ART. V

De légitima vsu bonorum ecclesiasticorum.

Sectio prima. — Quod recle dispensanda sint. Possessiones quas oblatas a populo suscipiunt sa-

ccrdotes, non sunt inter res mundi deputari credendae, sed Dei. Qiioniam si vestes ac vasa, et ciclera quye in sacris usui niinislrantibuseranl, sancta vocabantur ; nec in usus humanos revocari jam poterant, divinis semel ministeriis consccrata : quomodo non ca quye confcruntur ccclcsiae sacra credcnda sunt, quibus non ut s;ïculi rcbus luxuriose, sed san- (to, ut Deo consccralis utunturad necessaria sacer- <lotes? (S. Prosp., De vita catitempl., lib. ii, c. 16.)

Episcopi res ccclcsiasticas ecclesiis collatas caula circumspectione dispensent, quasi Dei ministri, non quasi turpis lucri sectatoros, illisque ila utaiilur, non ut propnls , hcd ut sibi ad dispensandum commissis. (Couc. Turon., ann. 813, c. 10 )

Episcopus (res ccclcsiac) dispcnsarc débet iiidi-

(liS) Vif/, sccl. immcdialc piicccd.