XLVII

SacerdotibusPharaonislcrrarcliuquitur a Joseph : Dominus autem suis non concedit, sed aufcrt, dicens : Ego sum pars vestra. Observate vos, Domini sacerdotes, et videle quia qui habcnt partcm in terra, et terrcnis actibus et cultibus student, non Domini, sed Pbaraonis sacerdotes videnlur. (Hlco a S, Victor., Miscetl. II, hb. i, lit. i5.)

Festinemus transire a saccrdotibus Pbaraonis , quibus terrena posscssio est, ad sacerdotes Dei, quibus in terra pars non est. (S. Euciier. Lugd., lib. m Comment, in Gen., c. XLVii.)

§ II. — Quia liane abdicationem professi sunt derici.

Si Deo contenti estis, salubrilcr ad clericatum accessislis : quia vita vestra concordat cum nomine, et vita apparet in opère. (Pontif. Rom. Biblioth. apost., Exfiort. ad ordin. ad primant tons.)

Super tectum evangelici culminis stabilitus, quid descendis toUere aliquid de domo tua, ex bis videlicet qu3e aniea contempsisti ? Constitutus in agro alque operalione virtutum, substanlia mundi, qua le renuntians spoliasti, quid recurrens, niteris revestiri? (Cassian., lib. vu De spiritu pliilary., c. 27.)

Non licet dimittere quod sponte promisisti. Non est fas requirere quse per te dimisisti. (S. Bern., Episl. ad Fulconem.)

0 professio mortifera ! o proditoria promissio ! Ore diccbat, quod corde odiebat. (S. Auc, serm. 5 ad fralr. erem., loquens de Januario sacerdote qui paupertatem promiserat, et non servabat.)

Si extra Deum nibil quseritis, si eo contenti fueritis, eril vobis amplissimum etuberrimum pncdium, et salubriter ad clericatum accessistis ; quia et vita vestra concordat cum nomine, et professio apparet in opère. Alioquin si paupertatem et humililatem quam pnçfert habilus corporis et figura capitis, in corde non babetis, timeo ne cum hypocritis sit pars vestra, etc. Quia non ut clerici, sed ut accpbali in clericali militia sola quaeritis lucra temporalia. (Yvo Carnot., Serm. de excellent, sacror. orûiu.)

l m. — Quia terrena libertatem dericnlem impedinnt, et cordis impedimenta sunt ac onera (lio).

Impedimenta ha;c sunl, non adjumenia ; oncra, non subsidia. Possessione enim et usu opum non fulcitur rcligio, sed evertitur. (Svlvian, , lib. ii \d Eccles. cath. ; S. Cyprian., De eleemosijn.)

Clerici in sortem hoereditatis Domini dantur, etc. Undc opprtct ut qui Dcum hxrcditatoiu possidcnt,

DE PR.ECIP. CLERr VIRTUT. 1142

absque utio Impedimcnto sacculi Deo scrvire studeant, et pauperes spiritu esse contendant, ut congrue illud PsalmistiB ( xv, 5) dicer« possilis : Dominus pars hœreditatis meœ. (S. Isidor. Hispal., De Olfic. Eccl., c. 1.)

Cum ad universi terrarnm orbis magisterium discipulos missurus esset, ad angclicain, ut ita dicam, disciplinam ex humana vita traducit, ab omni cura rerum saeculariuni liberos reddens, ut pra^dicationi Evangelii soluinmodo vacarent. (S. Chrvsost., hom. 53 in hœc verba [Matth. x, 9) : ii^onpossideatis aurum.t etc.)

Eis qui militant Deo fugiendae sunt ex loto corde diviliae, quas qui habere volunt, sine labore ikm quœrunt, sine diflicullate non inveniunt, sine cura non servant, sine anxia delectatione non possident, sine dolore non perdunt. (S. Prosp., De vita act. et contemplai, sacerdot., lib. ii, c. 13.)

Pondus, non subsidium. (S. Grec, homil. 37 ii^ Evang.)

Nihil magis nientem onerat. (S. Ambros. , llexa-^. mer., lib. m, c. 12.)

Gravis sarcina, et laboriosa soHicitudo... Ibi dolor, ibi labor, ibi pavor. Dolor pro amissione eorum ; labor pro sollicita exercitatione congregandi et possidendi ; pavor ne uno eodemque momento privetuF, etc. (S. Laurent. Justin., De paupert., tract. 10, c. 1.) '

Sectio T£RTI\. — Ob œdificationeni populi et utilitatem Ecclesiœ.

Scilotepaupcrtati socias adjungi sobrietatem, abslinentiam , el reliquas viriutes quibus pra'lucere oportet ministros Dei. {Concil. Mediol. iv, part, m, tit. Monitiones.)

Ncque ecclesiis tam prodesse valent divites poinpatici, ut pauperes magnanimi. (S. Chrvsost., Hom, in hœc verba {Rom. xvi, 3) : « Salutale Priscam et Aquilam.t)

Nemo hoc miretur : nam multse sunt divitis molestiœ et negolia. Timet pro domo, pro fannilis, pro agris, pro opibus : et qui multorum est dominus, idem multorum servus esse cogitur. Pauper autem curis bis omnibus carens, leo est, ignem spiral, gcneroso et forti animo adversus omnes insurgit, facile omnia agit quae prodesse possunt ecclesiis, etc. Quid enim tiineret? {Ibid.)

Qui nihir possidct, et tyrannis, et regibus, et populis, et omnibus potentior est ac ditior. {Ibid.)

