IG

FORMA CLEUl. — PAr.S II. —

deserviant. ( S. Prosp., lib. ii De vila acl. sacerd., Prafal. )

Episcopus ut niombris suis utatiir clericis, et maxime miiiislris qui sunl filii. ( S. Amuros., lib. i 0,?îr.. c. 27.)

Debeiit sic propriic rcnuntiare vohmtati, ut ab inanimatis corporibus, aiit a maleria qxvx arlifici proposita est, nihil clifl'orant, etc., ut sicut anima agit in corpore quidquid vult, eo niiiil onmino répugnante, et arlifex in materia artem osiendit, et nihil ab ea impedilur ; ita magislcr in discipulis suis virtulis scienliam exprimat, obedienlibus illis, et nrhil prorsus adversanlibus. ( S. ISilus, Libro ascelico. )

Sectio PBiiu. — Quomodo obediendum.

§ I. — Universaliter, sine exceptionc,

Admonebat Petrus apostolus saccrdotes omnes, eorum episcopos tola animi \irtute diligere ut oculos suos, quia oculi sunt illorum ; eorum praeceplis in omnibus obedire, etiamsi ipsi aliter, quod absit, agant ; memores scilicel illius Dominici prxcepti : Quœ dictint, facile ;quœ autem faciitnt, facere nolite. { Matth. xxiii, 3. ) Ipsi aulem episcopi si exorbitaverint, ab istis non reprehendendi, vel arguendi, sed supporlandi, nisi in fide erraverint. ( S. Clem., epist. 1. )

Eslole prudentes sicvt serpentes. {Matth. x, IG.) Nec dico a subdilis mandata procpositorum esse dijndicanda, ubi nihil juberi deprehenditur divinisconlrarium inslitutis. (S. Bern., epist. 7. )

Ipsum, quem pro Dco habemus, tanquam Deum, in bis quaî aperte non sunt contra Deum, andire debemus. — Quidquid vice Dci praicipit, quod non 6it lamen certum displicere Deo , haud secus omnino accepiendamest, quara si praicipiat Deus. (Id., De prœcept. et dispens., c. 12. )

Si quis animi sui sequens impetum , quod sibi fucrit visum fecerit, nec consulenti ci, qui pntest paruerit, plus ille mali quam boni faciet. ( S. Basil., orat. 20, De principatu. )

Altus gradus est obedienliae, implere verbum prxlati propter Deum : allior implere nutum : altissimus implere volunlatem , sicut dixit Chrislus ( Luc. xxii, i2 ) : Non mea, sed tua voluntas fiât, tic. (S. BoNAV., Deyrad. virt., c. 2. )

Perfecta obedienlia legem nescit, terminis non arctatur, neque contenta angusliis professionis, largiori voluntate fertur in altitudinem charitatis. ( S. Ber.\., De prœcept. et dispens., c. 9. )

Cunctis fidclibus et sumniopere omnibus presbytcris et diaconis, et reliquis clericis attendendum, ut nihil absque proprii episcopi licentia agant. ( S. Clem.. epist. 3, referlur q. 1, c. Cunctis. )

Presbyteri etdiaconi sine voluntate episcopi nihil

facianl. Is etcnim est cujus fide populus Domini

creditus est, et a quo pro aniraabus ratio exigetur.

( Canon, apost., 58. )

Sine episcopo ncnio quidquam ficiat eorum quï

DE PR^CIP. CLERI YIllTUT. IHV

ad Ecclesiam spcclant. (S. Ion.vt. Martyr., epist. 10, Ad Smijrnens. )

Presbyterij sine consilio episcopi nihil .iganl. ( Conc. Laodic, c. 57. >

Presbyteri sine conscienlia episcoporum nihil faciant. ( Concil. Arelat. i, c. 18. )

Vera perfeotaque erga cum qui pracest obedientia ex eo ccrnilur, si non solum a rébus absurdis et ineptis de cjus sentcnlia abslinuerint, sed si upque ea, qu« laude digna sunt, absque illius consilio feceriut. ( S. Basil., orat. 20, De principatu. ) § II. — Simpticiter, sine discussione.

Credas salutare quidquid pr«cepcrit (pnïpositus). — Nec de majorum sentenlia judices, cujus olïicii est obedire, dicente Moyse [DeiU. iv, 1) : Audi, Israël, et tace. { S. Hier., epist. i. )

Divino intonante praecepto obediendum est, non dispulandum. (S. Auc, hb. xvi De civit., c. 52. )

Considéra quod accepto baptismo voceris fidelis, non rationalis. ( Id., serm. 189 , De tempore; l De Trin.)

Argumentaris, ideo non liberaris. ( Id., serm. 18, ex addilis a Sirmundo. )

Non placel Deo morosa et disccptalrix obedienlia, * quai quidem cum praecipitur, quicrit, cur , qua;:iobrem praecipiatur. (S. Aug. creditus Serm. de obscrvaiitia clericorum, ad fr. erem. 40.)

Nescit judicare quisquis perfecle didicit obedire. (S, Grec, lib. u, c. A, in I Rcg. m.)

Hoc sanctum, hoc salubre et necessariura, quod rectori suo placuerit, non quod in eis, in perniciem sui, arroganiia vitiosac mentis dictaveril. (S. Prosp., lib. II De vit. act. sacerd., Pra;fat.)

Imperfecti cordis et inlirmae prorsus voluntalîs indicium est, statuta seniorum sludiosius discutere, haerere ad singula quae injunguntur, exigeredc quibusque rationem, etc. Dclicata satis, imo nimis molesta est hujuscemodi obedientia. ( S. Bern., De prœcept. et dispens., c. 5. )

Species contumaciae est de modo mandat! inquirere, hssitare, discernere, aut dififerre ; in contracta enim obedientiae non habet disputalio aut discçpialio locum. Nam si in discussionem seu suspicionem ea quae tibi sunt mandata deduxeris, ad lignum scientiae boni et mali malum praevaricationis exlendis. Nimis dclicata est hacc obedientia Iransiens in dcliberalivum genus causae. Non est hoc in auditu auris obedire. Non est haec regularis obedienlia sine mora ; sed astutia tergiversatrix, et aperta superbia. { Petr. Blcs., epist. 151, Ad prior. de

Mon. )

§ ni. — Prompte, sine dilatione.

Aliqualis gradus est obedientiae, cum mandalum differlur, et lamen impletur. Altior, cum statim perficilur, sedl lamen cum murmure et involuntarie. Altissimus, cum statim perlicitur sponle, et cum magno dcsiderio. ( S. Bo.mv., De (jradib. iiirtut , C.2. )

Velociler currit sermo Dei (Psal. cxlvii, 15), et relocem habere dcsiderat sequentem. Fidelisobediens )jcscit moras, fugit crasiinum, ignorât larditatem , pr^ripit prsecipientem, parât oculos -visui, aures au- (litui, linguam voci, nianus operi, itineri pedes, totum se colligit, ut imperantis coUigalvoluntatem. — Tu ergo, cum voluntalemcordi, simplicitatem operi, liilarilatem vullui conjunxeris, adde velocitatem, utsisjuxta apostoluni Jacobuni, velox ad audienduni, et ad Iniplenduni velocior. ( S. Berx., Serm. de virlute obedient. et ejus gradib. )

(Sicut B. Virgo) volenti corde, i;etanti facie, atque vcloci opère. (S. Bernardin., seriu. 48, De luudib. virginit., art. 2, c. 9.)