CAPUT V

De delectu clericorum.

ART. I. — Quanta cura deligendi sunl clerici. Sectio 1'Rim\. — Quod summa cura deligendi.

Aposlolorum exemplis edocemur, quanta cura ac delectu manus impositionem fieri oporteat (123). {Concil. Colon., an. 1556, part, i, c. 1.)

Post divini verbi pr;ïdicationem,.nibil magis episcopo injunctum est, quam diligens et accurata in manuum imposilione animadversio , proecipiente Apostolo : Nemini cito manum imposueris. (Regi- NALD. PoLL'S, Scdis apost. légat., in Décret, pro reformât. Angliœ, décret. 6.)

Dum divinos ordines largiuntur, oportet district! semper esse judicii : rarum est enim omne quod magnum est. (Zozim. Pap., epist. 1, c. 1.)

Cum ad culmen sacerdolii persona quseritur, cum magna subtilitale requiratur. (S. Grec, lib. vi E.r^ posil. in lib. 1 Reg., xvi, in baîc verba : (Jnges quem monstravero tibi.)

NuUi tonsura detur nisi idoneo, et postea ad sacres ordines probabiliter ascensuro : quid enim opus mittere panem filiorum canibus, et spiritualia mundi amatoribus? [Statuta Eccl. Rem., ann G35, c. 13.)

Quicunque ad primam tonsuram cligi petunt, ejus sint aetatis, in qua quid agant et quam viam sibi aperiant, plene dignoscere possint. Cumque ea sit qua; circa duodecimum annum versatur, statuimusnullum deinceps ad primam tonsuram admilti deberc, qjiin duodecimum su;b îclatis annum attigorit. (Concil. Rurdig., ann. 1624, c. 6 De ordine.)

Sectio seclxda. — Cur summa cura deligendi sunt clerici ?

§ I. — Qiiia clericatus novitiatus est ordinum.

Quoniam prima tonsura ad ordines suscipicndos, qu;c(lam piicparatio iis est, qui Dei ministerio dicandi sunt, per multum proptcrea refert omnem in illa confercnda et suscipienda diligentiam studiosc adiiib^ri. [Concil. Mcdiol. iv, tit. Quœ pertinent ad sacram. ordinis.)

Ut bominesad baplismum exorcismis, ad matrinionium sponsalibuspr;rparari soient : ila cum tonso capillo Dco dedicantur, lanquam adilus ad ordinis sacrainentum illis ajM'ritur. (Catecli. concil. Trident., part. Il, c. 7, n. 15.)

Et (lillicilc est ut bono pcragantur exitu, qwx niaio sunl incboata principio. (S. Leo, epist. 87, c. 1.^

(122) Vid. siipr. col. lO.'iO.

(1251 An. 1 ei 6.

1 005 FORMA CLERl. — PART. 1.

§ II. — Ob diijtiilittem et sanctilatem status.

Sicut est capul Ecclosiae Cliristns; Chrisli auleni vicarii saceiifotes. : sic in cligondis his cmam oporlct esse perspicuain. Irreprehensibiles eiiiin esse convenit, quos prseesse necesse est corrigendis, etc. (IIoRMisD. Papa, episl. 23.)

MuUi œdifioant parietos et coluninas Ecclcsioe siibstruunt, iiiannora nitonl, auro spleiuloiil huniearia, geinniis altare distinguitiir, et luinislrormn Chrisli iiulla est electio. (S. Hier., epist. 2, Ad Nepotian.)

Magna ergo cura eligcndns est, qui donnnn Dei regendani accipiat. Si enim terrestriuni rcrum disponsaloros idonei quitrcndi sunt, quanlo niagis cœieslium? (S. Ambros., jk epist. I ad Tim., c. m.)

Mira res! satis superque episcopi ad nianum ha- Itent quibus animas credant, et cui suas conimi liant facullatulas non invcniunt : oplinii vidclicet ;€Sliniatores rcrum, qui niagnam de minimis, parvam aut uuUain de maximis curam gerunt. (S. Bern., lib. iv De coiisid. , c. 6.)

Liquide dalur intelligi, patienlius ferimus Chrisli jacturam, quara noslram, etc. {Ibid.)

§ RI. — Ob mala Ecclcsiœ provenientia, ex defectu iilius^delectus.

Impositio manuum est ostium, per quod intrant, qui Ecclesiarura gubernaculis admoventur : proinde quia ejusmodi ostium diligenter custoditum non est, factum est ut lanta mala quae senlimus, agminalim in Ecclesiam Dei irruperint, etc. {Concil. Colon., an. 4o56, part, i, c. i.)

