CAPUT W

De exorcistis.

ART. ï. — i'igurœ

Dedil illis poteslalem ejiciendi dœtnonia. {}f(nc. i;:., 15.)

Quos Esdras adores menioral templi, nunc essf exorcistasin Ecclesia Dei. {Concil. Aquisgr., c. 4, Cî S. Isid., lib. II Offic, c. 15.)

Hocodicio usus est Dominus, quando saliva su: teligit aures surdi et inuti et dixit {Marc, vu, 54.) : Epbetba, quod est adaporire ; quo exemplo dociiit nos, tali sacramento aperire debere aures praicor-,!ii> rum ad intelligeudum, et os ad confitcndum. Quod fit, cum,expulso d«mone, verus possessor recipitvas suum. (Yvo Carnot., Serm. de excellent, sacr. ord.; Pontifie. Bibliotb. apost., Admonit. ad exorcisl.)

ART. II. — Diguitris.

Sint spiritales impcratores ad abjiciendos diemoncs, etc., cum omni neq'uitia eorum mullifonui. {Ponlif. Rom. De ordinand. exorcisl.)

Probabiles sintmedici Ecclesiœ, gralia curatioiuiin virluteque cœlesti confirmali. {Ibid.)

ART. III. — Officia.

Exorcistse ex Gnïco in Lalinum admirantes, soji iiicrepanles Yocantur; invocant enim super catecbiwncnos, vel super eos qui habent spirilum immundum, nomen Domini Jesu, adjurantes pereum ut egrediatur abeis. (Rab.vx. Malr., De instit. cleric, lib. I, c. 10.)

Super caiechumenos faciunt sacramenluni aperlionis, et habent imperiuin spiritale super immundt s spiritus abjiciendos de obsessis corporibus. {^Ponlif., Bibliotb. Apost., Admonit. ad exorcisl.)

Exorcistoe cura erit, ut nunquam in vasis aqua benedicta deficial, atque ut in icmpore aqua renovetur, et benedicatur a sacerdote, eique benedictioni assistcre vel minislrare, atque aquam ad benediclionem parare ; vasis tamcnipsis primum bene lotis et diligenter aspersis, cum baptismi sacramcntum a parocho ministratur, adsit sal ipsi in tempore exliibiturus, librumque de quo parochus exorcismos légère possit, ante illius oculos sustineat. INuntiel iis qui non communicant, locum dent commuuicantibus. {Statuta Bonliomii, episc. Vercell.)

Exorcislam oportct abjicere diemones, etc. Sludele igitur, ut sicul a corpoiibus aliorum daemones expcllilis ; ila a pienlibus et corporibus vcslris omnem iinmundiliam et nequitiam ejicialis ; ne illis succumbalis, quos ab aliis vestro miuislerio effugalisn Discilc per olficium veslrum viliis iinperare, ne in moribus vestris afiquid sui juris inimicus vakal vindicare. {Ponlif. Rom., in Ordin. exorcisl.)

ART. IV. — Yirlutes.

Hoc genus dsemoniorum non ejicitur, nisi i» orallone et jejunio. {Math, xvii, 20.) Qui enim orvi, el jojunat lerrtbilis hoslisdaîuionibus reti'.liinr, ni-

hil enini est honiinc probe oranle potenlius. (S. Cmiv- SOST., m MaUh. xvii, 20.)

Moraliler. Si quis per oraliones suas vilium diaboli poluerit expellerc de boinine, exorcista est.

(AMALAH.-FonTUNAT., 1. Il Offic. CCcl., C. 9.)

Nemo potest vasa forlis diripere, nisi prius fortem alliget. {Marc, m, 27.)

Tune enim recte in aliis, dsemonibus imperabilis, cum prius m vobis eorum mulliniodam nequiliam superalis. {Pont. Rom., in Ord. exorcisl.)

Quamvis exorcizandi olTicium vix hodie comniilti Uilo possit nisi saeerdotibus, propter refrigescentem elerieorum charitatcm, et dcficientem in dies magis in Ecclesiae niinistris sanctilatem ; non abs re erit lamen minores aliquos clericos, qui divinse charitatis zelo, spiritualisque vilse studio ardentiores sunt, ad hanc etiam functionem praestandam constiluere. {Statut, décret. Jean. Bonlwmii, episc. VercelL, {pro Eccl. refortn., c. De ord. funclion.)

Débet habere spiritum mundum qui spiritibus imperat iinmundis, ut concordet vita cum olTicio ; et malignum , quem per acceptum oITicium expellit de corpore alieno , per munditiam vitae expellat de corde suo. (Yvo Carnot., Serm. de excell. sacr. ord. ; Pontif., Bibi açost., Admonit. ad exorcist.)