M.\NUEL DU SEMINAI\ISTE

rum, m suis se abneget, qui servirc Dco elogerit. (S. Ambros., De fuga sœculi'.)

CLVl. Quomodo le, boue Jesu, Inter-nieos cognâtes inveniam, qui iiiter tuos minime es inventus ? (S. Bernard., Speait. discipt., p. i , c. 3.)

CLYll. Grandis in sues pielas, inipletas in Deum est. (S. HiEuoN., epist. 25.)

CLVIIl. Nec in domo Dci sacerdos, aut levita eligilur, nisi dixerit palri et matri, Nescio vos. ( Petu. 131es., epist. 102.)

CLIX. Non solum moneo, scdobtestor, ut si (pa- Irem vestrum ) pro Chrislo oflendislis, in ea offensione duretis : 0«» t'?j/»J pcrseveraveril usque in (inein, hic salvus erit. {MuUlt. xxiv, 13.) (S. Hieron., Epist. ad Gerutit, filias. )

CLX. Non (Mfferat, quaeso, non evacuet proposllum tuum, proditoria et seduclrix afïectio parenleluj : noli eos diligere contra Christum, quos teneris odio habere pro Christo. t Petrus Blcsens., epist. 11.)

CLXI. Nesciunt suis parcere, qui nihil suum nol'unt : quoniam sanclis omnia Deus est. (S. Ambr., iti Exod.y cap. xxxii. )

CLXll. Multi pro parenlibus suis animas perdideruiil, quorum occasione niundus qui in eis aruerat, denuo revirescit... Irapius est, qui animse suae pro parenlibus est crudelis ; majoremque temerilatem bac nemo habet, quam ut animam suam ponat quis iia periculose pro amicis suis. (Petrus Blés., epist. 11. )

CLXIII. Etsi habitus non faciat nionachum, oporlet tamen clericos vestes proprio congruentes ordini semper déferre ; ut per decentiam habitus extrinseci, morum honestatcm ostendant. {Conc. Trid., sess. 1 i, De reformât., cap. 6. )

CLXIV. Nullus clericus sagum, aut vestimenla, vel calceamenta saccularia , nisi quai religionem deceant, induere praesumat. Quod si post banc definilionem clericus, aut cum indecenli veste, aut cum armis inventus fuerit ; a seniore ita coerceatur, ut triginta dierum inclusione detentus, aqua tanlum et modico pane diebus singulis suslentetur [Conc. Matiscon., can. 5, an. 581.)

CLXV. Gravis et perversus nimis abusus est (clericaleni habitum non déferre) in quo Deus irrideri dicitur, obscuratur decus Ecclesiae, clericalis ordinis celsitudo deprimitur, Christus a suis mililibus fereniibus insignia aliéna deseritur, decus honestatis Ecclesiac maculatur : dum clericum a laico respiciens oculus non discernit, fitqne omnibus verc fidelibus in scandalum, et in despectum. [Conc. Lond., an. 1248.)

CLXYI. Nunquid clerici sseculares qui non portant coronam, vel tonsuram, vel habilum congruentera, etc., sunt in numéro salvandorum ?

Ad hot licet aHqui scandalizenlur, volentes applaudere sibi in peccatis, et diccntes omnia jura qiiT super hoc enia/iavcnint de consilio intelligcu-

— DE CLEUICOBUM ORDINE.

Ufi

da ; dico quod non : cum enim pro tali apostasia, pœna gravis, et multiplex imponatur; patet quod non est consilium, sed praeceptum. (S. P.aymund., in Snvima. )

CLXMI. Quid sibi vult, quod clerici aliud esse, aliud videri volunt? Nenipe habitu milites, quaesla clericos, actu neutrum exhibent. Nam noque pugnanl ut milites, ncque ut clerici evangelizant. Cujus urdinis sunt? Cum utriusque esse cupiunt, utrumque deserunt, utrumque confundunt, etc. Vereor islos non alibi ordinandos, quam ubi nullus ordo, sed sempiternus horror inhabilat. (S. Bernard., lib. m De cotisid., cap. 5.)

