ab re, sed consulto quidem. Nam codem teste auctore, ncc magis expressi vultus per aenea signa quam per vatîs opus mores animique virorum clarorum apparent qua in re cum Matthaeum Pastum Veronensem plurcs jam annos contubernalem et comîtem meum, mirificum harum artificem, ad te pingendum effîngendumque mitti summopere postules, crebro virtutum suarum amore succensus, cum omnibus in rébus ita diligentcm ut se mihi prasstitit ac praebuit, summa scilicet fide, singulari modcstia , et impari hac tempestate eruditione meis maxime offîciis ac beneficiis ornatum et auctum, a pluribusquc nostrae hujus Italias ac Galliœ cupitum petitumque principibus, et ad hune usque diem nulli concessum, ad te solum, sua etiam sponte, mittendum curavi. Et quamquam ipsius virtutum prasstantia hominem hune abunde tibi commendet, eumdem tamen totum in fîdem ac bencvolentiam tuam trado atquc ita commendo ut majori cura, studio ac -soUicitudine animi commendare non possim. Tuum est igitur illum tua humanitate ac solita benignitate complecti. Vellem nunc, invictissime Princeps, et maxime cuperem eam mihi ab immortali Deo facultatem dari ut in hoc primo desidcrio tuo rcrumque nostrarum, in hocquc primo Matthœi nostri hujus adventu, eximium tibi aliquod munus et tua Majestate dignum exhibere possem. Verum cum ejus magnitudo tanta sit ut

non facultatem modo meam, sed etiam omnem humanam vitam facile excess

Quod unum mihi esse videtur, si quod per me tibi satisfîeri pro dignitate

modo potest, idcirco te etiam dcbito aliquo munere privcm quod unum

in me erat, quodque gratissimum tibi fore putavi, dccrevi te meorum studio* rum mearumque voluptatum participem facere, et rerum castrensîum opus diifusum quidem et eruditum quibus prs cœtcris non solum nostra: hujus aetatis, sed superioris sévi ducibus et impcratoribus sine contradictione uno

omnium ore prsecellis et merito prsedicaris, tuce magcstati de Statuo

quod obsecro tua divina humanitate gratissimis ulnis et mente bénigne

suspicias. Non enim aurum aut gemmas pollicemur, quas nobis nulla sunt, et tu minime expetis. Sed quod unum possumus, unum hoc opus, multorum nobilium ducum dictis factisque refertum unum cujus prseter hune animum et ingentem hancque totam quascumque est facultatem meam ad te, si mori me etiam tibi libeat ornandum illustrandumque devotissimè confero. Vale ad vota, Princeps Serenissime; et si non indignissimum judicas, inter tuos me tibi obsequentissimos deditissimosque annumeres.

Cette lettre a été publiée par Baluze dans ses Miscellanea novo ordine digesta et non paucis ineditis monumeniis aucta^ Lucœ, 4 vol. în-fol., lyôr. On en à connu la teneur par une transcription dans un recueil manuscrit de la Bibliothèque de Murano.

Baluze ajoute : « HœcEpistola scriptafuit ante annum 1463. Nam ex nota in calce codîcis apposita patet illum eo anno scriptum esse. »

Baluze était prieur de Beauvais. II a, entre autres, publié 5 volumes : Miscellanea Stephanii Balu:{ii. Le roi Louis XIV, par lettres

patentes données à Saint-Germain-en-Laye le 29 avril 1679, contresignées Colbert, permet la publication. La lettre est capitale pour la biographie de Matteo da Pasti, et elle jette un jour singulier sur les tendances et les goûts intellectuels de Mahomet II.