Omne execramentum erroris

6. Et nomine eterno hæreditabit illum : Græc. donabit (de viro justo) et nomen

eternum hæreditabit, sortietur.

9. Non est speciosa laus : Dei scilicet : in ore peccatoris. | 10. Quoniam à Deo profecta est sapientia : Græc. Quoniam non est à Deo missus

(peccator), ut Deum laudet. Vides autem non licere cuivis laudem dare Deo, sed si quem ad tantum opüs mittit. Quem veró mittat, docent hæc : sapientia enim, Dei adstabit laus, etc., quce breviora et obscuriora in Graec. Dominator : Dominus sive Deus. vi zb

11. Per Deum abest (peccator à Deo) : Græc. planior : Ne dizeris : Per. Deum recessi : defeci : éméçrnv. Quidam ita omnia Deo tribuebant, ut etiam peccata et errores ipsi auctori adscriberent : alii negabant curare quidquam , infrà, xvi, 16; qui objecta et argumentis et exemplis confutare incipit, eûque occasione creationis opus fusé commemorat, quo Dei sapientia, bonitas, justitia maxime commendatur, cap. XVI, 24; xvir, XVII, ad vers. 15. Hic primam quæstionem de peccati causà aggreditur : ad quem locum maximè pertinet liberi arbitrii commemoratio, et cætera à vers. 14. (t : , :

19. Ille me implanavit : decepit, induxit in malum, Non enim necessarii sunt ei: perspicua solutio, impios Deo non esse necessarios, quam hic uno verbo tangit : vers. veró 22, et cap. seq. fusius. Hunc locum usque ad vers. 19, Greco fere congruentem refert Augustinus, de Grat. et lib. arb., c. 11, n. 3, aliter in Speculo, ubi Vulgatam sequitur.

odit Dominus : et non erit amabile timentibus eum.

14. Deus ab initio constituit hominem, et reliquit illum in manu consilii sui.