CLXVIII. Talia debent esse vestimcnta servorum Dei, in quibus nihil possit notari novitatis, nihil superfluilatis, nihil vanilatis; nihil quod pertincat ad superbiam, et vanam gloriam. Unde beatus Hieronymus : Non facit ornatum clericum tcnera vestis, sed munditia mentis. (S. Bernard., De bono bette Vivendi, serm. 9. )

CLXIX. Cernitur in nonnullis sacerdotibus veslium cultus plurimus , virtulum aut nullus aut exiguus...Non Chrisli stigmata sunt haec, niuliebria potius esse noscunlur insignia, quae utique curiosius et sumptuosius illaî sibi praeparare consueverunt, cogitantes nimirura quae sunt mundi, quomodo placeant viris. (S.Bernard., Epist. ad Henric. Senon.)

CLXX. Non tanto curaretur corporis cultus, nisi prius neglecta fuissetmens inculla virtutibus. (Id., Apolog. ad Guillelm., cap. 9.)

CLXXI. Non aliud sacerdotes quam amiclum quserimus clariorem, verbi gratia eastorinas, et sericas vestes. Et ille se inter alios crédit esse altiorem, qui vestem induerit clariorem. (S. Ambros., De dignit. sacerdot., c. 4;)

CLXXII. Omnis his cura de vesiibus, si bene oleant, si pes laxa pelle non folleat... Et ne plantas humilior via spargat, vix imprimuntsumma vesligia. Taies cum videris, sponsos magis existimato quam clericos. (S. Hieron., epist. 22 ad Eustoch.)

CLXXllI. Spreta in vesiibus forma ecclesiastica» honestalis, plurimi delectanlur esse déformes, et cupiunt laicis conformari; quodque mente gerunt, habitu profitentur. {Conc. Constant., sess. 43.)

CLXXIV. Qui immoderato cultu corporis, atque veslitu, vel caclerarum rerum niiore praefulget, facile convincitur rébus ipsis, pomparum saeculi esse sectator. (S. AuGusT., lib. ii. De serm. Dom. in monte, c. 12.)

CLXXV. Clericus qui amictu clericali indutus incedit; ne in propinquorum, ne parenlum quidem obitu, vestes lugubres, more laicorum, induat gesteiquc. {Conc. Mediolan. v.)

CLXXYI. Hos enim Deo addictos, non lugere suorum mortem decct, luclusque insigne praeferre , sed animam bumanis miseriis defunctam sanclis. ac piis precibus Dco commcndare, et suam erga proximos pictaieni, ac benevt'lcnliani hoc gencre oflicii,

315 OtLVRES COMPLETES DE M. TRONSON

poliusquam yestlutentl inulalione leslari. (Sijtiod. Amei-in., an. 1595.)

CLXXVII. In omiii inccssu, statu, gostu, vultu ordineni suum sacerdos, et clericus profiteatur, onini clericalis vitœ aclione religiosi aninii mores expriniens, qui in ecclesiastici ordinis honiinibus elucere debent. (Conc, Mcdiolan., De his quœ pertin. ad ordin. sacrum.)

CLXXVIII. Dives est modestia, quae porlio Dei est. (S. Ambros., lib. i OlJic., cap. 18.)

CLXXIX. Iiiler sœculares, nugaî nugae sunt, in ore sacerdotis blaspheniise. Interdum lanien si incidunt, ferendae fortassis, referendae nunquani.... Consecrasii os luum Evaiigelio ; talibus jam aperiro illicituni, assuefacere, sacrilcgum est. Fœde ad cachinnos nioveris, fœdius moves. (S. Bernard., lib. Il De cousider., c. 43.)

CLXXX. Rideri et ridere sœcularibus derelinque; gravitas tuam personani decet. (S. Hieron., epist. 8.)

CLXXXI. Esau venator erat, quoniam peccalor erat. Etpenitus non invenimusinScripturis sanclis, sanctum aliquem vcnaloreni. (S. IIieron., in psaL xc.)

CLXXXII. Quam sit modestia clericali indignum, qui paulo ante breviariuni manibus Iractabat, eum publiée accipitrem déferre : quique eum angelis laudes Deo persolvebat. eum inter canum latratus, ac mulliludineni versari, et incorapositis obslrepere tocibus, omnes saliâ intelligunt. {Conc. Aquil. i, De vita et honcsl. cleric.)

CLXXXIII. Litigiosus prohibetur ordinari : quia qui sua potestate discordantes ad concordiam débet altraliere, qui oblaliones dissidentium prohibetur n>cipere; nequaquam litigandi facilitate débet alios ad dissidium provocarc. (Distinct. 90.)

CLXXXIV. Absurdum enim clericis est, imo etiam opprobriosum, si pcritos se velint ostendere discela tionum esse forensium. {Cod. de episc. et cler.,