Ut discas quod qui nihil possidet, omnium liberrimus est, et maxime libère loqui audet. Quoi divites erant tcmpore Ilerodis, quoi polentos? Et quis in médium prorupit? Quis tyrannuin increpavit? Quis contemplas leges Dei ultns est? Divitum quidem nuUus, sed pauper ille et inops. {Ibid.)

Ideo si quis virtutum libertalisque nmltum pov.sidere cupit, paupertatem amplcxetur, pncscntem vilain dcspicial, etc. Hic non solum plusquain diviies

(U5) Vid. scct. bcq.

et principes, se'I et plusquam reges ipsis ecclesiis prodesse poleri.t. (Ibid.)

Sectio quarta. -r- Ob privilégia et prœtnîa pauperum.

Pauper, missus Christi (144). Nuntius Clirisli. (S. Bern., serm. 5 in Cœna.)

Cœli mumceps. (S. Chrysost., Hom. in liœc verb. (Roîn. XVI. 5) : € Salutate Priscaw.*)

Claves regni cœlorum videntur habere. (S. Bern., Declam., c. 9.)

Thesauri Ecclesiuî. (S. Ambros. , lib. ii O^ic, c. 28.)

Niimmularii Salvatoris, quia pecunia iis dispcnsata augetur. (Salvian,, lib. m Ad Eccl. catli.)

Sicut imagines ChrisU cœlo. (Id., lib. ii Ad Eccl. catliol.)

Via cœli est paupertas, per quam venitur ad Patrem. (S. Auc, De verb. Domini, serm. 25.)

Dominus est divitiae paupenini. (Id., in psat. xxi, exposit. 2.)

Sicut fons lavacri, vel flumen Jordanis in quo Christus semel tinclus sanctificavit aquas. In pauperibus autcm semper manel et assidue abluit crimina largienlium. Dédit itaque Christus nobis pauperes, velut indulgentiae indices. (S. Laurent., episc. Novariens., Hom. de eleemos.)-

Manus pauperis, gazophylacium Christi. (S. César., hom. 2.)

Amor paupertatis reges facit. Regnum cœlorum pauperum est, et est regiic potestatis beare pro volunlate amicos. (S. Bern., epist. 103.)

ART. IV. — In quo consistât paupertas clericalis.

Bcali paupcrcs spiritu. {Mallh, v, 3.)

Ilabentes alimenta et quibiis tcgamur , liis contenti sumus. {I Tim. vi, 8.)

Non requiritur a nobis diviliaruni indigentia, sed contemptus : Diviliœ, inquit , si affluant, nolite cor apponere. [Psul. lxi, M.) Non dixil, ne affluant, sed ne cor apponatur. Porro cor prohibuit apponere, sed non manum... Possumus itaque licite divitias possidere, si lamen earum nos non reputaverimus doniihos, sed ministres. Si intellexerimus patrimoiiiuni pauperum esse patrimonium Christi. Si provcntibus Ecclesiye, si pauperum nccessilatibus erogantur. (Arnllph, Lcxoviens., Serm. in conc.Turon. coram Alexandr. III.)

Non diviliarum amorc divites, sed tantummodo possessione, non excUidunlur a discipulatu Domini. (S. Laurent. Jlstinian., Depaupertat., c. i.)

Pauper Dei in aninio est, non iusacculo. (S. .\lg., in lucc verba psal. cxxxi : « Pauperes cjus salurabo panibus).»

Ilabcat facullati's, si in cis non extollilur, pauper est... Divites et pauperes in corde interrogat Deus, n<)ninî<rcaet pocuniis. (S. Laurent. Justin., Depauperlat., c. 4.)

Sunt paupcrcs spiritu cl non rébus; divitias, non

pro ipsarum amore possident, sêd pro amorc Dei, ut cullum Dei per cas amplificent; vd p-ro amore Christi, ut proximis inde subveniant. (S. Bonavent., De profect. relig., lib. n, c. 42.)

Hoc est possidendo contemnere, non sibi, sed aliis possidere, nec habcndi cupiditate Eeclesise facullates ambire, sed cas pietate subveniendi suscipere. (S. Prosp., lib. 11 De vila act. et contemplât, sacerdot., c. 9.)

Convenit pastoribus ecclesiarura,resecclesi;3e possidere, non ab iis possideri : et ut Prosper scribit, eas possidendo debeul contemnere, et non sibi, sed aliis possidere. {Concil. Paris, iv, lib. i, c. 18.)

Expedil facultates ecclesiiB possideri, et amore perfectionis proprias contemni ; non enim propri* sunt, sed communes ecclesine facultates. (S. Prosp., lib. II De vita act. sacerd., c. 9.)

Ilabens victum et vestitum his contentus ero , et nudam crucem nudus sequar. (S. Hieron., Ad iVepolian., lib. xii, q. 1, cap. Clericus.)

Curam exteriorum , non in supcrfluis desideriis carnis, sed in necessariis lantum exercendain agnescant. (Yvo Carnot., Serm. de excellent, sacr. ord. et de vita ordinand., in synodo.)

Clerici in hoc quod coronam accipiunt, non renuntiant patrimonio, nec aliis rébus temporalibus ; terrenorum possessio non contrariatur divino cultui ad qucm clerici dopulanlur, sed nimia eorum solliciludo ; quia, ut dicit Gregorius, aflectus in criraine est. (S. Thom., in Supplem., q. 40, art. 5.)

Sunt qui rcbus abundant, sunt tamen pauperes spiritu, et hîEC est aurea paupertas : quia Hcel affluant divitire , corda tamen nolunt apponere. (Hugo a S. Yictore, lib. i De claustra animœ , c. 9.)

Perfectus carcre et necessariis paratus est. (S. Bern., Prœfat. in Vit. S. Maluchiœ.)