Undenam, quaeso, existimas tam multas in Ecclesiis turbas nasci? Equidem non aliunde opinor, quam ex anlistitura eleciionibus casu polius ac temere, quam diligenter atque accurale factis. (S. Chrïsost., lib. III De sacerdot., c. 10.)

Qu« ulique convenienlia Ecclcsire ministeria reparanda sunt, non inconvenienlibus meritis ingerenda ; ne per occasionem supplendse penuriae clericalis, vitia polius divinis cultihus intuHsse judicemur, non légitima! famili?e Domini computeniur procurasse compendia. (Gelas. Pap., epist. 9, Ad episcopos Lucan.)

(Inde) nec fere ulla est animarum et rerum ecclesiasticarura cura vera, sed imagines tantum et apparatns. {Concil Colon., ann. 1349, lit. De secundo medio reformat, exam. ordinand., c 1.)

Non est hoc consulere populis, sed nocere ; nec prœstare regimcn, sed augere discrimen. (S. Léo, epist. 87, Ad episcopos African., c. 1.)

I IV. — Ob peccatum sine deleclu ordinantium.

Nemini cito manus imposueris, neqne communicaveris peccalis alienis. (/ Tim. v, 22.)

Diu proba illum antoa... Neque communicaveris, si inconsiderale peccatorem ordinaveris. Qui enim indignum ordinal, peccalis ejus comnujnicat.(S. A.n- SELM., in hune locum.)

Episcopiis prxcpps in consecratione , particeps est omnium criminum qnx injuste consecralus com-

luillil in sacerdotio. (S, Bruno, in I Epist. ad Tim., c. V, 22.)

Quid est communicare pcccatis alienis ? nisi lalcm cfïici ordinantem, qiialis illo est qui non meruit O! dinari. Sicut enim boni operis sibi comparât frî?clum, qui rectum seclatur in eligeiidi» sacerdote judicium : ila gravi seinelipsiim allicit danino, qui ad dignilatis su;e coUegium sublimai indignura . (S. Leo, episl. 87, c. 1.)

Joannes Moschus, qui circa annum Domini 630 florcbat, rcfert de abbale Amos, quod cum Hierosolymam venissct, ac palriarcha ordinaUis fuissct, Patribus omnibusque abbalibus dixerit : < Orale pro me. Paires; magnum enim onus et intolerabile mihi injunclum est, sacerdoliique dignitas me lerret immodicc. Pétri enim et Pauli ci similium est regcre ralionalcs animas ; ego autem infelix peccator sum. Plus autem quam caetera timeo ordinationum sarcinam : nam invcni scriptum, quod beatissimus et sequalis aiigelis Papa Leo, qui Romanorum Ecclesiae praîfuit, per quadraginla dies perseveravit ad sepulcrum aposloli Pelri, vigiliis et orationfcus insistens, petensque ab apostolo ul pro se apud Deuin intercederet, ut dimilterentur sibi peccata sua. Impletisque diebus quadraginta apparuit ei apostolusPetrus, dicens : Oravi pro te, el dimissa sunt tibi omnia * peccata tua, pntlerquam impositionis manuum. Hoc enim solum abs te requiretur, sive bene, sive fortassis aliter id gesseris. » {Pratum spirit., c. 149.

— Hic liber a vu synod. generali citatur.)

ART. II. — Boni solum, etiamsi pauci , ordi-

nandi.

Non concupiscit (Dominus) multiludinem filioriim infidelium et inutilium. {Eccli. xv, 22.)

Ne jucunde,ris in filiis impiis si multiplicentur : nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis, (Eccli. XVI, 1.)

Melior est unus timens Deum , quam mille impii. (Ibid., 3.)

Ab uno sensato inhabilabitur patria ; tribus inifirt" rum deseretur. (Ibid., {5.)

Taies ad ministerium eligantur clerici qui digne possint dominica sacramenta tractare. Melius est enim Domino sacerdoli paucos habere ministros, qui possint opus Dei digne exercere, quam multos inutiles qui onus grave ordinatori adducant. (S, Clem, Papa, seu auclor epist. 2 Ad Jacobum fratrem Domini, refertur dist. 23, c. Taies.)

Salius (est maxime in ordinatione sacerdotum) paucos bonos, quam multos malos habere ministres. (Conc. Lateran. iv, sub Innoc. IH, c. 1.)

Multi sacerdotes, et pauci sacerdotes ; Muiti nomine, et pauci opère. (S. Chrysost., hom. 43 Op. imp. iuMattli.)

Ul vtnea Domini ex illius prsccepto rite semper colatur, mullaquemessisinejus horreum reportetur, mullis operariis opus est, quorum tamen non tam numeriis, quam virtus spectanda est. Paucos enim idoncos et probatos habere satins est, ouam multos