CAPUT XII

De humilitate.

ART. I. — Quid sit humilitas.

Est contemplus propriae excellentiai. (S. Berx., epist. 42, Ad Henric. Scnon.)

Est virtus qua homo verissima sui cognitione siciniet ipsi vilescit. (Id., Deyradibus liumilit. et superb., c. l.)

Estex intuilu propriae conditionis, voluntaria mentis inclinatio. (IIuGO a S.ViCT.,Z)e fmct. carn. et spirit., c. H.)

Primus religionis introilus, sicut primus in mundum Cbristi ingressus. (S. Cypr., De Nativit.)

Signum Christiaaismi. (S. Macar., hom. 15.)

Evidenlissimum electorum signum. (S. Grec, Moral, lib. xxxiv, cap. ult.)

Fuudanientuni sanelltatis. (S. Cypr., Serm. de Nativit. Domini.)

Fundamentum totius spiritualis fabricae. (S. Bern., epist. 87.)

Bonus fundus, in quo omne aedificium spiritale constructum, crescit in templum sanctum in Domino. (Id., lib. 11 De consid., c. 6.)

Via verilatis. (S. AuG-, epistSG.)

Primum et magnum munus Spiritus. (S, Aug., Expos. Epist. adGalat., c. v.)

Omnc continet aedificium, ipsum omnibus insidiis inaccessum facitet invictum. (S. Chrvsost., in Gen.